19. mei, 2018

Een jaar en 355 dagen zonder Sunshine

Ik ben blij. De grote witte orchidee van mijn moeder krijgt weer een scheut. Wat wil zeggen dat er binnen afzienbare tijd weer bloemen aan gaan komen. De andere twee witte die ik al had staan nu ook weer schitterend in bloei. De witte die ik voor mijn verjaardag kreeg begint langzaam aan zijn prachtige bloemen te verliezen. Zo blijf ik goed in de bloemen zitten. Van de orchideeën die al zo lang bij me zijn en die ik in grote potten heb gezet samen, daar kan ik één pot van weg kiepen ben ik bang. Zonde maar nu gaan ook de bladeren sterven. Dan is er geen redden meer aan. Orchideeën vind ik altijd al schitterend maar die van mijn moeder had echt knoerten van bloemen.

Zo kan je ze nergens kopen, of je moet naar zo'n speciale kweker gaan. Ik weet eigenlijk niet waar ze die vandaan had. Ik weet alleen dat ze er erg gek op was. Voor mij dus een geweldige beloning dat hij het nu weer gaat doen. Ik werd helemaal blij toen ik het scheutje onder de bladeren vandaan zag komen. Hij staat nu vlak bij me naast de bank. De niet bloeiers heb ik in het keukenraam gezet. De bloeiende versies staan nu ook bij het raam. Zo zit ik helemaal omringd door schoonheid op de bank. Gisteren waren ook alle cits bij me en zo zat ik dan te genieten van al die rijkdom. Rijk ben je pas echt als je dingen hebt die met geen geld te betalen zijn. Ik was echt schatje rijk, zo op de bank.

Aurora op mijn schoot, Rainbow over mijn benen, Moonlight aan mijn voeten en Skylar daar weer vlak boven op het schapenvelletje. Daar wierp hij af en toe een norse blik naar Aurora en mopperde dan een beetje maar hij liet het zo. Volgens mij had hij wel in de gaten dat hij daar niets mee, of tegen, kon doen. Keek ik naar links dan zag ik al die bloemenpracht en opkomende scheuten. Keek ik naar rechts dan zag ik mijn vier harige heerlijkheden. Echte rijkdom. Ik heb het genieten in zitten drinken. Daar kan geen borrel tegenop. Het enige dat nog ontbrak was Sunshine die tegen Moonlight aan lag. Echt hoor, die weet niet wat hij mist. Zou hij er ooit tussen komen te liggen? Ik blijf het hopen, al is dat tegenwoordig wat stilletjes op de achtergrond. Het verdriet om hem zal er altijd blijven, omdat je het niet af kunt sluiten.

Het is nog vroeg nu. Zo meteen vast even gaan douchen en dan de bak van de droger mee onder de douche nemen. Die moet ook af en toe schoongespoeld worden en dan moet dat ding echt dagen drogen voor ik de droger weer kan gebruiken. Ik wil namelijk om elf uur voor de tv gaan zitten. Kijken naar het huwelijk van Harry en Meghan. Ik kende haar al van de serie Suits, waar ik verslaafd aan was tot ze er opeens mee stopten. Gelukkig vond ik hem op Netflix en heb ik daar tot het laatste seizoen kunnen kijken. Al komen er nog meer seizoenen, alleen weet ik niet of die ook op Netflix komen. Ik vond haar altijd al zo'n schoonheid. Niet gek dat Prins Harry daar voor gevallen is.

Ik ben heel nieuwsgierig naar wat ze aan zal hebben. Daarom ga ik ook even kijken. Kan ik gelijk mijn nagels enzo doen. Iets waar ik zelden de tijd voor neem maar ook iets waar ik vroeger altijd zo mee bezig was. Dat boeit me nu voor geen meter meer hoe mijn nagels erbij hangen. Ik wil niet voor viezerik lopen, dat dan weer niet maar ze behandelen zoals ik altijd deed, daar heb ik nu geen zin meer in. Mijn uren lijken toch al vlugger voorbij te vliegen dan bij anderen en daar neem ik nu gewoon geen tijd meer voor. Vroeger maakte ik er hele kunstwerkjes van maar nu ben ik al blij dat ze netjes zijn gevijld en een laagje blanke lak hebben. Dat is meer dan voldoende. En veel sneller ook. Dat is dan ook de reden dat ik er niet meer voor ga zitten.

Nu ik mezelf voor een tijdje voor de tv plant in de ochtend, wil ik het niet helemaal verspilde tijd laten zijn. Een mooie gelegenheid dus om daar wat mee te doen. Er zit nog lak op van twee weken geleden. Toen zat ik op mijn Vlaamse bezoek te wachten en heb ik er een laagje kleur op gedaan om de tijd te doden. Dat moet er nu af en dan gewoon weer netjes maar zonder kleur. Als die twee getrouwd zijn of als ik klaar ben met mijn nagels en ik verveel me, dan ga ik weer lekker verder met mijn potten schilderen. Ik ben nu rozen aan het oefenen. Mijn eerste poging gisteren, heb ik op doek gedaan. De rozen zien er een beetje ongelukkig uit, die hebben echt nog wel flink oefening nodig.

Maar de seringen zien er geweldig uit. Die heb ik blijkbaar in één keer onder de knie. Al zal zelfs dat nog gaan verbeteren naarmate ik er meer maak. Ik heb negen potten staan die al een onder kleur hebben. Die ga ik helemaal onder dompelen in bloemenpracht. Het gaat nog vrij snel ook. Zo gebeurd. Alleen kan het nog stukken beter. Daar zijn de potten handig voor. Ondertussen kan ik de verf bestellen waarmee ik op glas kan schilderen. Als ik daar genoeg kleuren in heb, dan ga ik flessen en glazen beschilderen. Die kan ik dan in de oven afbakken en dan kan het met verf en al afgewassen worden of zelfs in de vaatwasser. Dat is iets blijvender en wel zo handig.

Word ik er heel erg goed in, dan ga ik zo servies beschilderen ook. Voor mezelf eerst en wie weet, misschien zijn er mensen die dat ook wel willen. Ik kan nog een webshop maken hier op mijn site ook. Ik vind het alleen altijd moeilijk om er iets voor te vragen. Zeker niet bij vrienden die voor mij ook al zo vaak iets doen. Ja, die verf kost aardig wat, zeker in verhouding met de normale acrylverf. En als ik kijk op websites van andere 'kunstenaars', dan schrik ik me een hoedje van wat die voor hun werkjes vragen. Dat zou ik niet eens durven. Maar goed, waar maak ik me druk om. Zover is het nog lang niet. Ik denk niet dat ik er ooit van zou kunnen leven. Dan moet je er wel heel veel van maken en kunnen verkopen ook. Al is dat wel een beetje een droom.

Ik zou de hele dag bezig kunnen zijn met dat gepriegel. Heerlijk vind ik dat. Als mijn lijf mee zou werken dan zou ik dat ook hele dagen doen. Voor nu gaat dat dus niet maar als ik beter ben, dan zou ik niets liever willen. Oh wat zou dat basisinkomen nu een uitkomst zijn. Dat komt nog wel alleen waarschijnlijk heb ik er dan niets meer aan. Zou dat even mooi zijn. Een basisinkomen voor je eerste behoeften en dan wat bijverdienen aan wat je zelf maakt en plezier in hebt. Dat zou pas het ware leven zijn. Dromen mag, nu weer even terug naar de realiteit. De douche in met mij. Dan kan ik straks lekker schoon op de bank weer even terug in een sprookjeswereld naar een sprookjeshuwelijk kijken. Ik vermaak me wel!