14. jun, 2018

Twee jaar en 16 dagen zonder Sunshine

Gisteren werd ik overspoeld door berichtjes van mensen die een foto doorstuurden van een blind klein meisje, echt een schatje trouwens. Er stond bij sommigen een link en verhaaltje bij. Grammaticaal ging dat al helemaal mis. Deze meisje, dat hoort dit meisje te zijn maar goed dat kan gebeuren. Niet iedereen heeft iets met de Nederlandse taal, ik toevallig wel. Maar dan werd er gezegd dat als mensen dit zouden doorsturen dat ze dan voor elke keer geld zouden krijgen voor de operatie om haar weer te laten zien. Zulke dingen gebeuren wel eens maar even een klein beetje logica. Als het openbaar gedeeld wordt, ja dan kan dat aantal worden geteld.

Alleen in dit geval ging iedereen het doorsturen via messenger en aangezien dat privé berichten zijn kan het zo niet eens geteld worden. Aangezien ik echt geen trek had om dit verhaal de hele avond elke keer opnieuw weer te gaan zitten typen heb ik het er maar bij gelaten. Alleen bij de eerste heb ik even gereageerd omdat dat alleen de foto was zonder het verhaal. Ik dacht dat diegene een trotse foto van een kleinkind stuurde. Toen kreeg ik dat verhaal te horen. Nou wil ik niet harteloos overkomen dus ik stuurde een duimpje. Alleen niet veel later kreeg ik een halve vriendenlijst vol berichten hierover. Dus ik dacht, laat maar, ik reageer er niet op. Bovendien zitten in dit soort dingen gewoon enorm vaak een virus, ook bij deze lijkt dat het geval te zijn. Niet slim om er op te klikken dus en door te delen geef je het ook nog eens door aan anderen.

Bovendien mensen, als er privé iets moet worden doorgestuurd dan kan er onmogelijk worden geteld hoe vaak dit gebeurt. Daarom kan je daar al direct van zeggen en aan merken dat het niet klopt. Niet iedereen weet dit of staat daar bij stil maar er zijn aardig wat mensen mee bezig geweest gisteren. En vanmorgen zag ik bij iemand dat ze een ander berichtje erna had gestuurd met het verhaal dat dit een hoax was. Ja, dat wist ik al direct. Ik doe echt nooit maar dan ook nooit mee met van die doorstuur dingen, hoe lief ze ook bedoeld zijn. Met een grote vriendenlijst zou ik daar dan af en toe dagen mee bezig kunnen zijn en daar pas ik voor. Daar heb ik geen zin in én heel vaak klopt er geen bal van. Virussen worden ook op die manier verspreid. Niet doen dus!

Vooral de dingen waarbij dan ook nog eens gezegd wordt dat als je het niet naar meer dan tien mensen doorstuurt, je geluk af zal nemen of meer van dat soort ongein. Daar kijk ik al helemaal niet naar en reageer ik niet op. Nou heb ik echt hele lieve vrienden in mijn lijst en die wil ik niet kwetsen maar toch, voor diegenen die dit lezen, ik stuur niets door. Ik doe er niets mee verder. Al zoiets weer eens in de rondte gaat, dan heb ik er zo een stuk of dertig binnen op ene avond. Als ik dat bijvoorbeeld dan elke keer naar tien anderen moet sturen, dan kan ik er een dagtaak van maken en daar krijg ik dan niet eens voor betaald. Dus nee, dat soort dingen, hoe lief de bedoeling ook is, ik doe er niet aan mee. Hoe lief de lieverd ook is die het stuurt, ik heb er niets mee want voor mij is het allemaal nep en/of teveel werk.

