22. mrt, 2018

Een jaar en 297 dagen zonder Sunshine

Ik had zo leuk lichtjes in de binnenkant van de tafel gemaakt. Vooral in de avond staat dat leuk. Logisch want overdag zie je er weinig van. Gisteren lagen de cits zo heerlijk in het zonnetje, vlak naast de tafel. Ik dacht nog ah, lief zeg, kijk ze nou lekker liggen. Maar zo lief waren ze niet want ze hadden gelijk met hun pootjes onder de tafel de lampjes los getrokken. Ze zagen weer wat natuurlijk. Boeven. Skylar en Rainbow moeten het geweest zijn, al denk ik eerder dat die sloper Rainbow geen hulp nodig had. Ik zag het pas toen ik de tafel draaide en ik zo makkelijker bij hun snoepjes kon.

De streng met lichtjes kwam er zo opeens onder vandaan. Daarom moesten de plankjes weer leeg en de tafel op zijn kop. Ik heb ze nu wat verder vast gemaakt. Uit de buurt van graaiende kattenpootjes. Echt hoor, niks is veilig. Ik hoorde in de nacht ook weer allemaal rare geluiden die niet hoorden. Hadden ze mijn lichtbakje, dat ik van Kim cadeau heb gekregen, uit mijn kastje gehaald, zo op de grond. Gewoon voor de lol of zo. En ze hadden de krant die ik gebruikte bij het verven van de tafel gehaald en uit elkaar gehaald. Je kan hier gewoon niets laten liggen. Er is maar weinig waar ze geen belangstelling voor hebben. Dat weet ik wel maar ik vergeet het wel eens.

Hoe benieuwd ik zelf ook ben of de Cats Meow het doet met nieuwe batterijen, ik ben gisteren toch maar binnen gebleven met die zere hielen. Ik had naar de diëtiste gemoeten en dan had ik er toch uit geweest. Dan had ik ze gelijk kunnen halen. Maar de dame belde af, wat ik niet zo heel erg vond, die hielen mogen nog wel even een dagje bijkomen van eergisteren. Daarom weet ik nu ook nog niet wat nieuwe batterijen zullen doen. Ik moet zo naar de zaak voor een gesprek met PZ en daarna zal ik de batterijen mee nemen. Lees maar door dan kom je er vanzelf achter. Ik wil het zelf ook graag weten maar niet zo graag dat ik er pijn voor ga lijden.

Ik combineer zulke dingen graag. Dat ik er niet telkens uit moet. Moet ik naar de zaak, dan combineer ik dat met een boodschapje. Zo regel ik dat naar hoe het het beste uitkomt. Zo handig dat georganiseerde van me, als het werkt tenminste. Dat heeft het een hele tijd niet gedaan maar het begint een heel klein beetje terug te komen. Dat vind ik wel zo prettig. Het gaat nog wel eens mis maar dat is maar een kleinigheidje. Het gaat niet meer volledig mis, dat is al heel wat. Langzaam maar zeker komen we er wel. Stefan had me al gewaarschuwd dat ik niet meer alles zo perfect moet willen, dat brengt ook weer stress en dat kan ik niet gebruiken. Wel lastig loslaten hoor, iets wat je al zo lang doet.

Vanmorgen moest ik bij PZ zijn en daar heb ik gelijk een koffiemomentje van gemaakt. Even bij gekletst met Mar, die toevallig net binnen kwam. Ze keek al heel verbaasd en vroeg of zij zich vergist had. Nee, ik ben er dinsdag ook, alleen een uurtje vroeger, maar voor vandaag was het alleen naar PZ eigenlijk. Daarna snel naar huis, er werd weer eens een pakketje afgeleverd. Ik leef mijn leven geloof ik wel hoofdzakelijk online, wat aankopen betreft. Dat is echt een geweldige uitkomst voor iemand die echt de schurft heeft aan winkelen. Dat heb ik altijd al vervelend gevonden en ik vind het dan ook heerlijk om achter mijn pc te winkelen. Wat dat betreft vind ik dat echt helemaal geweldig.

