27. jun, 2018

Twee jaar en 29 dagen zonder Sunshine

Oh wat heb ik weer een enorme ruzie gehad. Met mijn Dyson. De stofzuiger die me altijd uitdaagt. Het is dat hij zo goed zijn werk doet hoor maar onze persoonlijke relatie is qua temperatuur wel gedaald tot onder het nulpunt. Bovendien was mijn plaaggeest, letterlijk bedoeld, weer bezig. Ik zoog onder het kledingrek en daar lag weer eens een onmogelijk speeltje van de cits die erin floepte. Door ervaring wijs geworden heb ik zo'n stomerij hangertje uitgebogen en heb ik dat in de kast hangen voor als er weer eens iets uit de stofzuigerhals moet worden gepeuterd. En dit keer was het weer zover.

Met een diepe zucht ging ik het hangertje pakken. Ik kreeg het voorwerp iets naar voren geduwd zo maar ik kon er net niet met twee vingers bij. Ik dacht een lumineus idee te hebben, ik loop naar de badkamer en ik pak een pincet. Die zijn niet alleen goed voor overbodige haartjes in je wenkbrauwen. Maar ook daarmee ging het niet, daar was het net ietsjes te fijntjes voor. Dan maar terug naar het stuk ijzer. Maar dat lag niet meer waar ik het heb achter gelaten. Hè?! Hoe kan dat nou weer? Het is niet zomaar een klein stukje, het is die hele hanger maar dan uitgebogen. Die kan echt niet zomaar opeens weg zijn.

Ik heb me echt rot gezocht maar het ding was gewoon weg. Ik nog op andere plaatsen kijken of ik het soms, zonder bij na te denken, heb meegenomen. Maar het is weg en nergens meer te vinden. Uit ervaring weet ik ook dat ik het straks, dat kan over een paar dagen, weken of zelfs maanden zijn, dat ding opeens weer ergens tegenkom. Het is echt te groot om over het hoofd te zien en ik ben echt alle plekken af geweest. Ik kan daar soms nog een beetje van flippen. Vooral omdat ik weet dat het niet gewoon weg kan zijn. Mijn plaaggeest had pech, ik had nog één zo'n hangertje en ook die heb ik, met gevaar voor eigen ogen, weer uit staan te buigen. Die dingen zijn best behoorlijk stevig.

Maar ik laat me door niets of niemand tegenhouden als ik echt iets wil. Alleen mijn eigen lijf, die ben ik gewoon nog niet de baas. Maar dat is een ander verhaal. Waarschijnlijk uit frustratie heb ik het ding dit keer een stuk sneller tot een losse flinke ijzerdraad uitgevouwen. Na veel gepiel en gegrom kreeg ik eindelijk de 'stinkie' los, een speeltje met een onweerstaanbaar luchtje voor katten. Ik roep nog, ruimen jullie je eigen rotzooi nou eens op, voor ik in lachen uitbarst. Zo, het is weer over. Alleen dat ene lange stuk ijzerdraad blijft weg. Nou ja, niet meer nodig hoor, je bekijkt het er maar mee. Een paar uur later zoek ik nog eens maar het blijft weg. Heel raar maar iets waar ik in de loop der jaren gewend aan ben geraakt. Er zit een astrale zich ergens een bult te lachen om mij maar ik lach het laatste hoor.

Wie ook niet zo blij met me was, buiten de katten gisteren, was de postbode. Hij vond mijn pakket van 28 kilo blijkbaar een beetje té zwaar. Ja, dat begrijp ik echt volledig! Hij was al een trap op en toen heeft mijn buurjongen dit blijkbaar gehoord en die sprong, zo in zijn boxershort, te hulp. Samen met de postbode heeft hij de enorme zooplus doos boven gebracht. De postbode zei dat hij eiste dat ik binnenkort naar een benedenhuis zou moeten verhuizen. Ik stelde hem gerust door te zeggen dat ik dat dan ook echt van plan ben. Hijgend en puffend ging hij weer weg. Ik zal voor ik weer zo'n bestelling doe, iets voor hem kopen. Merci of zo? Want hij doet het toch maar elke keer.

Het is juist dat het elke keer mis gaat met de pakketten, dat ik het niet meer in tweeën bestel. Maar zo alles bij elkaar, een maand lang blikvoer en zes pakken a vijf liter silicaat, dan nog wat andere dingetjes erbij, dat weegt behoorlijk door inderdaad. Ik kan er ook echt niks aan doen en ik ben al blij dat ik zulke dingen niet meer zelf hoef te lopen slepen vanuit de winkel. Bovendien is Zooplus toch echt stukken goedkoper met alles. De keus is dan snel gemaakt. Toch maar weer in tweeën bestellen dan? De bel is nu gemaakt dus misschien probeer ik dat volgende keer wel weer. Het is alleen zo lastig plannen.

Ik had het nu op donderdag besteld, zodat ik het dan vrijdag zou hebben maar nu werd het zaterdag opeens en toen was ik er, heel eventjes maar, niet en dan juist in die tijd bezorgen ze het. Ja, dan weet ik het ook niet meer hoor. De buurjongen werd hartelijk bedankt door de postbode én mij natuurlijk. De postbode vond ook wel dat ik verwend werd door de buurjongen in alleen een boxer. Ach ja, hij zag er goed uit hoor, maar ik heb geen last van pedofiele neigingen gelukkig. Hij helpt me wel eens vaker als ik met een zware tas loop en ook toen mijn broer en ik mijn volledige wandkast naar boven probeerden te krijgen, sprong hij ook te hulp en schakelde nog wat vrienden in ook. Het is een lieverd en niet onknap ook maar het had mijn zoon of kleinzoon kunnen zijn. Daar heb ik dan niets mee, al is het een schat natuurlijk, hij helpt altijd als hij er is.

Gelukkig is alles voor deze maand nu binnen. Volgende maand begint de ellende weer opnieuw. Het lijkt wel alsof ik weer maandelijkse last heb, alleen nu van pakketten koorts. Als je nou eens al direct bij het bestellen kon opgeven, ik wil het die en die dag tussen die en die tijd bezorgd hebben, dan werd er een hoop gedoe voorkomen. Bijvoorbeeld onder de voorwaarde dat je het dan een week ervoor moet bestellen voor de marge en het inplannen. Dat lijkt mij een hele goede oplossing maar ja, ik werk niet bij de post. Dan zou ik het zo doen, kom maar op donderdag tussen acht en één of tussen twee en achttien uur. Makkelijk toch? Ik zou het wel weten hoor! Nu moeten ze het toch ook binnen één of twee dagen inplannen, dan heb je toch veel meer aan een week?

Mijn verf is ook weer allemaal binnen, nu heb ik echt wel veel keus zo bij elkaar hoor. Dat vind ik heerlijk, ik ga ze dan ook allemaal gebruiken. Als cadeautje zaten er twee mini canvasjes bij van tien bij tien. Dat is even leuk, daar zal ik nog wel wat leuks van maken. Ik moet ook nog van die harten canvassen kopen, ik moet er eentje maken voor iemand. Hopelijk hebben ze die nog. Anders ga ik wel op zoek. Komt vast goed. Kortom, ik heb genoeg te doen in de tijden dat ik me goed genoeg voel.