27. apr, 2018

Een jaar en 333 dagen zonder Sunshine

Gisteren op de zaak besproken dat ik de komende drie weken vrij neem en daarna dan verder ga met opbouwen. Het schema van de bedrijfsarts zal ik proberen aan te houden. Ik heb natuurlijk geleerd van vorige week. Lukt het niet, dan ga ik dus echt niet meer over mijn grenzen heen. Dan zeg ik dat en zeg ik af als het niet gaat. De goede man vergeet dat ik anders met die vreselijke zenuwpijnen getroffen wordt en zolang hij dat niet kan voelen, heeft hij dat niet voor het zeggen. Ik heb altijd al veel voor mijn werk over gehad maar daardoor zit ik nu ook in deze situatie. En dat wil ik nooit meer zo erg ver krijgen. Komt goed, ik ga voor het eerst in een jaar of 56 eens een keertje voor mezelf opkomen als het nodig is.

Er zal niemand meer gelukkig zijn dan ik als het wel zou lukken. Dat lijkt me ook niet meer dan logisch. Maar ik kreeg het de afgelopen twee weken best benauwd van alles en daarom even tot rust komen voor ik weer verder ga met die opbouw. Anders kan ik het gelijk al opgeven en dat wil ik ook niet. Ik ben een vechter en dat zal ik blijven ook. Ik moet nu alleen een keertje voor mezelf gaan vechten en dat ben ik niet gewend. Maar wat niet is kan altijd nog komen. Een mens is nooit te oud om te leren. En het wordt tijd dat ik dat leer. Wie weet krijg ik er straks nog een diploma voor ook. Dat zou tijd worden. Ik heb eigenlijk nooit echt beseft dat ik zo'n volgzaam mens ben die maar doet wat er gezegd wordt. Ik heb best een grote bakkes en daardoor is het me nooit opgevallen. Nou ja, nu wel en dan kan je er ook iets aan gaan doen.

Hoe het over drie weken zal gaan, dat zien we dan wel weer. Komt tijd, komt raad. Op deze koningsdag ben ik gewoon lekker thuis. Echt een beetje in huis wat doen. Morgen visite van Miranda, als het goed is dan, en ook komt PeeT mij medicijnen brengen. Wat een luxe zeg. Dan kan ik zondag ook nog wat doen in huis en lekker schilderen. Maandag moet ik echt van alles bellen om afspraken te maken. Het liefst in die drie weken natuurlijk maar dat heb ik niet voor het zeggen. Is het niet zo dan is het niet zo. Dan plak ik het wel ergens tussen de bedrijven door. Vanmorgen was het nog zonnig maar dat ik geloof ik nu ook wel voorbij. De balkondeur staat open en ik zit hier nu te vernikkelen van de kou. Daar hebben de bontjes natuurlijk geen last van, ik wel. Dus tijd dat ik weer even verder ga in huis want dan heb ik er ook geen last van. Als ik zo zit te typen wel. Dan lopen de rillingen over mijn rug.

Van Kim hoorde ik al dat er in Overschie niet echt iets leuks te doen is. Ze vond alleen de hamburgers lekker ruiken. Ja dat ken ik. Ook hier in Spangen is er niet veel te doen. Voor de deur harde muziek en iets voor kinderen maar verder lijkt het net een gewone zondag. Ik hou er al niet van om tussen al die mensen te lopen dus ik druk mooi mijn snor. Ik heb het te druk hier. Ik moet mezelf bedwingen om niet tussendoor steeds aan die potjes te gaan zitten werken. Dat vind ik toch zo leuk. Ze worden dan ook weer heel erg leuk. Het is veel leuker als je weet dat je het voor iemand maakt dan dat je zomaar wat zit te doen. Ik voel me helemaal bloemig door al die bloemetjes die ik aan het schilderen ben.

Alleen wil ik nu eerst alles afmaken wat ik wilde doen, dan even douchen en dan mag ik weer even wat bloemen laten verschijnen. Anders doe ik de hele tijd niets anders. Ik doe er twee tegelijk zodat ik niet elke keer na een paar minuutjes moet stoppen, nu kan ik er zo een half uurtje aan werken voordat het weer even moet drogen. Ik ben lekker bezig in elk geval. Het houdt je van de straat hè. En dat is een goed ding als je niet graag op straat bent. Ik ga zo even de cits hun kippie geven en dan even stoffen. Dan heb ik het meeste al gedaan. Dan alleen even de kattenbakken doen en dan kan ik direct douchen want dan staan ze even niet in mijn douche. Zo doe ik dat altijd.

Ik moet natuurlijk altijd wel eerst even alle steentjes van de vloer vegen. Ongeacht wat voor grit ik ook gebruikt heb, het ligt altijd door je hele huis. Het gaat tussen hun teentjes zitten en valt er dan ergens anders weer tussenuit. En ja, dan ligt het zo overal. Daar heeft nog geen uitvinder iets op kunnen vinden. Matjes helpen niet, fijn grit of grof, het maakt allemaal niet uit. Als je katten hebt, dan heb je ook steentjes over je vloer. Het is niet anders. Als je katten hebt moet je ook vaak stofzuigen en dan ben je daar samen met de haren gelijk weer heel even vanaf. Jammer dat dit niet wat langer duurt dan een halve dag.

Moonlight gaat lekker. Sinds de dierenarts eet hij toch weer geregeld een beetje natvoer. Niet al te veel maar toch steeds wel iets. Ook heeft hij zowaar zijn plekje in de krabpaal weer gevonden. Daar lag hij al niet meer in sinds de twee kleine jongens erbij kwamen. Die gingen daar binnen de kortste keren met zijn tweetjes in. Volgens mij vond Moonlight dat niet fijn en ging hij er helemaal niet meer in. Van de week lag hij er steeds lekker in de boel van boven te bekijken. En tot mijn grote verbazing liggen nu de twee jongste broertjes samen in het mandje van de grotere krabpaal. Ik vind het al knap dat ze zich daar samen in hebben kunnen wurmen en dan ook nog eens lekker liggen te slapen.

Het is natuurlijk wel fris in huis, ik doe die kachel echt niet meer aan. Maar zo koud is het echt niet hoor. Ik ga ook geen kou zitten lijden maar als het wat frisjes is, doe ik lekker een dik vest aan of zo. Vanmorgen 'betrapte' ik ook nog eens Moonlight en Skylar samen in een mand aan. Nou nou, wat is er hier aan de hand? Ik vind het heerlijk hoor, als ze zo fijn met elkaar omgaan. Nu alleen Skylar nog uit die puberteit zodat hij liever kan gaan doen tegen Aurora en ik ben een tevreden mens. Het is best wel lang geleden dat ze zo samen in mandjes lagen en vooral voor Moonlight is het helemaal een aparte. Die ligt normaal liever op zichzelf. Ze doen maar lekker hoor, ik kan daar wel van genieten als ze zo lief zijn voor elkaar.