12. apr, 2018

Een jaar en 318 dagen zonder Sunshine

Ik heb gisteren, ondanks dat ik me niet zo jofel voelde, toch nog wat gedaan en dan krijg ik een dag later altijd even een tikkie. Tikkie terug, zogezegd. Dus vandaag erg rustig aan, dan zal het morgen vast wel weer gaan. Hoop ik toch. Omdat ik vandaag niet weg moest, heb ik het weer eens zonder wekker geprobeerd. Als ik die al zet, dan zet ik hem op half acht. Het heeft niet helemaal geholpen en het heeft niet helemaal gefaald. Ik werd nu uit mezelf wakker om half negen. En dat was normaal half acht. Ik ben dus in die paar weken tijd maar een half uurtje opgeschoten. En ja, ik heb er nog steeds last van, van die zomertijd.

Straks als de klok weer terug gaat, dan is het in mijn voordeel. Dan kan ik de vroege tijd aan blijven houden en ben ik er lekker vlot bij de rest van de maanden. Tot het rotding weer verzet zal worden. Gelukkig is dat nog bijna een jaar weg. En ik weet ondertussen dat er in één jaar enorm veel kan gebeuren en veranderen. Dat er bij mij veel veranderd zal zijn, dat staat zelfs al vast. En dat vind ik stiekem toch best wel eng. Daarom schuif ik het maar voor me uit nog, tot ik er naar wil kijken. Bewust. Zover is het nu nog niet dus laat mij maar schuiven. Het komt vast goed allemaal. Het zit in de natuur van de mens dat ze niet blij zijn met grote veranderingen en onzekerheden. Dat ligt niet helemaal aan mij.

Dat ik me niet zo jofel voel kan ook komen omdat ik vannacht ook weer vrij weinig geslapen heb. Gelukkig was het geen eng onweer dat me nu uit mijn slaap hield maar een vreselijke aanval van maagzuur. Jeetje zeg, ik was er gewoon beroerd van. Ik heb maagbeschermers die ik nogal eens vergeet in te nemen. Ik heb ze niet elke dag nodig maar soms voel je het al een beetje aankomen en dan neem ik er wel eentje in. Dat had ik ook moeten doen voor ik ging slapen maar ja, zeefhoofdje hier had daar weer geen erg in. Dan krijg je de rekening een paar uurtjes later. Ik ben maar opgestaan en heb er twee tegelijk ingenomen. Dat hielp en niet veel later viel ik dan eindelijk in slaap.

Half negen vond ik rijkelijk laat om wakker te worden. Voorlopig dan de wekker maar zetten. Bleek ook nog eens dat ik die wel gezet had maar niet gehoord. Oh ja, dat is waar ook, die had ik juist wel gezet. Ik zal het maar gooien op twee nachten te weinig slaap. Ik was wel wakker genoeg om voor de cits het nieuwe voer te pakken. Eens kijken wat dit doet met de geen natvoer etende Moonlight. Niks, hij eet dit ook niet. De anderen vonden het echt heerlijk. Volgens mij heeft Rainbow zich helemaal misselijk gegeten. Zelfs Skylar liet nog eten staan. Het was dan ook een groter blikje, 170 gram in plaats van de 140 gram die ze normaal verdeeld krijgen. Flinke porties waarvan het grootste deel in de kleinste kat zit nu. Hij loopt een beetje bollig rond nu, of dat lijkt maar zo.

Ik heb net boven weer de brokjes aangevuld. Ze vreten toch veel meer dan ik denk hoor. Helemaal leeg was het bakje, op een handje kruimels na. Die vinden ze niet goed genoeg om op te eten. Ik wilde direct door met de brokjes die beneden staan, zit er in die grote bak een laag aangekoekte papperige brokjes. Hm, dat is vreemd. Heeft er eentje in gekotst of haalt Rainbow weer zijn pis op de brokjes truc uitgehaald. Ik ruik er niets vies aan of zo maar toch, je weet maar nooit. Voor het geval dat heb ik maar weer een kleinere versie met verse brokjes neergezet. Daar deed hij dat in elk geval niet bij, dus maar weer even terug naar het kleinere formaatje. Ik weet het natuurlijk niet zeker of hij dat gedaan heeft maar je kan maar beter even maatregelen nemen.

Mijn antieke blond heb ik weer een beetje verdoezeld door de rest weer wat lichter te kleuren. Dat wordt ook steeds erger. Kim zat van de week ook al te mopperen dat ze haar antiek blonde lokken op steeds meer plaatsen ziet verschijnen. Daar moest ik toch zo om lachen. Dat vond zij weer een stuk minder natuurlijk maar ik kon het niet laten. Toen ze daarna zei dat ze maar ging douchen, wees ik haar subtiel op het feit dat ze moest uitkijken om niet uit te glijden en zo een heup of zo te breken. Ze was stil daarna, ook raar... Ze zal al wel onder de douche hebben gestaan dan.

Toch is dat wel lastig hoor, dat soort dingen die erbij komen kijken als je ouder wordt. Ik weet nog dat van het ene moment op het andere, mijn moeder echt elke keer wel ergens over viel of struikelde. Dan had ze weer een open lip, dan weer een open knie. Dat was echt niet normaal. Toch, dat gebeurt dan opeens, je coördinatie is gewoon weg. Ik ben nu nog niet zover als mijn moeder toen maar er gebeuren wel eens dingen waarbij ik denk, hallo, wat doe jij nou? Dat zal in de loop der jaren ook steeds erger worden. Lekker dan. Alsof oud worden op zich al niet vervelend genoeg is. Krijg je zulke dingen ook even cadeau. Fijn vooruitzicht, not.

Het hoort er helaas allemaal bij. Als je niet oud wilt worden, dan moet je je jong opknopen. Dat zei mijn moeder altijd als ik zei dat ik iets niet wilde wat met ouder worden te maken heeft. Nou kan mijn uiterlijk me eerlijk gezegd vrij weinig schelen. Daar heb ik geen last van, dat accepteer ik gewoon. En als ik op tv zie wat sommige vrouwen maar ook mannen, met zichzelf doen, dan heb ik daar behoorlijk vrede mee. Door al die plastische ingrepen, zien ze eruit als een karikatuur van zichzelf. Sommigen beginnen er al mee lang voordat het nodig is, die zien er nog erger uit. Nee, laat mij dan maar lekker kreukelen. Rimpels zijn het gevolg van leven. Hoe langer je leeft, hoe meer je er krijgt. Dat is nou eenmaal zo.

Als ik van die hele oude hulpbehoevende mensen zie, dan denk ik, laat mij alsjeblieft wat eerder naar boven mogen. Dat is een puntje bij mij, hulp vragen. Dat vind ik helemaal niks en ik doe liever alles zelf. Wat als dat gewoon niet meer kan? Nou ja, die dan leeft, die dan zorgt. Voor mijn avondeten hoef ik vandaag in elk geval niet te zorgen. Ik eet lekker weer bij mijn broer, natuurlijk andijvie met een balletje. Vorige keer lekker hachee met rode kool, ook zo lekker. Alleen de cits krijgen straks voor ik weg ga al eten. Die eten toch pas als ik weer thuis ben dus dan maakt dat ook niets uit. Hopelijk is er morgen meer van de zon te zien want zo'n lekker weer vind ik het nou ook weer niet. Als ik maar eens lekker slaap vannacht, dan ziet alles er sowieso zonniger uit.