3. jun, 2018

Twee jaar en 5 dagen zonder Sunshine

Toen ik gisteren de doos had opgehaald bij de buren, leegde ik ook nog even de brievenbus. Er zou ook nog een pakketje met verf aankomen. Al vanaf woensdag. En dat zat er gelukkig in. Ook een envelop van de RMC, ik dacht, dat is van die 12,5 jaar natuurlijk. Die kan ook vrijdag gekomen zijn want toen was het de eerste. Donderdag had ik nog in de bus gekeken, om dat pakje, en toen lag hij er niet. Vrijdag ben ik niet weg geweest dus dan kan hij ook bezorgd zijn. Ik maak de envelop open en tot mijn grote verbazing zit er een afspraak in om naar de bedrijfsarts te gaan. Ik pak mijn agenda om dat te gaan noteren. Hee, er klopt iets niet. De afspraak is voor de 31e mei?

Dat is het al lang geweest! Normaal gesproken werd ik ook altijd gebeld. Maandag dan maar gelijk even langs PZ. Dit is niet handig zo. Donderdag kwam ik van de longarts en had ik dat sowieso al niet gered. Ja, ik ben ziek maar ik heb af en toe ook iets al vast staan. Bovendien zullen ze die niet echt lang van te voren hebben gestuurd. Toen ik thuis kwam heb ik namelijk direct in de bus gekeken. Dat doe ik altijd. Omdat er altijd kleine pakjes van Ali kunnen komen en ik krijg graag van die kleine cadeautjes van mezelf. Als ze me gemaild hadden of gebeld, had ik kunnen zeggen die dag al een afspraak te hebben. Ik kan niet zomaar een afspraak omgooien die al weken vast stond en die ook weken zou duren om om te zetten.

Miscommunicatie gooi ik het maar op, ik zag de brief gisteren pas. Ik neem aan dat ze wel 2018 bedoelen toch? Of de brief nou vrijdag of zaterdag bezorgd is, dat was dan toch al sowieso te laat. Ik kan daar slecht tegen want ik ben iemand van afspraken en niet te laat komen als je een afspraak hebt. Mocht dat gebeuren dan is er altijd wel een heel goede reden voor. Maandag als eerste maar even recht gaan zetten boven. Dan kan ik het ook los laten. Al is het dan niet mijn schuld, dan voel ik me toch schuldig.

Gewoon omdat er iets mis is gegaan. Heel vervelend maar verder niets aan te doen. Dan moeten ze maar snel een afspraak maken voor de komende week en me dat even mondeling doorgeven. Wat dat betreft is de post hier in Nederland toch echt niet meer wat het geweest is. Heb ik och nog even een minpuntje over ze genoemd! Als je vroeger om dinsdag iets op de post deed, dan was dat woensdag binnen. Daar kan je nu niet meer op rekenen, helaas.

Gisteren heb ik de boel even gedaan hier. Dat stond eigenlijk voor vandaag gepland maar ik dacht, dat doe ik zaterdag. Dan is zondag gewoon een lekkere rustdag. Een wasje in de droger en weer eentje in de wasmachine en voor de rest is de dag voor mij. Over dweilen met katten kan ik een boek schrijven. Dat is niet echt makkelijk. Op de een of andere manier vinden ze dat een geweldig iets. Als er iets nat is dan gaan ze daar rennen. Waardoor je dan die uitschuivende kattenpootjes overal ziet. Het leukste is nog om te gaan rennen en dan een schuiver te maken. Oh wat een jolijt. Of de dweil aanvallen, vooral vanachter een hoekje. Dat is ook zo leuk.

Wat ze nog het leukste vinden is dat ik dan wat dingen van de vloer haal. Hun speeltje met een lichtgevend balletje, waar ze de ene keer wel mee spelen maar vaker niet, staat dan op de tafel. En dan is het opeens wel weer heel interessant. Hier kan je er ook mee spelen! Leuk! Rainbow lag er gelijk in en ging tekeer met het balletje. Wat later ging hij erin liggen slapen. Nou ja, dat ding staat er altijd en dan doen ze er niets mee. Wat een gekkies zijn het toch. Alsof het dan opeens heel anders spelen is. Volgens mij scheelt dat helemaal niets maar het zal het spelen met een beter uitzicht zijn. Het was wel een leuk fotomomentje.

Ik was vandaag ook laat wakker. Gelukkig werd ik gewekt door buren die ruzie hadden in het trappenhuis. Alsof ze naast je staan te schreeuwen. Bah, ik hou daar niet van maar daardoor werd ik gelukkig wel wakker, al was dat erg laat. Waarschijnlijk omdat ik pas zo laat kon gaan slapen. Ik wilde wel maar de cits hadden weer eens een nachtvlinder gespot. Aurora lag in haar mandje en om haar heen zat de tuxedo maffia naar het plafond te staren. Eentje op de bankleuning achter haar en eentje op de armleuning en eentje op de grond.

Allemaal helemaal gefixeerd op het beestje dat daar ergens net boven op het plafond was gaan rusten. Helemaal gek worden ze dan. Het is nog gevaarlijk ook want ze gaan echt door roeien en ruiten. Letterlijk. Toen het beestje weer ging vliegen, gingen ze er als gekken achteraan. Zonder te kijken naar wat op hun weg komt, of dat nou mensen of spullen zijn, daar kijken ze niet naar. Door hun brein speelt maar één ding; vangen dat beest!

Skylar en Moonlight springen allebei zo op de kast. Vooral Skylar maakte het weer bont en gooide alle boeken van de boekenplank af die ernaast zit. Dat zorgt dan voor een hels kabaal zo midden in de nacht. Jeetje jongens alsjeblieft hou hier mee op! Dan loop je opeens tegen het feit aan dat ze verdraaid goed kunnen zien in het donker, dat maakt ze niet uit, ze zijn op jacht. Als er iets sneuvelt dan is dat jammer. Vanmorgen maar weer van alles netjes gezet. Het beestje is nergens meer te zien. Of dat is gevangen of het is ontsnapt. Ik hoop op het laatste maar ik vrees dat hij kattenvoer is geworden. Hoe zo'n grote vlieger toch binnenkomt is eigenlijk wel een raadsel.

Het gaas is best fijn, daar vliegt zoiets al erg lastig doorheen. Dan ook nog het vliegengordijn passeren, bij elkaar een Olympische prestatie als je toch binnen bent. De bloemen heb ik ook maar veilig, hoopte ik dan toch, op de tafel gezet. Daar zitten ze afwisselend alle vier in te snuiven. Er zitten pioenrozen in ook, daar ben ik helemaal gek op. Mijn moeder had die ook in de tuin. Prachtig vind ik die knoeperts van bloemen. Zodra ik ze in een vaas met voedsel had gezet, zag je die ene al helemaal open gaan. Daar ga ik komende dagen foto's van nemen. Zo mooi zijn ze! Van mijn andere vier schatjes moet ik ook weer wat foto's gaan nemen. Er zijn altijd mooie momentjes genoeg elke dag. Dat is ook rijkdom. De orchideeën in bloei, prachtige bloemen erbij en vier ontzettend prachtige, boevige kattenkindjes om je heen. Dat is met geen geld te betalen!