16. jun, 2018

Twee jaar en 18 dagen zonder Sunshine

Gisteren heb ik weer wat foto's gemaakt van Aurora op het balkon. Ze lag daar zo schattig te zijn, ik moest wel. En alsof ze dat ook weet, gaat ze dan ook nog eens even schattig draaien met haar kopje en dan kijkt ze je met die grote blauwe ogen aan. Je zou voor minder nog smelten. Het is toch zo'n plaatje. Skylar werd een klein beetje jaloers en kwam snel ook het balkon op. Ik was net te laat om haar wat mindere kant op de foto te krijgen. Ze blies naar hem en dat zag er behoorlijk gevaarlijk uit. Dat vond Skylar ook wel, denk ik. Die bleef mooi uit haar buurt.

Hij kwam wel vlak voor de camera met zijn hele koppie. Alsof hij wilde zeggen, hallo van mij kan je ook mooie foto's maken hoor! Hij ging er niet meer voor vandaan en ik knipte even door. Ik heb nu een paar van die hele grappige close ups van hem. Geen gezicht, of wel maar dan van heel dichtbij. Gekke gozer, die Skylar. Toch, af en toe lijken ze toch ietsje meer in elkaars buurt te durven komen nu. Het is nog lang niet alles maar het is wel een begin. Tot hij misschien weer de kolder in zijn kop krijgt en haar weer gaat pakken denk ik. Zij mieuwt dan een beetje en hij moppert maar ze doen verder niets. Ik vind dat een goed begin naar een straks prachtige vriendschap.

Ik voel me nog wel moe vandaag. Ik kon ook weer bijna niet wakker worden en ik had toch echt genoeg geslapen. Nu zonder wekker werd ik dan ook pas om negen uur wakker. Geen idee hoor waarom dat zo is. Volgens mij let ik nu echt overal op. Toch heb je het niet in de hand. Het is zo of het is niet zo. Hopelijk gaat dat gewoon een keer weg. Moe zijn is niet erg als je wat gedaan hebt om moe van te worden. Dit is alleen maar irritant omdat je het gewoon bent. Niets om naar terug te kijken en het de moeite waard te vinden om moe van te zijn. Voor mij de enige reden dat je het zou mogen zijn maar zo werkt het blijkbaar niet.

Wat een leuke reacties allemaal gisteren op mijn opgeleukte lege oploskoffie pot. Ik heb er nog eentje gemaakt. Nu in geel en oranje. Ik kon wel merken dat de gele verven die ik in huis heb niet echt geschikt zijn voor op glas. Het ziet er mooi uit hoor maar er is een verschil met die andere in hoe de verf erop zit. Goeie tip voor mij bij de aanschaf, dat dan weer wel. Op mijn blikjes komen ook weer bloemen zo, als ik mijn kwasten leeg maak erop, voor ik die in het water kwak. Handig en minder verspilling. Zo'n krent ben ik dan ook nog wel. Maar die speciale verven lopen wel op. Tenminste, ik wil dan altijd eigenlijk alle kleuren hebben. Ik ben aan het sparen in elk geval.

Je hebt zoveel mooie kleurtjes die ook goed combineren met elkaar. Maar ook moet je toch op zijn minst ook zwart en wit hebben en kleuren als burnt omber en burnt sienna. Die moet ik ook nog even op de kop tikken. Gelukkig weet ik nu een zaakje in Rotterdam die ze zo verkoopt. Ik bestel ze gewoon online hoor, met benzine en parkeren ben ik net zoveel kwijt als de pakketpost. Zo lui ben ik dan ook wel. Ik ga dan ook nooit naar Zuid als ik het kan vermijden. Geen idee waarom, het is gewoon mijn buurt niet. Maar het hoeft ook niet dus waarom zou ik? Nergens voor nodig.

Volgens mij is mijn rechterwijsvinger compleet veranderd. Ik open mijn gsm altijd met de vingerafdruk en sinds kort doet hij het voor geen meter meer op mijn rechterwijsvinger. De linker gaat prima, zoals altijd in ene keer maar die rechter is ermee opgehouden. Dat kan toch eigenlijk helemaal niet? Het lukt wel eens meer niet, als je natte vingers hebt of zo maar dat vind ik ook logisch. Ik krijg hem er niet meer mee geopend nu. Ik heb er een tijdje naar zitten staren net maar ik zie er niets geks aan. Dan doe ik hem toch voortaan lekker open met die linker? Het is gewoon stom, dat dan weer wel. Als hij het straks bij de linker ook gaat weigeren dan wordt het pas echt vervelend.

Ik had net wat verf over en geen potjes meer waar ik die kleur op wilde hebben. En toen dacht ik, ik heb nog paarse laarzen staan. Die zijn suède maar dan met lelijke kale plekken. Daar heb ik gelijk een paar roosjes op gekwakt. Wat kan mij het schelen. Ik vond het wel grappig en die lelijke kale plekken zijn weg en ook een bleekwatervlek die ik erop had laten spatten. Is dat even handig dan? Of het blijft zitten weet ik natuurlijk niet. Maar die kalen plekken waren ook lelijk en dat zien we dan wel weer. Zo vaak draag ik ze niet meer, het zijn hakken en na de operatie ga ik vaker voor plat dan hoog. Zeer tot mijn verdriet hoor want ik ben gek op hakken. Maar ja, ik wil niet zo mooi zijn dat ik flink pijn moet lijden. Dan maar niet.

Ik zit dus gewoon een tijdje rond te lummelen tot het tijd is om naar Agnieszka te gaan. Mijn hele to do lijstje heb ik naar morgen geschoven. We gaan rond vier uur of zo en helaas gaat nog steeds om een uur of vijf mijn lichtje uit. Lang zal ik dus niet blijven maar dat geeft niet, ik ben er toch even uit. We gaan nog voor Alan's derde verjaardag. Ik ben benieuwd wat hij van het schilderijtje vindt. Natuurlijk heb ik er ook nog wat bij gedaan waar hij mee kan spelen. Dat vinden ze toch leuker op die leeftijd. Dat begrijp ik ook nog wel. Als ik nu allerlei dingen zou doen dan zou ik om vier uur al te moe zijn om te gaan. Daarom lekker niets en morgen zien we wel wat we allemaal van het lijstje kunnen halen.

Ik zou nu ook wel kunnen slapen maar dat zal ik maar niet doen. Dan red ik het niet meer. Ik kan ook opeens na zevenen pas wakker worden. Dat gebeurde me van de week ook steeds dus nee, niet handig als je ergens om vier uur moet zijn. Nog heel even wachten dan maar. Cadeautjes zijn al ingepakt, wat dingen voor Kim ook. Dat hoef ik niet meer te doen. Alleen de cits wat lekkers geven als ik weg ga. Die krijgen pas eten als ik thuis kom maar dat zal toch zo tegen hun normale etenstijd zijn. Die komen ook niets te kort zo. Ik ga wat schilderlessen kijken op YouTube. Ik steeds er altijd wel iets van op en het is een leuke tijd killer. Zo kom ik mijn tijd nog nuttig door ook en het is niet vermoeiend. Goed geregeld!