18. mrt, 2018

Een jaar en 293 dagen zonder Sunshine

Arme Rainbow... Het was gisteren best koud en de cits waren dan ook snel weer binnen. Dacht ik toch. Ik deed daarom snel de balkondeur weer dicht en ben iets anders gaan doen. Kom ik even later de kamer weer in, staat Rainbow, op een stoel op het balkon, tegen het raam te tikken met zijn pootje. Terwijl ik in de lach schoot haastte ik me naar de deur om die open te doen. Mijn arme hartje was helemaal ijskoud, ondanks zijn bontjasje. Hij was helemaal blij dat hij weer naar binnen mocht. Dat vinden ze allemaal zo erg, als ik ze buitensluit. Ik doe het dan ook echt nooit expres hoor, dat vind ik zielig. Pas later bedacht ik me dat ik dat op het raam kloppen toch echt even had moeten filmen. Het was zo grappig!

Ik heb zulke vlagen van genialiteit wel eens meer, het is helaas vaker volledig windstil. De meeste vlagen van genialiteit krijg ik als het al te laat is. Heel jammer maar het is niet anders. Hij had er in elk geval enorm schattig uitgezien op de film. Nee, ik ga hem er niet expres voor buitensluiten. Dat doe ik niet. Ik zal hem vast nog wel een keertje vergeten of zo en dan hoop ik dat de genialiteit op tijd binnen komt. Anders heb ik gewoon weer pech.

Skylar weet gewoon nog steeds niet wat hij nou aan moet met Aurora. Een paar dagen geleden viel hij haar weer zo aan terwijl ze lag te slapen. Ik schrok me al rot, zij nog erger denk ik zo. Ik moet hem dan echt weg sturen, anders blijft hij gewoon door gaan. Aan de andere kant zoekt hij haar toch ook steeds op. Hij ging gisteren zelfs vlak naast haar slapen. Zij lag lekker in het radiator mandje en hij ging in het mandje ernaast liggen. Eerst snuffelde hij heel even voorzichtig. Dat hem dat geen tik opleverde, kwam alleen maar omdat zij echt diep lag te slapen.

Hij maakte een paar geluidjes en ging toen toch ook slapen. Ik slaakte al een zucht van opluchting. Gisterenmiddag lag ze op de bank op het plaid te slapen. Ik kom aanlopen en Skylar lag vlak achter haar, voorzichtig was hij weer aan het snuffelen bij haar. Zij had er weer geen erg in en daarom kwam hij er mee weg. Hij ging rustig liggen slapen ook. Apart hoor. Toch vind ik het wel leuk dat ze nu iets dichter bij elkaar in de buurt kunnen zijn, zonder dat er oorlog uitbreekt. Tussen Aurora en Rainbow gaat het nu ook vrij aardig. Die maken al geluidjes tegen elkaar ondertussen. Ook heel leuk.

Het gaat nog wel eens een keertje mis ook natuurlijk. Maar toch, de momenten dat het goed gaat worden hoger in aantal. Daarom zie ik het tussen haar en de jonkies van de familie ook nog wel een keertje helemaal goed komen. Niet nu gelijk maar langzaam aan. Het lijkt wel alsof dat nu zo moet in mijn leven. Langzaam aan met van alles. Dan komt het ook goed, het duurt alleen wat langer. Ik zal me daar op elk gebied bij neer moeten leggen. Dat geeft niet, dat komt ook nog wel goed. Dat gaat me ook nog wel lukken. Ja, langzaam maar zeker. Soms is dat gewoon ook beter. Ik ben nooit zo geweest maar dan wordt het tijd dat ik zo ga worden. Ook goed.

Op tv zag ik bij de een of andere koffie reclame, dat ze een koffiebes aan het plukken waren. Soms gaan mijn gedachten dan de gekste kanten op, daar kan ik ook niks aan doen. Oké, koffiebonen zitten dus in koffiebessen. Die bessen pluk je, dan haal je de boon eruit, die moet dan gedroogd en geroosterd worden. Daarna moeten de bonen gemalen worden en als je er dan kokend water over gooit, dan krijg je het donkerbruine nat, wat we allemaal zo lekker vinden om te drinken. Gewoon zwart of met melk, of met melk en suiker. Ik weet niet hoeveel mensen er op de wereld koffie drinken maar dat zijn er best veel.

