26. apr, 2018

Een jaar en 332 dagen zonder Sunshine

Ik ben de hele week al in de war met wat voor dag het is. Dat komt omdat ik eerst dinsdag en vrijdag naar de zaak ging en deze week maandag en donderdag. En ja, dat kan mijn blonde hoofd natuurlijk helemaal niet aan. Het is donderdag vandaag, even onthouden. Hoop ik. Best lastig. Oh en niet vergeten naar de zaak te gaan vandaag als het toch opeens boven komt dat het donderdag is. En dan vinden ze het gek dat ik met briefjes werk. Geloof me, dat is nodig. Anders zou ik bijna alles vergeten en dat lijkt me helemaal niet handig.

Moet ik het gisteren er net over hebben dat gedoe tussen Skylar en Aurora. Gisteravond leek het goed te gaan. Zelfs tot en met de snoepjes. Maar daarna kreeg Skylar het weer in zijn kop en viel hij Aurora zo aan dat ik haar hoorde gillen. Nou weet ik dat ik daar niet al te hard van moet schrikken. Ze gilt namelijk vaker omdat ze dat niet wil hebben en niet omdat hij haar zo'n pijn doet. Gelukkig maar zeg. Maar toch, het is niet leuk. Ze vloog onder de bank met Skylar praktisch op haar rug. Ik vloog uit tegen hem, met stem, dat had effect. Alleen is Aurora naar boven gegaan, haar veilige haven.

Tenminste, als hij haar daar het leven niet zuur maakt. De andere katten waren onder de indruk en die waren plots allemaal stil. Normaal slaapt Aurora bij me maar ze heeft zich deze nacht niet laten zien. Toen ze vanmorgen nog niet naar beneden kwam, ben ik even gaan kijken. Ze lag in haar mand, een doos met een plaid erin, en keek me vol verwachting aan. Wat kwam ik doen? Natuurlijk volgt de rest dan ook. Ik had haar ontbijt meegenomen maar daar had ze geen zin in. Daarom nam ik het maar weer mee naar beneden. Even later waren ze alle vier beneden. Beter hoor.

Toch blijft Skylar zijn aandacht op haar gericht. Ik weet niet hoe ik dat er bij hem uit kan krijgen. Het waait wel weer over hoor maar ik vind het gewoon heel vervelend. Ik hou niet van geruzie. Niet bij mensen en zeker niet bij dieren. Of het ooit echte vrienden gaan worden betwijfel ik. Op dit moment zou ik al blij zijn als hij haar gewoon met rust zou laten. Ze zondert zich al af en als hij zo'n bui heeft helemaal. Nou ja, misschien moet ik het zelf maar gewoon even los laten. Hopen dat ze me dan ook spiegelen. Je weet maar nooit.

Er is niets gekomen van het stofzuigen gisteren en ook niet van het bellen. Ik ben de laatste tijd weer behoorlijk moe en dat is niet prettig. Maar ik heb wel geleerd. Ik doe nu braaf een dutje als ik me te moe voel. Dat is de laatste week bijna elke dag. Er worden weer een hoop dingen op mijn to do lijstje verder geschoven. Daarom wil ik ook de komende drie weken even vrij nemen en dan daarna moet ik beginnen met die opbouw van uren en dagen. Als ik dat nu zou doen, dan komt er helemaal niets van terecht. Niemand liever dan ik wil dat ik straks weer volledige dagen kan draaien. Dus moet ik dat voorzichtig aanpakken. Dat van vorige week is een goed leerpunt geweest. Als het niet gaat, dan moet ik dat aangeven.

Er zal niemand anders voor me zorgen en ik vergeet dat ook nogal eens. Kim heeft gezegd dat ze er ook op gaat letten voor me. Dat scheelt, die durft dat wel te zeggen tegen me. Ik ben veel te lang gewend om te doen wat er van me gevraagd wordt, zonder dat ik er dan op let hoe ik me voel. Juist dat moet ik gaan veranderen want anders blijf ik in die zelfde kuil vallen. Dat is precies niet wat er moet gebeuren. Daarom ben ik wel blij met Kim's hulp. Ik ga veel te snel over mijn grenzen heen maar toch, ik ben me daar al van bewust. Dat is een begin in elk geval.

