25. mrt, 2018

Een jaar en 300 dagen zonder Sunshine

Zelfs al was die rot klok niet verzet, dan nog had ik uitgeslapen vandaag. Op zondag zet ik de wekker niet. Die zet ik alle andere dagen wel maar op zondag niet, als een soort hedendaagse versie van Kortjakje maar dan andersom. Zou ik normaal om negen uur weer terug zijn geweest in het land der levenden, nu was het verdorie al weer tien uur. En dat vind ik veel te laat. De halve ochtend is alweer weg. Bovendien was ik nog eens zo suf als een konijn ook. Dan ben ik niet direct weer alert. Ik moest echt even bijkomen en goed wakker worden. Zelfs de koffie hielp niet.

Ik slaap altijd heel makkelijk. Ik ga liggen en ik slaap. Soms heb je van die uitzonderingen en vannacht was er zo eentje. Ik had een zware hoofdpijn en jeukende ogen. Na een tijdje draaien en woelen en in mijn ogen wrijven, dacht ik opeens, hee, heb ik mijn medicijnen wel genomen? Nee dus, en de avond ervoor ook niet. Vandaar de hoofdpijn en brandende en jeukende ogen. Ja hoor, doos! Eigen schuld, dikke ogen. Snel nam ik mijn handvol pillen maar dan is dat niet direct weg. Ik merk wel dat de allergiepillen die ik nu heb, beter werken dan die ik eerst had.

Anders had ik overdag allang gemerkt dat ik ze vergeten was, nu dus pas in de late avond. Nu kan ik zeggen dat het ook niet zo heftig is als toen ik ze vergat bij het andere merk. Ja, ik heb nog een beetje hoofdpijn en een heel klein beetje last van mijn ogen maar toch is het te doen. Dat had eerst wel anders geweest. Wel jammer want ik voel me er altijd grieperig door ook en zo voel ik me nu ook een beetje. Dat is vanavond wel weg hoor, gelukkig. Moet ik maar niet zo dom zijn om mijn medicijnen te vergeten. Ik doe het zelf maar niet expres. Er gaat geen dag voorbij of ik heb wel weer de een of andere blonde actie de laatste tijd. Kappen nou!

Weet je wat ik raar vind in de reclameblokken tegenwoordig? Ze hebben een paar van die filmpjes, over epilepsie is er eentje van, en dan zeggen ze 'het kan iedereen overkomen'. Er is er nog zo eentje, ik weet alleen niet meer over welke ziekte ze het dan hebben, dat ook iedereen zomaar opeens kan overkomen. Ik geloof dat dat over spierziekte gaat of zo. En dan wijzen ze je op een site waar je kan kijken of je al symptomen hebt of waar je dat kan checken. Wat is dat nou toch voor iets raars?

Ik heb er geen last van zelf hoor maar ik ken mensen die daar dan gelijk gaan kijken en op zijn minst een aantal verschijnselen op zichzelf toe gaan passen. Dat lijkt mij toch niet de bedoeling van zoiets? Dat zouden ze toch zelf ook wel moeten begrijpen? Dat je preventief bezig wilt zijn, oké, dat begrijp ik. Maar ga nou niet zeggen op zo'n manier dat jij dat ook wel eens kan krijgen. Dan praat je sommige mensen gewoon iets aan zo. Ik ken iemand, die had een compleet medisch handboek onder haar bed liggen. Voor zover ik weet doet ze dat vast nog. Als ze maar iets voelde, dan ging ze er op zoeken en dan vond ze wel weer de een of andere ziekte waar ze vast aan zou lijden. Daar zijn dit soort infomercials echt geweldig voor maar niet heus.

Of wat denk je van die Plantur reclame? Shampoo voor vrouwen, boven de veertig fluisteren ze er dan ook nog bij alsof dat een schande is. Want volgens hen worden vrouwen na hun veertigste ook kaler. Alleen niet als je deze shampoo gebruikt. Oh? Sinds wanneer? Ja, er zijn vrouwen die kalen, maar dat is dan ook een ziekte. Of het zit in je genen. Dat kan ook. Waar halen ze dat vandaan? Kijk, alles verandert als je ouder wordt. Je huid, je haar en alles wat je maar kunt bedenken. Maar door een shampoo te gebruiken dat hele proces stop te zetten, dat bestaat niet. Dat vind ik de boel oplichten. Hoeveel zouden daar wel niet intrappen? Dat is dan ook wel de bedoeling. Ik vind het gewoon oplichterij, ik kan er niks aan doen. Laat ik dan maar niet beginnen over wat ik vind van dat gefluister over de leeftijd wat ze daar doen. Dat vind ik echt helemaal not done.

