16. mei, 2018

Een jaar en 352 dagen zonder Sunshine

Ik schijf vandaag, wat voor nu ik het plaats gisteren alweer is, gewoon even door. Voor het geval dat. Jurgen van Microsoft is zijn belofte niet nagekomen, hij heeft niet meer terug gebeld. Wat ik eigenlijk niet zo netjes vind. Ik weet ondertussen wel waar het in zit. Het zit in het classic Start Menu. Die moet zich configureren maar blijft erin hangen of zoiets. Hoe ik het gedaan heb weet ik niet maar in mijn poging om weer in de veilige modus op te starten, wat trouwens niet lukte, is er toch iets gebeurd. In plaats van in de veilige modus, startte de pc wel opnieuw op, gewoon onveilig zeg maar.

Hierna zat ik weer dat Classic Start menu zeggen dat hij zichzelf moet configureren en in plaats van erop te klikken bleef ik eraf. Totdat ik er na een tijdje per ongeluk op klikte. Toen gebeurde het weer. Weer een poging gewaagd met opnieuw opstarten en nu blijf ik er angstvallig af natuurlijk. Normaal gesproken zou je het programma kunnen verwijderen maar dan zegt hij dat het niet kan omdat ik geen operator ben. Nou ja zeg, het is toch zeker mijn eigen pc? Maar goed, dat lukt dus niet. Als ik op woensdag weer in de problemen kom, dan bel ik de meneer waar ik hem gekocht heb. Die had ik dinsdag morgen vroeg al gebeld maar er werd niet opgenomen.

Maar deze man geeft echt veel service want terwijl Microsoft al bezig was, gelukkig kon ik daar via via aankomen op de pc, belde hij terug. Mocht het niet goed gaan dan moest ik hem zeker even terug bellen. Dus mijn petje af voor AdamC.nl die niet alleen een goede prijs/kwaliteit hebben maar ook een geweldige service. Dat mag dan ook wel gezegd worden, vind ik. Microsoft komt er in dit geval toch echt minder gunstig vanaf. Door je updates elke keer mensen op kosten jagen, zo kan ik ook miljardair worden hoor. Ik kan dat ook niet uitzetten dus je zit er nog aan vast ook. Schandalig eigenlijk.

Ik wilde gisteren juist vertellen over mijn, altijd, fijne bezoek aan Petra. Ze heeft altijd antwoorden voor me en ze weet me altijd zo goed te helpen met van alles waar ik mee zit. Op de bovenste plaats staat dat ik toch echt eens goed voor mezelf moet gaan zorgen. Zo kwamen we op het liedje van the three Degrees, take good care of yourself, dat we allebei direct gingen zingen. En toen zat het liedje bij ons allebei flink in ons hoofd. Ik liep het dinsdag nog te zingen en aangezien ik die tekst bovenaan bij mijn blog heb gezet, in het document waar ik die in schrijf, zie ik het elke keer voorbij komen en zal ik het elke keer weer in mijn hoofd krijgen voorlopig. Ik ben wel vooruit aan het gaan, zegt ook Petra, net als Stefan, maar ik ben er nog lang niet.

Ik was ook weer lompe Harry want ik zette de tas met de voor Petra gemaakte kandelaars een beetje te hard op de vloer, waardoor er eentje door midden brak. Die kon wel weer gelijmd worden maar goed, het was weer echt een lompe actie van mij. Blijkt dat later Petra de kapotte ook nog eens uit de handen glipte en toen was hij echt kaduuk. Ik zei dat ze er zeker geen drie mocht hebben maar het met twee moest doen. Wel zonde maar ja, het was nou eenmaal zo. Gelukkig dat ze er nog twee wel heeft. Haar hele praktijk zat nog onder de steentjes die in de tussenstukken zaten. Die vindt ze vast volgend jaar nog ergens onder vandaan.

