14. mei, 2018

Een jaar en 350 dagen zonder Sunshine

Ik ben weer lekker bezig geweest dit weekend. Eerst had ik weer eens een gevecht met de stofzuiger. Dat heb ik wel vaker. Ik vond hem de keren ervoor al minder zijn best doen dan anders. Ik dacht nog, dat zal wel aan mij liggen. Het is een Dyson en die zijn gewoon erg goed. Dat heb je ook wel nodig met vier haarballen in huis. Dit keer maakte hij ook een ander geluid. Nee, het lag toch niet aan mij. Hij is geweldig goed schoon te maken alleen van de onderkant naar het stofreservoir zit een minder stukje. Plat en breed en daar wil het nog wel eens vast gaan zitten. En met van alles over de vloer wat de katten pikken en mee spelen, gebeurt dat nog wel eens.

Nu vond ik een stomerij hangertje en die heb ik uit elkaar gehaald. Eindelijk heb ik iets dat stevig genoeg is om iets door te prikken en mee kan buigen in die rare knik. Dat het nodig was bleek wel toen er van alles uit kwam zetten. Allemaal korrels hydrocultuur, van toen ze die planten door de keuken hadden gegooid natuurlijk. En ook nog wat dopjes van dingetjes die ik vaag herkende maar niet echt thuis kon brengen. Aha, vandaar dat de stofzuiger niet meer echt mee wilde werken. Hij had het gewoon benauwd. Eindelijk was hij bevrijd van de obstakels in zijn strot. Nu zuigt hij weer als de beste, zoals het ook hoort.

Toen ik mijn boodschappen ging halen, had ik gelukkig niet zo heel veel nodig. Daarom wist ik ook precies wat ik bij me had. Alleen toen ik thuis kwam waren er twee artikelen niet meer bij. Ik weet echt honderd procent zeker dat ik ze gepakt heb. Ik maakte toen namelijk een grapje tegen de twee jongens die daar aan het bijvullen waren en er was een enorme bende met dozen waar je haast niet door kon. Ik nadenken waar het mis gegaan kon zijn. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat ik ze gewoon niet mee heb genomen. Ik wist me namelijk ook nog te herinneren dat ik ze op de band heb gegooid bij de kassa. Ik stond gelijk mijn tas in te pakken maar heb geen herinnering dat ik ze in de tas heb gedaan. Het wagentje was leeg toen ik die terugzette in de parkeergarage. Dat wist ik ook zeker. De tas was niet omgevallen of zo in de auto. Die stond naast me op de passagiersstoel en ook dat wist ik zeker. Dus liggen ze nog ergens in de winkel omdat ik ze blijkbaar gewoon niet erbij heb gedaan in mijn tas.

Hoe ik het elke keer weer voor elkaar krijg, ik weet het niet hoor. Het leek zo goed te gaan maar het valt me op dat dit soort dingen de afgelopen paar weken weer steeds vaker voorkomen. Heel irritant! Ik ben nog niet klaar met mijn rare capriolen. Ik ben mijn, best grote, vriezer aan het uitzoeken. Er zitten hele oude dingen in en die wil ik natuurlijk niet meer opeten. Wel wil ik meer plek dus een beetje uitruimen en sorteren kan dan geen kwaad. Ik zag bakjes eten van eind 2016 of begin 2017. Nou, die kunnen wel weg. Ik had ze op het aanrecht gezet om een beetje te ontdooien, zodat ze makkelijker uit heb bakje kunnen worden gehaald.

Kip met rijst en groenten van heel lang geleden, zag ik door het doorzichtige bakje. Dat kan wel weg want die staan er echt al heel lang. Later die middag, toen ze genoeg ontdooid waren, kiepte ik de inhoud in de vuilnisbak. Bij het derde bakje zag ik een beetje paarsig spul aan het bakje zitten. Huh? Paars? Een vleug van hachee kruiden kwam me tegemoet vanuit de bak en toen wist ik het direct. Mijn nog niet zo lang geleden ingevroren hachee met rode kool heb ik nu ook gewoon tussen het vuil gekieperd. Oh wat zonde! En wat dom weer! Echt hoor, als ik even goed had gekeken dan had ik dat die avond gewoon kunnen eten. Of de dag erna of zo. Nee, ik smijt het gewoon, zonder blijkbaar goed genoeg gekeken te hebben, zo weg.

Dus het gaat echt prima hoor verder. Ik ben vandaag bij Peet geweest, helemaal in mijn uppie. Dat was veel en veel spannender dan met iemand naast me. Dus ik ben nu wel versleten zo'n beetje. Gelukkig hoefde ik nog maar een klein stukje te schrijven, dat scheelt. Ondertussen is mijn pc weer eens door Microsoft door de mangel gehaald met een update en ja hoor, hij doet gelijk weer eens raar. Mijn onderste balk, waar alles instaat lijkt zich te wisselen met een balk waar helemaal niets in staat. Maar ook bijvoorbeeld mijn verkenner die erin staat, en waarin ik mijn documenten door open, krijg ik maar net te pakken, als ik heel snel ben dan. Ook tijdens het typen blijft het op datzelfde ritme haperen. Natuurlijk heb ik geen enkel idee wat ik daartegen kan doen. Ik zat al vast bij aankomst hier want ik moest eerst nog wat instellingen kiezen en dan accepteren.

Eer ik dat door had waren we al een stukje verder. Daarna begon, na het opstarten, die balk zo raar te doen, alsof hij wil wisselen tussen twee compleet verschillende dingen. Vraag me niet hoe dat zit, ik heb echt geen idee. Soms kan ik nu niet doortypen, dan moet ik mijn cursor weer op de bladzijde zetten en ook mijn documenten, die ik met zweet op mijn voorhoofd heb kunnen openen, verdwijnen dan uit beeld als ik ze naar beneden heb gezet omdat ik op internet wil kijken. Schiet mij maar weer lek, ik krijg echt de zenuwen van die updates omdat er daarna altijd wat aan de hand blijkt te zijn. Hoe krijg ik dat nou weer normaal in hemelsnaam??? Ik ga dit maar gauw plaatsen en dan zet ik hem gewoon uit. Ik ben er te moe voor nu en er daardoor ook gelijk weer helemaal klaar mee. Bah! Waarom kan dat nou nooit eens normaal gaan Microsoft? Dit is geen goeie service! Dat je dat maar weet. Als iemand een tip heeft, dan hoor ik het uiteraard enorm graag!