7. mei, 2018

Een jaar en 343 dagen zonder Sunshine

Ik denk dat ik er vandaag nog een lekker rustdagje aan vast plak. Ik ben nu wel uitgerust hoor, vermoeid ben ik altijd wel maar ook daar ga je aan wennen. Ik ga er gewoon vanuit dat dit ooit een keertje voorbij zal zijn. Kwestie van geduldig afwachten tot het zover is. Ook de cits zijn lekker rustig deze morgen. Al vroeg waren we wakker, net zeven uur geweest, toch ben ik nog een uurtje blijven liggen. Ik wil vandaag eens een keertje geen dutje moeten doen. Al zal ik er zeker aan toegeven als dit toch wel zo blijkt te zijn. Ik weet dat ik dat beter wel kan doen. Vandaag begin ik ook weer met de detox en de medicatie. Hopelijk gaat dit deze week wel gewoon zonder in te storten.

Al met al gaat het een aantal weken duren. Deze week heb ik er speciaal voor vrijgehouden. Mocht ik net zo crashen als vorige week dan kan dat in elk geval geen kwaad. Dan ga ik gewoon liggen. Ik heb geen boodschappen nodig, helemaal niets. Alleen huishoudelijke klussen maar als die niet gaan, dan gaan die gewoon lekker niet. Zo is dat ook nog eens een keer. Ik heb net weer rillend een grote mok lauw water met detox naar binnen gewerkt. Ik heb zelfs braaf ontbeten ervoor. Dat komt helemaal goed met mij. Zo nog even in de vriezer duiken om te zien wat ik ga eten vanavond. Misschien verras ik mezelf wel en pak ik iets en kijk ik niet wat. Dan zie ik vanavond pas wat het gaat zijn. Surprise!

Ik moet mezelf toch vermaken niet waar? De cits vermaken zich prima. Alleen heel raar, gisteren was Rainbow zo aan het kuchen en vandaag was het Skylar. Ik ga vanavond direct weer die Echina druppels in het eten doen. Ik deed dat niet meer omdat het met alle vier nu goed ging. Daarom maar weer even wat extra weerstand opbouwen dan. Kan nooit kwaad natuurlijk. Ze genieten alleen wel heerlijk van het buiten zijn. Ik vind het al raar dat ze af en toe ook binnen liggen. Ik zou het wel weten als ik hen was. Ik zou niet binnen te slaan zijn. Ze zijn zo vermakelijk ook. Zo goed als ze zich vrijdag gedroegen is al lang weer voorbij. Ik voelde me ook lichtelijk voor schut gezet door ze.

Karina, Nicky en Chris zeiden dan ook dat ze zo voorbeeldig waren. Echt hoor, dat waren ze vrijdag ook. Ze hebben geen enkele streek uitgehaald behalve dan een paar keer op de tafel of het aanrecht springen. Verder deden ze net of ze van die heilige boontjes waren. Daar ga je dan met je verhalen over al dat kattenkwaad dat ze normaal uithalen. Ze deden het er gewoon om! Boeven. Net zoals mijn tafelkleed dat ik besteld had. Dat had er vrijdag ook moeten zijn zodat de ondertussen tot hobbykleed gebombardeerde, onder de verfspatten zittende tafelkleed eraf kon. Het zal door de feestdagen komen, dodenherdenking en bevrijdingsdag. Nu heb ik hem net ontvangen van de bezorger.

De cits zijn al de tijd erna behoorlijk bezig geweest zo met zijn allen. Meestal kan ik er dan ook echt om lachen. Gisteren ook weer zo gelachen. Aurora geniet er zo van om in het zonnetje te liggen. Meestal ligt zij boven op het huisje in het zonnetje. Gisterenmiddag was daar de zon al weg en daarom ging ze, voor het eerst, in de mand liggen waar het meeste zon op stond. Dat is alleen de mand waar Skylar altijd in ligt. Nu zijn het al niet de beste vrienden en je kon aan Skylar gewoon zien dat hij dit echt helemaal niets vond. Nou is Aurora geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Toen hij probeerde haar eruit te meppen, sloeg ze hem gewoon direct terug.

Hij delfde zo het onderspit. Een beetje beteuterd ging hij maar op het gras liggen. Dat er nog twee van diezelfde legen manden hingen, had hij geen boodschap aan. Zij lag in zijn mand. Ik zat toevallig even buiten, met mijn gsm. Ik heb achter elkaar wat foto's gemaakt waar je heb gewoon bij ziet denken. Oh wat had hij de pest in zeg. Hij kan ook zo lekker mopperen en dat lag hij dan ook te doen. Elke keer naar haar kijkend en wetend dat hij daar niets aan kon veranderen. Uiteindelijk deed hij dan toch zijn oogjes maar dicht. Hij had het opgegeven. Heerlijk is dat als ik daar zo naar zit te kijken. Ik lig stiekem helemaal dubbel maar dat laat ik niet merken. Toen Aurora de camera op haar gericht zag, ging ze er weer helemaal voor liggen.

Gisteren at ik weer pasta. Dat kan ik elke dag wel eten en daarom had ik weer een portie uit de vriezer gepakt. Ik doe er Rainbow ook altijd een groot plezier mee. Ik eet het meestal nooit helemaal op en daar weet hij wel weg mee. Hij eet net zo goed de grote stukken groenten die ik over heb als de saus en de pasta zelf. Hele stukken ui zat hij op te kauwen. Er lag een groot stuk paprika en ook daar heeft hij even op gekauwd. Toch leek hij dit iets minder te vinden of het kauwde niet goed klein of zo. Na een tijdje spuugde hij dat weer terug en ging verder met de pasta. Het bakje werd vakkundig schoon gelikt. Ik hoefde het bijna niet eens af te wassen. Honden doen dat net iets grondiger. Dan kan het zo de kast weer in...

De potjes voor Sonja zijn klaar, die ga ik van de week opsturen naar haar. Ik moet ook nog een ander cadeautje opsturen dus dat doe ik dan gelijk. Vandaag blijf ik in elk geval thuis. PeeT heeft ook om een potje gevraagd. Maar dan om een kaarsje in te doen. Ik had een mooie pot staan nog en die is nu ook bijna klaar. Nou ja, er moeten nog een paar duizend stippen bij maar ik vind niets leuker om te doen. Zeker als je ze zo speciaal voor iemand maakt, is het extra leuk. PeeT wilde blauwtinten met wit. Daar ben ik nu iets leuks van aan het maken. Heerlijk ontspannend vind ik dat. Sonja had eerst gezegd dat ze zou wachten tot we elkaar weer zouden zien maar ik had haar foto's gestuurd van de potjes en nu wil ze ze graag zo snel mogelijk hebben, zo leuk vond ze die.

Daar plaats ik morgen wel foto's van. Dan is die voor Peet misschien ook wel klaar en kan die er gelijk bij. Vandaag ga ik even kijken of ik iets met die foto's van de boze Skylar kan doen. Die zijn eigenlijk wel vrij hilarisch, als je weet wat er aan de hand is. Dat weten jullie nu ook en daarom ga ik even kijken of ik ze bij elkaar kan plakken. Dan zien jullie zelf waar ik zo om moest lachen. Het zijn van die heerlijke beestjes allemaal. Ik prijs mezelf gelukkig dat ze bij mij wonen. Ik lach wat af om ze en mopper ook vaak genoeg op ze. Maar dan toch met ergens een glimlach van binnen.