13. jun, 2018

Twee jaar en 15 dagen zonder Sunshine

Ik had gisteren een heel productieve dag. Dat is ook wel eens fijn. Allerlei rommeltjes opgeruimd en dat soort dingen gedaan. Daarna even gerust op de bank en daarna ben ik nog even gaan schilderen. Een uurtje of zo. Ik had wel de woorden van Stefan in mijn achterhoofd, als je je opeens even wat beter voelt, doe dan niet gelijk alles om die energie weer op te maken. En dat is een lastige. Want als je je dan inderdaad even wat beter voelt, dan ben je daar zo blij mee dat je er gebruik van wilt maken. Meestal wil je daar dan gewoon gebruik van maken en eindelijk wat dingen doen waar je anders te moe voor bent.

Daarom ben ik in de middag toch even de bank op gegaan. En als je dan toch binnen een mum van tijd in slaap valt, dan is dat een teken dat het een goede beslissing was. Op dat moment zelf voelde ik me niet echt heel erg moe of zo. Maar anders was ik vast niet ingedut. Toch wel raar eigenlijk zo. Toch goed dat ik het gedaan heb. Ik moet er alleen echt bewust op letten. Alleen wil ik absoluut geen terugval meer. Ik hoop dat ik het met dat soort dingen een heel klein beetje kan sturen. Al blijft mijn lijf voorlopig toch echt de baas. Ik denk toch ook dat het feit dat ik nu echt drie maaltijden per dag binnen krijg, ervoor zorgt dat ik zo ook iets meer energie opbouw.

Ik heb erg gelachen om de reacties van mijn mensenkinderen op mijn geschilderd presenteer ding. Daar bedoel ik mijn broer en San mee en Kim en Daan. Ik had een zilverkleurig, ja wat is het eigenlijk? Je kan er chocolaatjes opdoen of koekjes maar het is geen fruitschaal. Al had ik er wel eens mijn appels opgelegd. En juist daardoor was het schaaltje lelijk geworden. Ik kreeg het ook niet meer mooi en glanzend in elk geval. Eigenlijk had ik er zo niets meer aan. Ik dacht, dat is mooi om op te oefenen. Ik heb nog steeds een beetje glas angst, so to speak. Dit is ook een glad oppervlak dus dat komt een beetje in de buurt.

Toen het klaar was heb ik het aan ze laten zien. Mijn broer zei gelijk, verkopen voor 150 euro. Daar moest ik wel om lachen. Zoveel zou ik er nooit voor durven vragen. Ik ben er punt één nog lang niet goed genoeg in en punt twee is dat best veel geld. Mijn cleanson Daan vond dat het dan juist meer waard zou zijn. Hij grapte dat de mensen dan zouden zeggen, kijk dat is een echte Niemeijer uit haar beginperiode. Ik kon niet meer bijkomen van het lachen. Stelletje gekkies! Zelf zie ik wel dat het mooi lijkt maar zie ik ook de foutjes en dat soort dingen. Al vind het zelf ook wel aardig gelukt. Toch, het gaat nog steeds niet zoals ik het zou willen. Dat wordt nog veel oefenen. En ja, het is toch een echte Niemeijer uit de beginperiode maar of dat ooit wat waard gaat worden, daar zijn de meningen over verdeeld.

Vandaag weer naar de zaak natuurlijk. Ik begin er een beetje ritme in te krijgen en ook mede daarom is weekend nu echt weekend. Voor mij is dat al heel wat. Kan je nagaan wat een sufkop ik ben met wat ik vandaag weer deed. Vorige week met Kim afgesproken iets mee te nemen naar de zaak. Op woensdag zouden we elkaar daar treffen. Ondertussen is Kim ziek geworden en ook dat weet ik natuurlijk. Het eerste wat ik doe is naar haar afdeling lopen en zoeken naar Kim. Ik vraag nog om haar ook. Nou ja zeg, het moet nu niet gekker worden. Ze kijken me raar aan, Kim is toch ziek? Oh ja natuurlijk! Dat wist ik toch ook wel?

Maar, juist omdat ik zoveel vergeet, heb ik dat van die woensdag zo in mijn hoofd zitten stampen zodat ik het niet zou vergeten. Die informatie was in elk geval goed doorgekomen. Ook de informatie dat ze ziek is, die was er ook hoor. Maar dan combineer ik dat blijkbaar gewoon niet met elkaar. Ik kreeg zo even een heel raar kijkje in mijn eigen hoofd. Kom op zeg, hoe blond kan je zijn? Echt, ik stond er zelf heel raar van te kijken. Wat een vreemde actie was dat weer van mij.

Ik heb vandaag op een andere afdeling gezeten. Daar ga ik voorlopig wat dingen doen waarbij ik niet aan de telefoon hoef. Ik ken het systeem, ik weet zo'n beetje wel hoe ik het moet doen. En bovendien vind ik het leuk om te doen. Dat komt mooi uit. Ik kan ze daar een beetje uit de brand helpen en ik voel me nuttig. Het was even wennen en zoeken omdat het weer even nieuw voor me was maar hopelijk krijg ik er straks ook nog een beetje routine in. Nu heb ik nog niet echt veel kunnen helpen denk ik, maar dat komt nog wel. Over een maand zijn ze dit vervoer kwijt maar wie weet hebben ze dan andere dingen die ik kan doen. Ze hebben het hartstikke druk hoor maar het is er lekker rustig.

Omdat het voor mij toch weer even nieuw was, moest ik toen ik thuis kwam wel gelijk de bank op. Maar dat geeft niet. Ik ga gewoon door en er komt een keer dat ik meer dan die twee uur kan hebben. Daar reken ik gewoon op. Het zal wel schelen als ik elke keer hetzelfde soort werk kan doen en dat ze niet iedere keer iets moeten gaan zoeken om te doen. Nu ben ik ook elke keer moe van het nieuwe. Dat zal ik een keertje noemen, mocht het weer gaan veranderen. Bij hetzelfde werk kan ik dan weer wat routine op gaan bouwen en zo ook mijn uren. Dat lijkt me voor alle partijen beter.

Vandaar dit keer een latertje voor mijn doen. Ik ben na mijn rust voor de katjes gaan zorgen en voor mezelf natuurlijk ook. Nu met een koffie zit ik lekker te typen. Ik had al wat gedaan dus veel hoefde er niet meer bij. Dan even plaatsen en dan de bank weer op. Ik ben nog heel moe. Hopelijk voel ik me morgen weer net zo lekker als op dinsdag. Dat lijkt me heerlijk. Ik moet wat hier in huis doen en een boodschapje en het lijkt me heel fijn als ik daarna dan weer een beetje kan oefenen met schilderen. We zien het wel morgen. Vandaag zit er in elk geval weer op. Straks lekker even met de cits op de bank genieten, beetje tv kijken of een film. Oh nee, geen film, dan val ik in slaap. Ik wil nu wel eens op normale tijd in slaap vallen.