Daarom neem ik altijd alles op wat ik wil zien, dan kan ik die reclames en zo gewoon lekker doorspoelen. De tv staat altijd aan hier, op de achtergrond en daarom hoor ik zulke dingen dan wel eens voorbij komen. En deze vielen me gewoon op omdat ik ze zo niet vind kloppen. Ik ben ook niet zo'n grote tv kijker. Ik ben meer altijd bezig. Of was maar dat komt vast wel weer. Omdat ik soms veel en soms helemaal niet kijk, wilde ik ook geen abonnement nemen op Netflix of Videoland. Soms kijk ik echt weken niets en dan betaal je voor Jan Jurk. Ondertussen ben ik wel een soort van klaploper geworden.

Ik zit op iemands Netflix en ook op Videoland van weer iemand anders. Dat vind ik zo lief van hen en nu kijk ik zelfs af en toe nog ook. Het is dan ook prettig om naar iets te kijken zonder dat je elke keer iets door moet spoelen. Ik ben een echte klaploop kijker, dat blijkt wel. Al zijn er nog steeds tijden dat ik helemaal geen tv kijk. Het is meer gekomen dat ik vaker kijk omdat ik na de middag gewoon op ben. Ik kan dan niet veel meer doen dan op de bank zitten en ja, dan ga je je al snel vervelen. Voor ik ziek werd keek ik dan vaker niet dan wel, ik had altijd wel iets te doen. Nu heb ik dat ook wel alleen kan ik dat in de avond niet doen, daar ben ik gewoon te moe voor.

Als ik eenmaal op de bank neergestort ben, dan kijk ik tv. Heel vaak is er niets te zien wat het kijken waard is en dan schakel ik naar één van die twee om te zien wat er daar op te zien valt. Dat valt ook weer niet mee want eigenlijk is er dan teveel keus. Gelukkig geven we elkaar tips over wat goeie series zijn. Soms zie ik zelf iets en kan ik ook tips geven. Ik heb de afgelopen maanden meer tv gekeken dan in alle jaren daarvoor, denk ik. Als ik weer helemaal beter ben, dan neemt dat vanzelf weer af. Daar ben ik altijd te graag voor met van alles bezig. Voor vandaag ook, ga ik allemaal leuke dingen doen.

Dat staat tenminste op de planning. Gisteren lekker op mijn gemakje alles schoongemaakt dus vandaag leuke dingen. Alleen mijn tafel moet ik alweer afdoen. Wat hebben mijn cits vieze voetjes! Echt hoor, overal vind ik pootafdrukken van ze. Het is dan ook niet handig om veel dingen hoogglans zwart te hebben maar ja, dat vind ik nou juist mooi. Misschien kan ik ook nog sokjes voor ze breien. Ik zie ze al lopen, met van die schuddende pootjes! Dat zullen ze me niet in dank af gaan nemen. Dan kan ik maar beter gewoon een paar doekjes pakken. Het is zo weg hoor, alleen lopen ze er altijd gelijk weer overheen. Dat vinden zij volgens mij weer leuk. Ook goed, dan heb ik weer wat te doen joh...

Het is me eindelijk gelukt om Rainbow zo op de foto te krijgen. Dat is niet makkelijk want ik heb het vaak genoeg geprobeerd. Soms ligt er geen camera in de buurt. Als die er wel ligt, dan is hij meestal net weg als ik dat ding eindelijk klaar heb om een foto te nemen. Vandaag zaten dat soort dingen mee maar ik kan niet zien wat ik op de foto krijg en het is nog verdraaid lastig ook zo met ene hand. Maar het is me gelukt. Want als Rainbow merkt dat ik gewoon door werk als hij voor mijn beeldscherm gaat zitten, dan is dit zijn laatste redmiddel. Dit doet hij bijna altijd als ik zit te schrijven. Heerlijk vind ik dat, ik kan er zo om lachen. Dat wilde ik nog even delen hier. Mijn dag is dan altijd gelijk goed. Die heerlijke, gekke Rainbow toch.