28. apr, 2018

Een jaar en 334 dagen zonder Sunshine

Gisteren is PeeT al langs gekomen. Ik sta niet meer te kijken van een verandering van plannen tegenwoordig. Trouwens dat komt hier wel vaker en langer voor. Toch wel echte luxe als je medicatie thuis gebracht wordt. Ontzettend lief van haar ook nog eens natuurlijk. Eigenlijk komt het heel goed uit dat ik vakantie heb genomen omdat de homeopathische medicijnen kunnen zorgen voor een verergering in eerste instantie. Het hoeft niet maar het kan wel. Hopelijk duurt dat dan maar een week of drie en knap ik juist op in de weken erna, als ik weer verder ga met opbouwen van mijn uren.

Ik heb iets om in te nemen en druppels die via de huid moeten. Grappig detail is dat ik dat rond mijn navel moet smeren. Ik zie me al staan. Alsof je lekker lui over je buik staat te wrijven. Lang leven gordijnen, de buren zouden echt denken dat ik van lotje ben getikt. Gelukkig hoeven ze er zo geen getuigen van te zijn. Alleen de cits maar die komen daar wel overheen. Dat inwrijven moet maar twee keer per week, het drankje elke dag en ik moet zeker anderhalve liter water drinken erbij. Nou, dat is een flinke uitdaging want ik drink nooit zoveel. Ik moet het eigenlijk van de diëtiste ook dus sla ik gelijk twee vliegen in ene klap want nu moet ik wel.

PeeT, wat mijn combinatie is van Paranormaal Therapeute en haar eigen naam, heeft al zoveel verhalen gehoord over mijn katten en gelezen ook natuurlijk, nu kon ze die eens in het echt zien. Aurora was zo vertrokken, de diva is enorm voorzichtig met mensen die ze nog nooit gezien heeft. Logisch natuurlijk met haar achtergrond. Ik geloof dat Moonlight ook boven is gebleven maar die twee jongsten zijn enorme kroelers en vooral Skylar vindt visite leuk. Rainbow liet zich de aaien ook welgevallen en de twee bleven er gezellig bij. Ik zat zelf een beetje voor paal want ik zat in ochtendjas en pyjama. Vlak voor ze vroeg of ze straks al kon komen, was ik net in de douche gesprongen, lekker vroeg en klaar voor de avond.

Mijn haar hing ook in half droge strengen langs mijn hoofd. Ik heb namelijk ontdekt dat als ik het helemaal glad en strak kam, ik het zelf makkelijk steil kan krijgen. Eerst gewoon in het nat de krullen eruit trekken. Alleen loop je dan wel compleet voor paal terwijl het droogt. Dat is normaal niet erg want dan ben ik alleen. Ik had er ook niet op gerekend nog iemand over de vloer te krijgen. Gelukkig zullen PeeT en haar man daar wel doorheen kijken. Normaal had ik me snel weer omgekleed maar daar heb ik zo aan het einde van de dag de puf niet meer voor. Ach ja, ik ben wie ik ben, hoe ik er verder ook uitzie. Ik maakte me er dan ook niet druk over verder.

Ik merkte alleen wel dat ik veel te veel gedaan had. Ja, voel je je een keertje wel aardig dan wil je ook direct zoveel mogelijk doen. En daar krijg je dan de prijs voor achteraf. Waar ik wel blij mee ben is dat ik vandaag toch weer iets beter ben. Dat is een goed teken. Ik krijg vandaag Miranda op visite en dan zou het niet zo leuk zijn als ik dan zit te vergaan van de pijn. Ik hoef ook verder niets te doen behalve straks vast even de saus maken voor de zoet zure kip met perzik en lekker veel groenten. Dan kan het er lekker in trekken allemaal. Ik kan dat zo lekker vinden! Vooral als ik niet alleen voor mezelf moet koken, dan is het nog lekkerder.

Ik ga zo, na het schrijven, lekker verder met de flower power potjes. Daar zitten zoveel bloemetjes op al, die zijn volgens mij niet eens meer te tellen. Er kunnen alleen nog van die hele kleintjes bij maar op nog best veel plekken. Daarna ga ik de overige gaten opvullen met dots in één kleur en dan zijn ze klaar. Zo'n anderhalve week werk op zijn minst zit erin. Of nou ja, dat kan ik geen werk noemen, dat is voor mij ontspanning. Ik vergeet dan ook echt de tijd, al merk ik dat wel weer aan mijn nek. Daarom elke keer een kleurtje en daarna even weg zetten. Dan loop ik mezelf daarbij ook niet voorbij.

Zie ik net Skylar zitten, bij het eten dat Moonlight heeft laten staan. Zit hij te eten met zijn poot. Nou ja! Hij duwt zijn pootje in de mousse en gaat dan op zijn gemak zijn pootje schoon zitten likken. Zo begrijp ik al die pootafdrukken overal wel. Ik wil hem filmen maar ik krijg de camera weer eens niet zoals ik hem wil hebben. Op het moment dat ik dat wel voor elkaar heb, gaat hij er weer normaal van zitten eten. Natuurlijk joh, jullie zullen eens meewerken aan een leuke foto of filmpje. Alleen Aurora, dat is een model en die gaat er echt voor zitten. Kim is daar ook altijd heel blij mee als ze foto's komt nemen.

Die prachtige foto's van Moonlight en Aurora die ik in het groot aan de muur heb moet ze ook nog aanvullen met twee van die posters van Rainbow en Skylar. Inclusief bijbehorende achtergrond. Ik wilde wachten tot die twee volgroeid zouden zijn en nu is dat bijna zover dat ze net zo oud zijn als Moonlight en Aurora die toen op de foto gingen. Binnenkort maar eens daarvoor afspreken met Kim. Lijkt me leuk om die twee er dan ook zo bij te hangen. Op de foto dan hoor. Al wil ik ze best af en toe eens achter het behang plakken. Dat doe ik beter niet in het echie. Te zielig!

Zelf neem ik op het moment ook weer minder foto's van ze. Je hebt van die momenten dan blijf je knippen en dan is er een tijdje rust en doen ze geen gekke of lieve dingen die je nog niet op de foto hebt. Maar ik zie Aurora en Rainbow steeds vaker bij elkaar in de buurt. Dat zijn wel een paar foto's waard maar dan moet ik wel op tijd zijn of in de gelegenheid. Alleen gisteravond gaf Rainbow haar een paar tikken in de gang omdat ze er langs wilde. Ik zeg streng 'Rainbow, wat doe jij nou?". Alsof hij het wist, keek hij heel schuldig. Toch lagen ze vanmorgen naast elkaar op het balkon. Dat komt wel goed. Alleen Skylar nog, die moet echt nog wat liever worden voor zijn zusje. Al zal dat ook wel goed komen. Voor nu ga ik weer lekker even aan de mini bloemetjes werken. Fijn weekend!