24. mrt, 2018

Een jaar en 299 dagen zonder Sunshine

Ik ben lekker bezig vandaag. Alles op mijn gemak, in etappes. Even wat doen, even rust en dan weer even wat doen. Ik ben weer sneller terug aan het komen van de terugval dan de vorige keer. Daar ben ik dan ook weer blij om en dan voel je je nog prettiger. De pakketten van Zooplus waren er ook al voor elf uur. Ik moet die arme jongen echt een keer iets geven hoor. Hij sjouwt ze voor mij helemaal naar boven en nu waren het twee behoorlijk zware pakketten tegelijk ook nog. Dat doet hij altijd, als hij tenminste de bezorging doet, zonder morren en met een grapje. Dat vind ik echt knap van hem. Misschien gewoon een keertje zo'n doosje Merci kopen voor hem?

Als hij dat niet lust kan hij het altijd aan zijn vrouw of vriendin geven toch? Dat ga ik volgende keer gewoon doen. Dat verdient hij wel. Ik bedank hem altijd uitbundig en zeg dat ik eens ga vragen of ze spullen voor katten voor een maand wat lichter kunnen maken. Dan zegt hij altijd dat zoiets wel heel fijn zou zijn. Of ik niet kan zorgen dat alles niet gewoon lichter wordt. Als dat kon, dan zou ik dat zeker doen, niet alleen voor hem maar voor iedereen. Helaas, zoveel heb ik niet in mijn mars. Kattengrit en blikjes, zakken met kilo's brokjes, het weegt allemaal niet wat zo bij elkaar. Hij blijft er gelukkig vrolijk bij.

Ik keek net even bij de details van de bezorgmail, hij heeft zeventien en veertien kilo, 31 kilo dus, naar boven gehesen. Dat is geen kattenpis. Het is er wel voor bedoeld, gedeeltelijk, dat dan weer wel. Ik grijnsde omdat ik me bedacht dat ik hem misschien had kunnen vragen om gelijk even mijn vuilniszak mee naar beneden te nemen. Of hij dan nog zou lachen? Ja, misschien om me uit te lachen. Ik vond het wel een geinig idee maar ik wil hem natuurlijk niet boos maken. Dat zou zomaar kunnen. Volgende maand heb ik weer zo'n bestelling en dan vind ik het wel zo fijn als hij dat weer boven brengt. Ik doe het al in twee keer bestellen, anders heb je echt zo'n onmogelijk grote en ontilbare doos. Dat is al helemaal niet te doen. Ik denk toch echt dat ik naar een benedenhuisje uit moet gaan zien. Dat zou wat zijn zeg, dat lijkt me heerlijk.

Alles gelijkvloers en een tuintje voor de cits. Walhalla voor ons allemaal, zelfs voor de bezorger. Nu droom ik er nog van maar die droom gaat een keertje uitkomen. Ik zou zelfs kunnen gaan voor een gelijkvloerse woning met lift maar dan wel met een flink balkon voor de cits. Dat ik hier weg wil wordt voor mij steeds duidelijker. Maar goed, dat komt nog wel. Eerst maar eens beter worden en dan zien we wel verder. Komt vast helemaal goed. Als ik dan eenmaal bij de het bedrijf waar ik nu werk weg ben, ook nog even een veel leukere baan vinden, dan begin ik met alles helemaal opnieuw. Met alles. Dat zou pas echt mooi zijn. Dromen zijn niet altijd bedrog, als je hard genoeg wilt, komen ze soms zelfs helemaal uit.

Gisteravond, tijdens het snoepjes geven, bleek maar weer hoe goed Skylar nu kan luisteren. Hij wilde snoepjes bij Moonlight pikken en ik zei streng 'nee!' tegen hem. Hij ging achteruit en ging liggen. Hij kroop wel stiekem en heel langzaam wat dichterbij maar hij bleef er wel vanaf. Zodra Moonlight zijn hielen had gelicht dook hij wel in zijn bakje maar goed, dat mag dan ook. Eerst moet de ander klaar zijn, dan mag hij wat er eventueel over is. Soms is dat niets, soms wel. Hij heeft in elk geval al gehad, vaak zelfs ietsje meer omdat hij zo schrokt. Ik kon er nog net een foto van maken, voor hij in Moonlight zijn bakje dook. Ik ben best trots op hem en ook wel op mij. Dat is echt niet makkelijk bij katten zoiets leren. Bovendien, soms moet hij weer even op herhaling maar dat duurt dan geen maanden.

