23. jun, 2018

Twee jaar en 25 dagen zonder Sunshine

Ik hoefde gisteren nog niet naar de garage te komen. De luchtslang was nog niet binnen. Hij gaat me bellen zodra dat zover is en dan ook gelijk de banden laten vervangen. Dat zal komende week wel komen dan. Ik voelde me wel moe maar niet moe genoeg om af te bellen. Ik denk dat ik weer een beetje teveel hooi op mijn vork aan het nemen ben. Dat is het nadeel zodra je je ietsje beter voelt. Dan wil je gelijk van alles. Na het werk even een klein boodschapje gehaald maar ik wilde heel snel thuis zijn. Nu was ik wel echt moe. Toen ik binnenkwam stond het kattenhuisje nog op de tafel.

Opeens kreeg ik het daar benauwd van en heb ik het opgepakt en weer buiten gezet, nu andersom. Dan hebben ze wel minder plek op de uitstekende planken maar dan kunnen ze het er volgens mij echt niet meer afgooien. Ik snap toch nog steeds niet hoe ze dat gedaan hebben hoor. Gekkies. Ik ga dat ding wel verven als ze straks weer binnen moeten blijven omdat het winter wordt. Dan ben ik ook weer wat meer opgeknapt en heb ik niet meer zoveel verfwerk om te doen misschien. Ik voelde opeens dat het huisje even nog niet aan de beurt was. Teveel van dat soort 'moeten' kan ik gewoon nog niet hebben. Dat was ik even vergeten. Het huisje komt in de herfst wel aan de beurt.

Zo, dat was een opluchting. Maar ik was nog wel erg moe. Ik ben maar even gaan liggen met als resultaat dat ik de rest van de dag heb liggen slapen. Zie je wel, ik voelde het al. De cits zaten al om me heen, hee joh, etenstijd hoor. Suffig ben ik daar maar voor gaan zorgen. Rainbow was zo ontzettend gulzig aan het schrokken, opeens loopt hij een stukje weg en gooit zo de hele boel eruit. Er zaten grote stukken tonijn in en ik denk dat hij het echt veel te snel naar binnen heeft gewerkt en ook hele stukken in heeft geslikt. Hij is echt zo vreselijk gretig met eten. Hij schrok blijkbaar van wat hij deed en rende snel weg van de plaats delict.

Het was voor hem de eerste keer in zijn leven dat zoiets gebeurde en hij snapte er niets van. Hij ging nog even kijken naar de schade en vloog weer weg. Ik ben het maar snel op gaan ruimen en hij zat alles te bekijken. Ik heb hem een beetje gerustgesteld en daarna ging hij maar weer zijn gang. Maar de bakjes van de rest leegmaken deed hij toch maar niet. Hij zal er toch even niet lekker van geweest zijn denk ik. Wat dat betreft is hij mijn zorgenkindje omdat hij gewoon echt geen brokjes moet. En hij is dus de enige die niet kan snacken wanneer hij wil. En dat is voor katten juist nodig. Als ik hem tussendoortjes geef dan kan ik de rest niet overslaan en juist Skylar, ook zo gretig, zou dan dichtgroeien. Dus dat moet ik ook een beetje binnen de perken houden.

Je dieren lijken toch altijd een beetje op je. Ik ben ook zo'n zeikerd met eten dus zo heb ik er nu vier. Of nee, drie, Skylar is de enige met een normaal eetpatroon. Al is hij ook eigenlijk te inhalig om het normaal te laten zijn. Toch vier dan. Nou ja, net als het baasje dus, raar met eten. Voor mij werken de shakes prima, geen zin om te koken of broodje te maken, dan maar een shake. Al ben ik de afgelopen week toch weer in mijn rare gewoonte gevallen om niet te eten, zelfs geen shakes. Daar moet ik maar weer even bovenop gaan zitten. Misschien daarom ook wel weer die grote vermoeidheid. Belachelijk toch? Het is zo'n kleine moeite maar ik kan het zo vergeten.

De rest van de avond heb ik ook alleen maar bank gehangen. Gewoon te moe van de afgelopen week. En nu moet ik in het weekend toch ook echt een aantal dingen doen. Ik zie al uit naar de dinsdag. Die dag heb ik al vastgezet als een echte uitrust dag. Dan ga ik gewoon niets doen, alleen maar waar ik zin in heb en een beetje bijslapen maar weer. Natuurlijk ben ik ook begonnen om een uur vroeger te beginnen op de zaak. Waardoor ik ietsje meer op moet schieten in de ochtend. Ik doe dat juist omdat ik er binnenkort een uurtje bij wil gaan doen en overdag heb ik veel meer energie dan later op de dag. Zo kan ik er dan beter vroeger een uur bij doen dan later.

Vandaar het vroeger beginnen en dan heb ik meer kans om dat uurtje erbij te krijgen dan later op de dag. Maar dat moeten van allerlei andere dingen weegt ook door. Toch wil ik het maar ik moet het zo zien te sturen dat het ook lukt. Vandaag ook maar rustig aan. Straks weer even een stukje met de tram en wat lopen. Als ik nog puf heb erna dan wil ik ook graag nog stofzuigen en dweilen hier. Maar dat zal ik nog wel zien. Morgen ga ik mijn autootje stofzuigen bij mijn broer. Dat heb ik al meer dan een jaar niet meer gedaan. Overbodig om te zeggen dat het nu wel echt nodig is. Niet iets waar ik zin in heb maar wat wel moet gebeuren. Nou ja, zie ik hen ook weer eens. Ook leuk.

Ik zal hier ook even de schilderijtjes plaatsen die ik heb gemaakt met teksten uit de boeken van Jozef Rulof. Jeetje wat is het lastig om te schrijven op canvas. Je krijgt gelijk dan weer zo'n lagere school handschrift. Daar moet ik nog iets op vinden maar ik weet alleen niet wat. Dat komt nog wel. Oefening baar altijd kunst dus misschien ga ik eraan wennen en zal het schrijven steeds makkelijker gaan. Dat kan ook. Tijd voor mij op mijn blog te plaatsen (alleen dat kwam er niet van). Dan ga ik maar eens even naar buiten. Volgende week wordt het weer warm, hebben de weermannen beloofd. Ik ben benieuwd of ze gelijk hebben. Ik hoop het wel!