30. mei, 2018

Twee jaar en 1 dag zonder Sunshine

Ja hoor, ik heb weer eens planten en drek van de vloer kunnen rapen. Die ene grote ga ik nu toch echt maar weg doen. Daar gaat geen bloemetje meer uitkomen. Tachtig keer bukken met 30 graden gaat je helaas niet in de koude kleren zitten. Koude kleren leken me op dat moment ook uiterst welkom juist. Het is de tijd van de enorm grote bromvliegen geloof ik. En dat zal ik weten ook. Want de cits vinden niets leuker dan enorm grote brommers vangen, of er nou planten in de weg staan of niet. Ik zou zelf veel blijer zijn als ze het ook deden met muggen maar die vinden ze volgens mij te klein of te vlug. Gelukkig heb ik in een laatje mijn Deet weer gevonden, dat helpt echt bijzonder goed om de zoemers bij je weg te halen. Ik was al van plan om iets te gaan kopen want ik heb geen zin meer om als speldenkussen te fungeren.

Ik kreeg opeens een helder moment en ja hoor, ik heb het spul. Ik vind die citroenachtige geur dan ook helemaal niet vervelend. De muggen wel en dat is dan ook precies de bedoeling. Vannacht heb ik geen last meer van ze gehad in elk geval. De irritantjes van de natuur vind ik het en ik vraag me nog steeds af wat hun functie hier is op deze aarde. Van mij hadden ze niet nodig geweest maar aangezien ik niet weet wat ze verder doen, behalve ons terroriseren, kan ik daar compleet naast zitten. Niets is hier voor niets dus ook muggen niet. Alleen ik kan er geen goede reden voor vinden.

Gisteren ben ik naar de tandarts geweest. Ik heb weer mooie bijtertjes. Mijn voortanden, onder en boven, leken een beetje ribbelig te worden de laatste tijd. Door een beschuitje, kan je nagaan, was er zelfs een klein stukje af bij mijn ene voortand. Daarom heeft de tandarts ze weer recht gemaakt. Ze zien er fantastisch uit in verhouding met hoe ze waren. Je moet er wel even een kwartier of drie met je bakkes wijd open liggen maar dan heb je ook wat. De eerste tien minuten gaat dat nog wel maar na een tijdje moet je kuchen, niesen, slikken of meer van dat soort ongein wat dan absoluut niet kan. Ook gaat mijn onderkaak dan trillen. Petje af voor mijn tandarts die stoïcijns doorgaat met wat ze doet.

Door de soort van vulling die ze eroverheen gedaan heeft, zijn ze ook weer wat sterker en kan ik nog langer met mijn eigen bijters doen. Dat is dan ook echt wel de bedoeling. Verder had ik geen problemen en zij ook niet. We hebben weer een date over een half jaartje ongeveer. Voorlopig kan ik er weer tegenaan. Groot voordeel was dat ze daar heerlijk de airco aan hadden. Het kleine stukje in de auto was echt moordend heet. Ik heb geen airco, ik heb arko. Alle Ramen Kunnen Open. Nadat mijn bijtertjes weer toonbaar waren ben ik het pakketje op gaan halen. Weer een portie porseleinverf, leuk! Heb ik weer meer kleurtjes om mee te klooien. Er komen er nog wat aan van Folkart maar die kunnen nog even duren. Die komen van ver omdat ik toen nog niet wist dat ik ze in Rotterdam kon kopen.

Ik kan weer vooruit in elk geval. Ik heb ondertussen maar even mijn doosjes af zitten verven. Die komen op mijn eigen tafel. Ik wilde ze toch iets anders doen maar wel bij de kistjes laten passen die ook bij mijn tafel staan. Op de foto kan je zien wat het is geworden. Ik vind ze nog niet helemaal zoals ik zou willen maar goed, ze kunnen ermee door. In verhouding was het heel makkelijk, dat kan je wel zien. Maar ik had ze nodig om mijn onderzetters in te doen, de kleine dan. Voor de grote bedenk ik nog wel wat. Alleen nu vind ik die prachtig gestippelde vaas er niet meer bij passen. Dus misschien maak ik nog wel een vaas/kandelaar met ook iets met pauwen. Dan past het weer allemaal bij elkaar. Die andere zet ik wel ergens anders neer want die vind ik zelf ook nog steeds mooi.

Zie je wel, ik heb zoveel in mijn hoofd, dat krijg ik nooit af. Voorlopig is het voor mij nog allemaal alleen maar oefenen. Ik ben nog lang niet waar ik zijn wil, qua techniek en dat soort dingen. Daarom is het zo lekker dat de blikjes maar blijven komen. De cits snoepen wat af. Ik had er eentje knalrood gemaakt maar eigenlijk is dat niet zo'n handige achtergrond. Ik weet namelijk niet wat ik daarop kan maken. Witte bloemen denk ik maar. Misschien lelies of zo. Of margrieten. Nou ja, ik zal nog wel kijken wat ik daarmee ga doen. Ik zag alleen opeens dat felle rood en ik dacht oh jee, wat moet ik daar nou op maken? Komt vast wel goed.

En toen brak vanavond dan toch eindelijk het noodweer los. Jeetje zeg wat een buien. Ik moest mijn kantelramen dichtdoen omdat het gewoon binnen vloog. Ik denk niet dat dit al te goed is voor je tv of zo. Ik dacht, wat hoor ik toch? Waren het gewoon flinke hagelstenen die ertussen zaten. Nou ja zeg, is dat even vreemd in die hitte. De cits hadden zo iets van 'watskebeurt'! Ik moest er wel om lachen. Moonlight wilde bij mij zijn, Rainbow zat verstopt en Skylar liep een beetje rond alsof hij niet goed wist wat hij moest doen. Aurora kwam natuurlijk weer op het geweld af. Die is, raar genoeg, voor zulke dingen helemaal niet bang. De keukendeur liet ik open. Gewoon even een grote handdoek op de grond voor het naar binnen spetterende ijs en de regen, niks aan het handje.

Toen ik in de keuken stond, om naar het geweld te kijken, kwamen Skylar en Moonlight heel voorzichtig ook even kijken. Volgens mij snapten ze er niets van. Aurora zat met haar neus voor het raam, die vond het wel wat. Rainbow kwam dan ook maar even kijken, nu hij zijn broers bij de keuken zag staan. Een donderslag zorgde ervoor dat hij weer snel weg schoot. Die schuilt voor knallen. Dat was met oud en nieuw ook zo. De rest is er vrij kalm onder. Ze hebben de hele dag door de hitte op de vloer gelegen, liggen suffen. Ze konden wel wat actie gebruiken. Maar echt geweldig vonden ze het niet. Ze lagen daarna lekker te pitten tot het snoepietijd was. Luie mormeltjes zijn het toch. Groot voordeel van het onweer, het is nu lekker fris in huis. Heerlijk!