Dat ik nog niet zo goed tegen stress kan, bleek wel weer met dat gedoe van gisteren want ik schoot er volledig van in de kramp na een tijdje achter de pc. Dat gedoe in combinatie met de stress ervan, kon ik dus echt nog niet hebben. Net als Regina, die me echt van hele goede raad voorzag, was ik daar vroeger juist zo'n pitbull in. Mij kreeg je niet klein, ik zou het wel uitzoeken. Nou, dat is nu wel even anders. Ik kreeg het er echt helemaal benauwd van. Later in de middag, ik had juist even naar buiten gewild, kreeg ik weer krampen. Echt hoor, dat is zo niet leuk! Pijnlijk ook nog bovendien. Mijn hele dag was naar de gallemiezen in elk geval.

Wel heb ik me, in de tijd dat ik moest wachten voor mijn pc en later tijdens het telefoontje ook nog, heel erg nuttig gemaakt. Ik heb flessen zitten beschilderen. Er is er nu eentje af. Ik vind hem zelf erg mooi geworden! Sonja had mijn pakje ontvangen, ze heeft eindelijk haar drie potjes binnen. Van eentje wist ze niets af, dat was mijn verrassing potje. Daar had ik ook voor haar cits snoepjes ingedaan. Ik vond het leuk dat ze er zo blij mee was. Ik heb ze inderdaad met liefde gemaakt. En of ik engelengeduld heb, dat weet ik zo net nog niet. Ik vind het alleen ontzettend leuk om te doen. Zeker als je voor iemand iets maakt, dan is het extra leuk.

Wat minder leuk was, Rainbow was weer eens met zijn lompe voetsies door de verf gelopen. Nu zat het vanaf mijn bureau tot aan het balkon weer onder de groene voetstapjes. Zucht. Als hij in het paars was gestapt, dan had ik ze laten zitten. Groen past hier verder nergens bij helaas. Ik kan er toch wel om lachen hoor. Het is vrij makkelijk van de vloer te krijgen gelukkig, die acrylverf. Ik zag ook nog dat rond half zes Microsoft nog een mailtje had gestuurd dat ze het te druk hadden om nog te bellen. Of ik weer even contact met ze op wil nemen via instellingen en dan het dossiernummer invullen bij vragen om assistentie. Dat ga ik zo dan maar even doen, nadat ik hier wat dingen gedaan heb. Misschien kan hij het Classic start menu eruit krijgen.

Als ik lang moet wachten dan geeft het niet, ik heb nog twee flessen staan. Ik moet misschien maar weer aan de wijn haha, dan krijg ik flessen genoeg! Buiten het feit dat ik nog maar zelden drink, krijg ik er tegenwoordig ook ontzettend het zuur van. Daarom drink ik liever water. Ik heb net in mijn kast gekeken en ik heb nog aardig wat gewone glazen vazen, wijnglazen en een karaf staan die ik kan beschilderen. Nu een kwestie van alle kleuren verf in mijn bezit krijgen, die je kan afbakken in de oven. Dan kan het zelfs de vaatwasser in, als het goed is dan. Ondertussen ben ik aan het bellen met Microsoft maar de drie andere pogingen zijn al mislukt omdat ze daar doen alsof ze me niet horen. Dus nu de vierde poging met mijn vaste nummer. Ik zit te wachten. Ik blijf net zolang volhouden tot ik ze weer gesproken heb.

Eindelijk door mijn vaste nummer te geven, lukte de volgende poging wel. Ook deze meneer kreeg het niet voor elkaar en ook hem had ik weer toestemming gegeven om in mijn pc te werken. Maar deze Wouter heeft wel gezorgd dat ik weer normaal kan werken door een vorige versie van Windows te installeren. Nu werkt hij weer zoals voor de laatste update en kan ik weer rustig ademhalen. Ik weet nu ook dat ik dit de volgende keer zelf kan doen indien nodig.

Hij zou alleen de vele updates voor me uitzetten maar omdat het terug gaan zolang duurde is toch de verbinding verbroken voordat hij dit heeft kunnen doen. Ik krijg dat zelf helaas niet voor elkaar. Maar goed, ik weet nu ook hoe ik het kan herstellen en ik ben nog wat dingetjes wijzer geworden. Dat kan nooit kwaad. Dat ik gisteravond krampen heb gehad en daardoor vandaag weer bekaf ben, dat is dan jammer. Daar moet ik het voorlopig toch mee doen. Over één ding ben ik in elk geval heel gelukkig, mijn geliefde pc werkt weer normaal. Joepie! Me liky!