Rainbow heeft een nieuwe methode om de Cats Meow te slim af te zijn. Hij gaat gewoon bovenop het gele kleedje zitten. Dan doet het ding het helemaal niet. Hij schijnt dat leuk te vinden op de een of andere manier. Je hoort dan nog wel dat het stokje met staartje rond probeert te gaan. Daar zitten de anderen dan weer op te wachten maar ja, zolang Rainbow er bovenop blijft zitten, gebeurt er helemaal niks. Gekke gozer, die Rainbow. Die heeft altijd wel iets bijzonders. Aurora zit boven, daar blijft ze voorlopig ook wel even. Skylar kreeg het net in zijn koppetje dat hij haar weer eens even aan zou vallen.

Toen ik haar kwam helpen schrok ze ook van mij. Ik hoop niet dat ze denkt dat ik mee ging doen of zo. Zo leek het wel. Arme meis, die heeft wat te verduren met die Skylar. En dat terwijl Skylar eigenlijk de liefste van het stel is, is hij ook altijd het meeste bezig met haar plagen. Dat vind ik een rare tegenstelling. Maar goed, het zal een keertje over gaan. Er liggen nu alleen een heleboel witte plukken overal dus had ik niet willen stofzuigen, dan had ik het nu moeten doen. Gelukkig was ik het toch al van plan. Dat scheelt. Gewoon zielig voor mijn lieve diva, dat ze nu tussen de plagerige pubers zit. Nog een paar maandjes, dan zullen ze wel ietsje rustiger worden.

Rainbow snapt al dat als hij haar rustig benadert en voorzichtig doet, dat ze dan niets doet. Daar moet Skylar nog achter komen denk ik, die is wat meer onbehouwen. Alhoewel, Moonlight wordt in juli al drie, Sunshine natuurlijk ook al hebben ze nog nooit ene verjaardag samen gevierd. En die gekke Moonlight zie ik hier nu net ook als een halve gek door de kamer vliegen. Hij mag wel alles van Aurora, die hebben die band samen op kunnen bouwen. Met de andere twee zie ik, ondanks deze uitzonderingen, toch ook wel vooruitgang. Komt ook goed, alles komt altijd goed. Gelukkig maar.

Nou alleen die zomertijd nog afschaffen en ik ben een gelukkig mens. Zo te merken ben ik echt niet de enige. Misschien moeten die mensen zich wat meer laten horen? Of met zijn allen, die er een hekel aan hebben, gewoon consequent een half jaar lang, tot hij weer terug gaat, de wintertijd aanhouden? Dat je om tien uur op je werk komt, als je om negen uur moet beginnen. Gewoon zeggen, ik doe niet aan zomertijd. Is dat wat? Ik zou er voor gaan hoor, mijn klok gewoon laten staan zoals hij staat. Dat verzetten elke keer dat is gewoon belachelijk! Helaas gaat alles wat digitaal gaat, vanzelf een uur vooruit en in oktober een uur weer terug. Anders zou ik het zo doen.

Helaas, vannacht moeten we er weer aan geloven. Ik zal mijn magnetron nu gelijk gaan doen, die moet nog handmatig. Die liep toch al niet goed dus dat komt dan weer mooi uit. Die in de auto moet ik ook niet vergeten. Daar ben ik ook al eens de mist door in gegaan. En ik heb er eentje aan de muur hangen, op batterijen. Die moet ik ook verzetten. De rest doet het braaf allemaal zelf. De pc, mijn gsm, ik hoef er niets aan te doen. Zelfs als je de wekker zet, op je gsm, gaat het nog goed. Dat was vroeger dan wel weer anders. Niet vergeten dus, vannacht stelen ze weer een uur die we in oktober weer terug gaan krijgen. Zonder rente, dat is ook wel jammer. Ik ga weer een paar weken volledig van de leg zijn, het is niet anders.