Vandaag gaat het stofzuigen ook niet lukken. Jammer maar helaas, denk ik dan maar. Na de zaak ga ik boodschappen halen en tegen de tijd dat ik daarvan thuis kom, ben ik er echt niet meer toe in staat. Maar morgen is er weer een dag. Dan kan ik lekker nog meer haar in de stofzuiger krijgen. Zo denk ik dan maar. Ik neem me gelijk voor me er voor vandaag dan maar niet aan te ergeren. Dat lijkt me een goed plan. En als ik moe ben dan plan ik gewoon een dutje in vanmiddag. Die van gisteren liep een beetje uit de hand. In plaats van het voorgenomen uurtje, lag ik bijna drie uur diep te slapen. Dan zal het wel nodig zijn geweest maar ja, dan is de dag alweer weg.

Wel heb ik gisteren mijn vliegengordijn opgehangen. Nou, dat heb ik weer briljant verkeerd gekozen en dat had ik kunnen weten. Een prachtige kleur lavendel met allemaal van die draadjes. Ik was vergeten hoe leuk Skylar en Rainbow het vinden om draadjes kapot te bijten. Oh ja, dat is waar ook. Ik was er snel weer achter en er zijn al een aantal van de draden een stuk korter dan hun broeders en zusters die ik precies op de drempel had afgeknipt. Ik ben bang dat het ding geen lang leven zal hebben. Ik heb al mazzel als het deze zomer overleeft. Nu het niet zo warm meer is, ik vind het eigenlijk gewoon zelfs koud, is de deur even niet open de hele dag. Dat is echt te koud. De cits zijn elke paar minuten aan het zeuren maar goed, beter dan dan met ijspegels aan mijn wimpers achter de pc te zitten.

Het gordijn heb ik maar even opgebonden nu. Dan blijven er nog wat langer lange draden aan zitten. Ze vinden het helemaal geweldig om erin te hangen en er stukken af te bijten. Nou ja, het is dan maar zo. Had ik maar beter na moeten denken over mijn keuze. Ik wist het maar ik had er geen erg in. Als ik dat vroeger zei dan zei mijn moeder altijd, daar zit de Noordsingel vol mee. Ze bedoelde daar de gevangenis mee die daar vroeger zat. Of de kraamafdeling, die zat ook vol met mensen die er geen erg in hadden, volgens mijn moeder dan. Toen ik klein was snapte ik dat niet, later viel mijn briefje van vijf pas. Grappenmaker, die moeder van mij.

Ondertussen is de dag alweer voorbij. Dit keer ben ik niet vergeten mijn blog te plaatsen maar kwam het er gewoon niet eerder van. Eenmaal thuis moest ik echt even slapen, daarna kwam er een programma dat ik wilde zien. Ondertussen moest ik de cits en mezelf nog van wat te eten voorzien. En de rest van de tijd lag Aurora zo heerlijk bij me met Rainbow zelfs tegen haar aan, dan kan ik ook weer niet over mijn hart krijgen om haar een gooi te geven om wat te gaan doen. Gelukkig kreeg ze net dorst en dat kwam goed uit want ik had ook al een leren mond tegen die tijd. Bovendien, mijn blog moest nog af en ik moest naar het toilet. Skylar was ook vandaag weer de hele dag vervelend tegen haar en die hou ik dus extra in de gaten. Nu snel even plaatsen en dan ga ik de film verder kijken. Was ik niet van plan maar ik vond het begin wel grappig, al is de hoofdrolspeelster net in een dodelijk ongeluk geraakt.

Dat was dan ook de bedoeling want ze weet blijkbaar nog niet dat ze dood is en probeert de man die haar huis heeft gehuurd de deur uit te jagen. Of het zo zal gaan, geen idee. Alles is mogelijk en spoken bestaan wel degelijk. Dus tja, maar goed, het verhaal is leuk. Daarom ga ik dat maar eventjes verder bekijken. Oh, ik red het net niet tijdens de reclame, hij is alweer begonnen. Nou ja, ik moet niet zo nodig, ik hoor het wel en dan kan ik zo weer verder met kijken. Eerst de dingen doen die ik wilde doen en dan verder. Zo voorkom ik dat ik chaotisch bezig ben. Komt best goed met mij.