Alleen, wie is daar nou achter gekomen en hoe? Ik bedoel, als ik ergens een struik zie staan of een boom, dan snap ik toch niet gelijk dat als ik dat allemaal doe met de bonen die in die bessen zitten, dat er dan zo'n lekker warm drankje uit kan gaan komen? Wie verzint zoiets eigenlijk? Wie komt er op dat lumineuze idee omdat allemaal te doen met die bonen, van het plukken tot het kokende water erover gieten? Ik zou hooguit water geven aan de boom in droge periodes maar of ik op de rest zou komen? Ik denk het niet eigenlijk. Hoe ontstaat zoiets?

Daarom kijk ik niet zo graag naar reclames. Soms roept het zulke vragen op. Gelukkig hoef ik er ook niet echt naar te kijken. Dit was ook puur toeval, dat ik dat zag. En als ik dan zo over dat hele proces zit te denken, dan denk ik ook gelijk aan dingen waar dat ook voor geldt. Wie komt er nou aardappels tegen, onder de grond, en komt op het idee om ze te wassen, te schillen en te koken? Of te bakken of frituren? Wie verzint dat nou? Ik zou zo'n modderig kluit geen tweede blik gegund hebben, denk ik toch. Het slaat dan ook nergens op, om zover te denken over zulke dingen. Het overkomt me dan gewoon.

Het zal vast wel ergens te vinden zijn maar zo erg nodig wil ik het nou ook weer niet weten. Ik begon er alleen over na te denken en dan kom je bij heel veel dingen waarvan je eigenlijk niet eens weet wie dat toch heeft ontdekt of uitgevonden. Een ouderwetse klok bijvoorbeeld, met al die radertjes erin. Die haken allemaal in elkaar en zonder de ene werkt de andere niet en loopt de boel gelijk vast. Als alles dan goed loopt dan zorgt het ervoor dat de wijzers zo vooruit gaan en dat de tijd dan ook nog eens gelijk loopt met andere van dat soort klokken. Is er een radertje een millimeter te groot of te klein, dan loopt de klok niet goed. Hoe kom je daar dan eigenlijk achter?

Nou ja, volgens mij moet ik daar maar even mee ophouden. Zo kom ik van het ene in het andere en ik weet er helemaal niets van en door zo te denken kom ik daar toch ook niet achter. Gewoon even een kijkje in mijn hoofd. Ik denk graag hoor, alleen eigenlijk niet over dat soort dingen. Door de boeken die ik lees, ben ik ook enorm gaan denken. Misschien komt het daar wel door. Dat je dan ook echt over alles na gaat denken. Mijn grijze cellen zijn in elk geval altijd heftig in beweging. Ook niet verkeerd natuurlijk. Ik zou willen dat ik voor de rest ook zo in beweging kon zijn. Maar op mijn leeftijd denk ik niet meer dat ik daar een wedstrijdje van kan gaan maken. Nu zijn mijn grijze cellen gewoon veel actiever en ik heb het vermoeden dat dit ook echt wel zo zal blijven. Niks mis mee!

Voor vandaag heb ik al wat dingen gedaan. Opgeruimd en gestofzuigd. Even boven plaats maken om die salontafel neer te zetten en dan is de middag voor mezelf. Ik denk dat ik weer even wat ga schilderen. Er liggen genoeg doeken al helemaal klaar om mee te beginnen, al met ondergrondje erop en al. Er is een doek waar ik mee bezig ben en eigenlijk de laatste hand aan moet gaan leggen. Die kan ik ook af gaan maken. Er is eigenlijk zoveel dat ik nog wil gaan doen op het creatieve gebied, dat ik dan weer niet kan kiezen. Ik ga eerst maar even naar boven. Wie weet weet ik het wel, als ik dan weer naar beneden kom. En anders dan doe ik gewoon lekker niks. Dat kan ook. Lekker op de bank met de cits of zo, altijd fijn. Ik vind het gewoon een fijne zondag. Heerlijk!