20. jun, 2018

Twee jaar en 22 dagen zonder Sunshine

Ik werd heftig wakker gemaakt rond een uur of half zes. Ik had al een tijdje gedoe met Aurora die weer eens de behoefte had om bovenop mijn gezicht te gaan liggen. Daar duw ik haar dan af maar zodra ik weer inslaap, komt ze gewoon weer bovenop mijn hoofd liggen. Als je dan ook nog eens over je mond en neus ligt, dan stik je bijna. Ik vind het een hele rare gewoonte en als ze weer eens zo'n bui heeft dan zucht ik maar eens diep. Aurora geeft niet snel op namelijk. Uiteindelijk vonden we een compromis, of nou ja, dat klinkt beter dan dat ik het opgaf en haar maar half over me heen liet liggen zodat ik tenminste adem kon halen. Zij blij, ik lucht en slaperig genoeg om het zo te laten.

De twee jongste broers willen haar wel eens lekker pesten en eentje had daar nu blijkbaar zin in. Dan springen ze, als Aurora lekker ligt te slapen, opeens bovenop haar of tegen haar aan. Normaal niet zo erg hoor maar nu lag ze bovenop mijn gezicht met haar achterste, half over mijn nek en met haar voorpootjes op mijn schouder en arm. Zij schrok zich net zo lam als ik en als ze dan afzet en wegspringt, dan doet ze dit uiteraard met haar nageltjes. Zo niet lekker! Au! Potverdorie, wie doet dit nou weer? Dat roep ik als ik met mijn enorm slaperige hoofd probeer rond te kijken en half rechtop zit ondertussen. Bloedende streepjes sieren nu weer mijn arm want ja, Aurora heeft scheermesjes waar nagels horen te zitten.

Geen kat te zien, behalve Aurora dan die een stukje verder net zo verdwaasd om zich heen zit te kijken. Als het even stil blijft zie ik Rainbow zijn koppie op zijn kop onder de bank omhoog naar mij kijken. Ik vind dat niet lief hoor, zeg ik nog eens met nadruk, ons zo aan het schrikken te maken! Koppie weer weg. Mopperend ga ik maar helemaal rechtop zitten. Mijn slaperige hoofd had geconstateerd dat het vlak voor zevenen was en dan gaat de wekker. Met veel moeite probeer ik wakker te worden. Als dat een heel klein beetje begint te lukken blijkt het nog een uur vroeger te zijn ook. Weer mopper ik en weer piept opeens dat koppie op zijn kop weer onder de bank vandaan.

Ik schiet in de lach, gek beest! Als je daar niet om moet lachen dan ben je echt compleet zonder humor. Als hij voelt dat mijn boze bui is opgelost komt hij me snel een kopje geven. Omdat het zo heel vroeg is, haast ik me niet om ze direct van eten te voorzien. Dat vinden ze nou toch wel weer raar. Aurora is ondertussen naar haar nieuwe toevluchtsoord gegaan. Zij ligt, vanaf we de ton hebben, heel graag in het onderste hokje daarvan. Gisteren was ik haar namelijk kwijt maar in plaats van te komen op mijn geroep, bleef ze daar lekker liggen. Tot ik haar uiteindelijk net zag bewegen. Oh daar lig je! Wat een opluchting! Alle drie de broers zijn haar vandaag aan het pesten dus zij trekt zich lekker terug.

Af en toe klinkt er een onheilspellend gegrom onder uit de ton als ze proberen haar te meppen. Jongens! Hou op en wees lief voor elkaar zo op de vroege ochtend! Ik sta op en ze vliegen alle kanten op. Ze weten het heus wel hoor. Nee, ik ga nog geen eten pakken, het is nog veel te vroeg. Ik ga me maar wassen en aankleden, dan heb ik dat alvast gedaan. Als ik weer had gaan slapen dan had dit niet goed gekomen. Dan maar eens kijken wat het met me doet vandaag, als ik er zo vroeg uit ben gegaan. Echt goed wakker word ik van het koude water ook niet eens dus dat voorspelt niet veel goeds. Ik ben wel flink op tijd. Om zeven uur kijk ik maar even naar het nieuws, iets wat ik bijna nooit doe. Ze laten je toch alleen maar zien wat ze willen dat je ziet en het is alleen maar ellende. Daar hoef ik niet speciaal naar te gaan zitten kijken, vind ik dan.

Nederlanders gaan steeds later met pensioen, hoor ik zeggen. Ja, goh, wat gek zeg. We zullen wel moeten! Die doen nou net alsof je daar wat in te zeggen hebt. Ze komen met een hele lijst aan waardoor dat zo kan zijn. De VUT is afgeschaft en noem het maar op. Wat denk je dan van het verhogen van de pensioenleeftijd? Ik zal wel moeten hoor. Denk je dat ik vanaf nu nog liever tien jaar door werk, of twaalf? Ik zou voor die tien gaan maar ja, dat kán niet eens meer. Ik moet tot mijn 67e. Niet doen alsof we dat uit onszelf doen hoor, dat vind ik nergens op slaan. Zie je wel, ik moet gewoon niet naar het nieuws kijken. Daar word ik chagrijnig van. Zeker als ik al slaap tekort ben gekomen.

Ik zet de pc maar aan en neem koffie. Ik ga vandaag ook een uurtje vroeger naar de zaak. Eigenlijk, ook al is het minder fijn voor me om 's morgens minder tijd te hebben, beviel me dat wel van de week. Nu moet het ook weer omdat ik vlak ervoor mijn auto naar de garage moet brengen voor de jaarlijkse keuring. Ik ga mijn toetje ook gelijk een grote beurt geven. Ik zal met de bus naar huis moeten want zo snel zal dat niet voor elkaar zijn. Hopelijk zijn er verder geen rare dingen en kan ik de auto aan het einde van de dag weer ophalen. Helaas ben ik dan meestal doodmoe. Ik heb al met mijn broer geregeld dat hij me dan even oppikt en afzet daar. Nu ik zo heel vroeg eruit was, is dat helemaal beter, denk ik zo.

Ik pikte het weerbericht gelijk ook nog even mee, voor ik voor het eten van mijn harige kindjes ging zorgen. Het schijnt heel erg warm te worden vandaag en dan wordt het opeens wel tien graden kouder morgen. Echt Nederlands weer dus. Maar het gaat weer wat omhoog het weekend. Jojo weer zou je het kunnen noemen. Het ziet er heel somber uit hier nog maar we zullen het wel gaan zien. Hopelijk ben ik snel weer thuis en kan ik even tukken voordat ik mijn auto moet gaan halen. Ik denk dat het wel nodig zal zijn want ik heb daar nu al even zin in en ik ben net wakker. Waar katten al niet goed voor zijn...