Eergisteren was het weer 13 graden. Daar heb ik dan weer wel wat mee, logisch natuurlijk. Die was eerst van mijn broer, al jarenlang, omdat hij dit ooit een keer nodig zou hebben. Dat moment kwam toen onze moeder overleed. Maar daarna is de 13 van ons hele gezin geworden. Omdat we toen ook begrepen waarom dit gebeurde elke keer. Omdat ik dat stuurde over die 13 graden, zaten we even te appen met elkaar. Wij vinden het nog steeds fijn, zo'n lijntje met ma. Ik zei dat ik dit jaar, in december, officieel 13 jaar in dienst zou zijn. Maar ook dat ik nu, deze maand, exact 13 jaar terug ben in Nederland.

Stuurt Kim opeens; over 13 jaar ben ik 49, 4+9=13. Goh ja, ook grappig! Mijn broer stuurt; over 13 jaar ben ik 58. Nou ja, dat is ook apart, dat is ook 13 bij elkaar die 5+8. Aangezien ik dan 69 ben, pis ik er weer naast natuurlijk, net als bij het kenteken. Oh, stuurde ik, ik weet het al, dan word ik natuurlijk maar 67! Wil je dan wel even zorgen dat je zolders leeg zijn, stuurt Kim me liefhebbend. Ik moest er zo om lachen. Mijn broer zei, dan heb je ook helemaal niks aan je pensioen. Nee inderdaad niet, ik gá dan pas met pensioen. Misschien mag ik een jaartje rust hier voor ik dan boven verder ga. Vanmorgen dacht ik, oh 58 kan ook, dan heb ik nog maar twee jaar! Dat appte ik ook met erachter, heel uitgekookt, dan mogen jullie wel snel komen helpen met die zolder. Gek genoeg reageerden ze daar niet op. Jammer!

Nou heb ik een hekel aan voetbal hoor, maar ik zag van allerlei mensen, de Nederlanders uit mijn vriendenlijst, voorbij komen dat ze nu voor de Rode Duivels zijn, die van België. Ik weet niet of dat in heel België zo is maar waar ik woonde, zou dat andersom zeker niet het geval zijn. Als Nederland er niet bij zat, dan waren ze voor Duitsland of Denemarken of wat dan ook, maar in elk geval nooit voor Nederland. Juist niet. Vooral net over de grens zijn de Nederlanders absoluut niet populair, daar kwam ik toen vanzelf wel achter. Gelukkig niet bij iedereen hoor maar toch was het wel opvallend veel. Mijn beste vrienden zijn Belgen en ik ben daar heel gelukkig mee. Maar wel heel apart vond ik dat toen.

Gelukkig is dat hier zo te merken totaal niet zo. Al zal je hier ook absoluut uitzonderingen hebben die de regel bevestigen. Met mijn blonde haar en blauwe ogen heb ik nog nooit last gehad van discriminatie, tot ik in België ging wonen. Er zei zelfs iemand, klant in mijn café daar, er is maar één soort goeie Nederlanders en dat zijn dooie Nederlanders. Ik antwoordde hem dat hij er dan daar niet zo heel vaak eentje van tegenkomt. Ik vroeg hem ook waarom hij dan bij mij zijn biertje kwam bestellen als dat hem zo hoog zat. Daar had hij geen antwoord op. Er zaten daar wel een stuk of twintig café's vlak bij elkaar dus hij hoefde zijn biertje er niet voor te laten als hij een paar meter door zou lopen.

Ik weet nu dus hoe het voelt om gediscrimineerd te worden door waar je vandaan komt. En dat is een heel raar en naar gevoel van onrechtvaardigheid. Je kan zulke mensen niet snappen. En aangezien het bij mij maar heel zelden voorkwam, kon ik me zo voorstellen hoe dat zou moeten zijn als je daar dagelijks mee te maken zou hebben. Dat vind ik echt een van de ergste dingen die er is. En daar zou ik dan ook nooit aan meedoen en dat doe ik dan ook niet. Voor mij is iedereen gelijk en dat zou voor iedereen ook zo moeten zijn. Ooit komen die andere mensen daar ook nog wel. Ik denk alleen dat dat helaas nog wel heel even kan gaan duren. Maar het gaat wel gebeuren. Dat is heel fijn om te weten!