2. jun, 2018

Twee jaar en 4 dagen zonder Sunshine

Gisteren was Aurora gelukkig een paar keer beneden. Ik vind het niet fijn als ze zo hele dagen boven is. Eergisteren ben ik dan ook een paar keer gaan kijken of ze wel in orde was. Ja, dat was ze gelukkig wel. Volgens mij heeft ze gewoon geen zin in confrontaties met Skylar. Dan vind ik het toch zielig dat ze zich zo afzondert. Ze kan zo genieten van naast me liggen of buiten op het balkon zijn. Gistermiddag heeft ze dat ook gedaan, ze ging heerlijk op het gras liggen en lag naar beneden te kijken. Skylar stond mopperend in de keuken naar haar te kijken. Onder mijn strenge blik durft hij gewoon echt niets te doen. Soms wordt er wel naar mij geluisterd. Niet vaak maar toch...

Ik heb vandaag mijn bel kunnen testen. Kim en Daan kwamen even langs en die staan normaal gezien altijd gewoon al boven want die hebben een sleutel. Ik dacht opeens, oh ik moet vragen of ze de bel willen testen. Nou, die doet het dus echt niet goed. Zou ik bijna oorlog gaan voeren met de post, is het gewoon de bel die niet meer goed werkt. Maandag dan maar Woonstad even bellen. Want dit kan niet. Af en toe hoor je hem wel maar, volgens Kim die ik aan de parlefoon had tijdens de test, dan doet haar vinger er gewoon zeer van. Dus dat kunnen we niet gebruiken vier hoog en fervent online pakketjes bestellend ook nog.

Ik zal niet meer schelden op de post totdat het ding gemaakt is. Mijn pakketje, dat ik vandaag zou krijgen, bleek ook weer bij buren een straat verderop te zijn afgegeven. Dat ben ik dan maar even gaan halen, zonder te mopperen. Al is het wel raar want mijn buren onder mij waren gewoon thuis. Ik heb namelijk 2 flinke opvouwbare draagtassen gekocht. Er is er eentje ook voor honden en daar heb ik een medium maat voor gekozen. De andere is ook flink en alleen voor katten geschikt. Kim had eens gezegd, wat nou als je echt met ze alle vier weg zou moeten. Ja, dat had niet gegaan. Daarom heb ik dit maar gedaan. Opvouwbare, die nemen geen plaats in verder, die hang je bijvoorbeeld zo aan de muur. En omdat ze flink van formaat zijn kan ik ze er twee bij twee in kwijt. Just in case.

Mijn buurvrouw, die beneden op het stoepje zat, vond het raar dat ze de post zo'n stuk verderop hadden gebracht, terwijl zij gewoon thuis was. Ja, die snapte ik dan ook niet. Ik was zelf ook thuis maar goed, die bel werkt dus echt niet. Ik was even met haar aan het kletsen, ook over dat ik wilde verhuizen. Zij willen ook verhuizen want toen ze hier kwamen wonen waren ze maar samen en nu hebben ze ondertussen vier kinderen. Het huis onder het mijne is hartstikke klein, zeker met zes man. Ze zegt, in haar grappige gebroken Nederlands, nee buurvrouw jij moet wachten! Een vriendin van haar is getrouwd met iemand die bij de woningstichting werkt. In 2020 willen ze het hier slopen of zoiets en dan moeten we vanzelf weg en zoeken zij een huis ook nog voor je. Bovendien krijg je dan ook nog eens een vergoeding om te verhuizen.

Is dat even wat dan? Dat zou echt helemaal geweldig goed uitkomen! Je mag dan zelf bepalen in welke buurt. Dat wordt voor mij dan Overschie in combinatie met 55+. Nou, dan wacht ik nog wel 2 jaar. Dat zal nog wel lukken. Ik weet het natuurlijk pas echt zeker als ik het van de woningstichting hoor maar goed. Ik weet wel dat als ik maandag bel en ik vraag dat, dat ze me daar niet over zullen antwoorden. Alle mensen die nu nog gaan verhuizen daar hoeven ze niet voor te betalen. Het benedenhuis hier helemaal onder mij, met een geweldig leuk tuintje, staat ook al maanden en maanden leeg en dat vond ik al heel vreemd. Zou het dan echt zo zijn? Dat ze die daarom niet meer verhuren? In Rotterdam staan zelden huizen lang leeg, tenzij er iets mee aan de hand is. Al zou dat dom zijn, 24 maanden huur min aftrek oprotpremie is toch meer geld in het laatje voor hen. Nou ja, we gaan het nog wel merken.

Nu de cits, compleet doorvoed als ze zijn, niet meer 's morgens alles direct opeten, eet Moonlight weer zoals hij gewend was. Af en toe eens langslopen en wat aan de mousse likken. Dat vindt hij prettig. Aurora eet maar heel af en toe natvoer, die eet toch het meest gewoon de brokjes. Ze eten allemaal wat beter, de brokjes moet ik vaak genoeg bijvullen. Alleen weigert Rainbow nog steeds om harde dingen te eten. Die moet hij niet. Ik zit met opeens te bedenken dat ik, nu mijn voortanden wat zijn opgeknapt, ik zowel letterlijk als figuurlijk met lange tanden eet. Daar had ik nog niet over nagedacht. Klopt nog ook, nu in beide gevallen.

Gisteren was Skylar ook weer lekker bezig. Ik was bij de Action geweest van de week omdat ze daar een beter tegen katten bestand vliegengordijn hadden. Trekt hij daar toch zeker zo een hele draad uit. En die beslaat twee plaatsen. Nu moet ik die er weer tussen zien te knopen. Hoe bedoel je, bestand tegen katten? En ik had nog verder pech ook. Ik had bij de Action vorige keer een heel servies gezien, vierkant met scherpen hoeken (ze hadden ook ronde hoeken) en wit, precies zoals ik het hebben wil voor mezelf om te beschilderen en dan te gaan gebruiken. Nog geen 28 euro. En dat had ik weer niet voor mezelf over natuurlijk. Ik dacht, nou die ga ik nu wel meenemen! Is het er toch niet meer! En dan heb ik weer zo de pest op mezelf in! Waarom heb ik dat nou niet gewoon direct meegenomen? Dan had ik het nu gehad.

En het was echt een koopje. Dat kan ik dat toch gewoon eens even doen? Voor de cits heb ik er geen moeite mee om mijn laatste cent aan uit te geven maar voor mezelf ben ik gewoon te gierig. Als ik nou eens veel geld zou hebben, dan verdeel ik het heel graag onder de armen. Ik maak dan ook geen onderscheid tussen de linker of de rechter, dat mag onder allebei. Maar helaas, het mag niet zo zijn. Skylar is weer ongedurig en sleept net hun holletje aan het balletje zo de kamer in, die heeft weer zijn onbesuisde bui aan. Die ga ik maar weer even naar de gang brengen, waar die hoort. Dat ding dan. Dan ga ik lekker rusten daarna, op de bank, mezelf op mijn kop geven dat ik dat servies niet heb gekocht en dromen over het perfecte huisje dat ze nog voor me gaan zoeken ook. Dat klinkt niet verkeerd, als ik me niet al te lang op mijn eigen kop geef!