Je kan het zo gek niet noemen of ik koop het online. Jammer wel dat je thuis moet blijven als ze bezorgd worden maar als dat nou alles is. Het scheelt nog uren tijd als je het vergelijkt met naar de winkels gaan of naar de stad gaan. Ik ben ook niet gek op van die mensenmassa's en vind het veel fijner om dit lekker op mijn gemak met een bakkie koffie in mijn uppie te doen. Heerlijk, als het aan mij lag ging ik nooit de stad meer in. Ik zou ook het liefst ergens in een bos of zo wonen. Met wat winkels in de buurt, dat dan weer wel. Maar geef mij een goed werkend internet, waar dan ook, en ik kan er zo wonen hoor. Midden in de natuur zou mij heerlijk lijken. Het is alleen de vraag of dat ooit zo zal zijn. Maar een mens mag dromen natuurlijk.

Na het uitje naar de zaak, ben ik heel snel even batterijen gaan halen. En ja hoor, de Cats Meow werkt als een tierelier! Moonlight was dol enthousiast toen ik ermee bezig was. Alleen was hij weer snel weg zodra ik het ding aan zette. Al kwam dat denk ik meer door zijn twee jongere broers die zich er bovenop stortten. Dan haakt Moonlight gelijk af, die wil zelf spelen. Hij heeft wel pech dan want ik denk dat ik de twee jongsten er niet weg krijg zodra ik hem aan zet. Hij kan kiezen of kabelen. Ik kreeg gelijk ook het pakketje binnen. Het waren kattenveertjes. Die heb ik voor ze gekocht, voor het geval deze Cats Meow het ook niet zou doen. Besteld bij kattenveertjes.nl, hoe origineel.

Doordat ze helemaal geobsedeerd waren door hun speeltje, zagen ze de veertjes nauwelijks liggen. Dat veranderde wel toen het ding er eindelijk mee ophield na een kwartiertje of zoiets. Toen werden de veertjes opeens heel populair. Vooral Skylar, die graag rond loopt met iets van een prooi in zijn bekkie, ging helemaal los. Ik mag de aankoop als succesvol bestempelen. Dat is wel fijn want dat is niet altijd het geval. De cits blij, dus ik ook blij. Mooi geregeld zo en dan hebben ze weer iets nieuws om hun zinnen te verzetten. Dan blijven ze heel misschien wel van mijn spullen af. Al heb ik weinig hoop dat dit lang zal duren. Negatieve aandacht is natuurlijk ook aandacht.

Ik zet net hun speeltje weer aan, komt zelfs onze witte diva erbij zitten. Toen zij hier nog niet zo lang was, speelde ze zo samen met Moonlight inderdaad. Dat schoot me nu ook weer te binnen. Door haar twee jongste broertjes was ze er wel zo weer weg maar ja, net als Moonlight, ze zal het ermee moeten doen. Die twee krijg je er niet bij weg als hij aanstaat. Moonlight zette hem vroeger ook wel zelf aan. Wie weet gaat hij dit nu weer doen. Al zal hij dan toch niet al te lange tijd met zijn speeltje alleen kunnen spelen. Skylar en Rainbow vliegen er dan zo op af. Ik ben al blij dat het ding werkt. Lag het dus toch aan te oude batterijen.

Waarschijnlijk geldt dit ook voor die versies van Big Bazar. Als jullie niks zeggen, hou ik ook mijn mond. Misschien toch maar weer eens donkere plukjes nemen? Een beetje kunstmatige intelligentie kan geen kwaad in mijn geval, dacht ik zo. Of anders toch maar gewoon mijn antiek blond meer door laten komen. Dat is tegenwoordig trouwens hip, lekker grijzen als je grijs wordt. Al zou ik willen, ik hou het niet tegen. Gelukkig zie je het niet zo heel erg door het lichte blond maar ja, ik gedraag me er wel erg naar tegenwoordig. Dat lichte blond dan. Gewoon laten vergrijzen die handel en gewoon voortaan beter opletten. Makkelijker gezegd dan gedaan...