2. jul, 2018

Twee jaar en 34 dagen zonder Sunshine

Mijn hemel wat is het warm! De vorige dagen heb ik er niet zo'n last van gehad omdat ik gewoon verder niet buiten ben geweest. De katten liggen als dweilen languit door het huis heen. Aurora heb ik alleen vanmorgen maar gezien. Dit zijn haar temperaturen wel, ze geniet ervan. Wel raar dat ze vandaag de hele dag al boven is. Gisteren en de dagen ervoor lag ze heerlijk op het balkon te genieten, in het zonnetje, draaiend en rollend over het 'gras'. Ze lag echt enorm te genieten. Maar vandaag heb ik haar niet gezien eigenlijk. Zelfs vanmorgen niet, nu ik erover nadenk. Ik ga zo maar eventjes kijken.

Zo gezegd, zo gedaan. Kom ik boven, geen kat te vinden. Hoe doet ze dat toch?! Ze is vaak genoeg beneden zonder dat ik het weet. Of ze staat opeens, uit het niets als een geest vlak naast me of achter me. Ik ben me meer dan eens het ongeluk geschrokken van haar. Ze is er gewoon opeens. Nu ook, ik geef brokjes boven, gelijk maar mezelf nuttig makend, en opeens zit ze, buiten het kamertje, op de gang. Ze was dus van beneden naar boven gekomen om te zien wat ik in hun kamertje aan het doen was. Ik vind het knap hoor en ik heb geen idee hoe ze het elke keer weer voor elkaar krijgt.

Het is nu zelfs in huis ook warm. Ik deed mijn slaapkamerdeur open maar die deed ik gelijk weer dicht. Ik denk dat het daar zo tegen de 50 graden loopt of zo. Ik slaap op de bank, zeker als het zo heet is. Vroeger, toen ik nog katten had die niet door het raam wilden ontsnappen, sliep ik daar met het raam wagenwijd open. Het is zo'n groot dakraam dus het was dan alsof je buiten sliep. Maar bij deze temperaturen was dat nog te warm hoor, dat ging toen ook al niet. Maar ja, je kan niet alles hebben. Mijn bank slaapt heerlijk hoor. Zeker als ik de rug kussens weghaal dan is het breder dan een éénpersoonsbed. Mij hoor je niet klagen.

Vandaag was ik behoorlijk moe toen ik thuiskwam. Ik ben vandaag dan ook tot één uur gebleven, een uur langer dan normaal dus. En dan zou je denken, dat uurtje, daar merk je niks van. Dat dacht ik namelijk zelf al. Maar dat voel je dus wel degelijk! Ik heb heel snel een boodschapje gehaald, wat pakken water die wel nodig zijn met dit weer, en toen ben ik snel naar huis gegaan. Ik ben even met een boek op het balkon gaan zitten, waar een heerlijk windje waait maar mijn ogen kon ik niet open houden. Om vannacht geen straf te krijgen van mijn lijf, ben ik dan maar op de bank gaan liggen. Ik viel geloof ik binnen de minuut in slaap. Oké, duidelijk, het was echt nodig. Ik ben nu overtuigd. Maar goed dat ik ben gaan liggen.

Toen ik net even boven was, heb ik gelijk weer wat kleine dingetjes uitgezocht. Ik ben schoenen aan het uitzoeken. Oh, ik schaam me er bijna voor. Wat zijn dat er veel!!! Ik moet er echt een zooi gaan weggooien. Nou heb ik daar altijd moeite mee maar gelukkig waren er een zooitje zo afgetakeld, dat kost me geen moeite meer. Wel de schoenen die ik kocht vlak voor mijn been zo raar ging doen. Daar zijn er een aantal zelfs nooit gedragen. Lang heb ik vandaag niet boven doorgebracht hoor, bah, veel te heet. Ik heb alleen zo'n grote Ikea tas vol gekregen met schoenen die ik weg ga gooien. En dan heb ik nog steeds een grote onoverzichtelijke berg liggen die ik uit moet zoeken. En dat zijn dan alleen nog maar de schoenen die ik boven heb gebracht. Hier beneden barst ik er ook nog van. Oh wat erg.

Als ik voor elke schoen 5 euro kreeg dan zou ik al bijna die cursus gratis hebben. Ik schrok zelf een beetje van de enorme hoeveelheid aan hakken en weet ik veel allemaal wat ik tegen kwam, slippertjes, chique schoenen, van alles was. Maar sinds de operatie aan mijn been kan ik praktisch niet meer op hakken lopen en koop ik nu dus zoveel mogelijk platte schoenen. In het begin dacht ik daarom nooit meer aan schoenen te kunnen komen. Ik vind platte schoenen nou eenmaal niet mooi. Alleen als je gewoon echt niet anders kan, dan lukt het opeens wel. Raar is dat toch hè en het gaat nog bijna voor alles op ook.

Ik geef tussen het schrijven door de cits net eten. Die kleine Rainbow heeft alles er weer gelijk uitgegooid. Een echte dumping om het zo maar te zeggen. Ik denk niet dat er iets niet goed is met het eten. Het is alleen dat hij zo ontzettend gulzig eet. Bovendien weigert hij de brokjes te eten en daardoor is hij de enige die niet regelmatig verspreid over de dag eet. Ik denk dat ik hem tussendoor maar stiekem bij ga voeren. Skylar is ook zo gretig maar die eet ook zijn brokjes. Als die ook bijvoer zou krijgen dan groeit hij zo dicht, wat ook weer niet goed is. Dus misschien hebben er hier mensen tips voor mij? Dan hoor ik ze heel graag. Ze krijgen 's morgens en 's avonds natvoer. Tussendoor krijgt Rainbow, samen met Skylar dan wel, ook een paar plakjes kip. Maar voor hem is dat eigenlijk het enige dat hij eet.

Als hij het er dan volledig uitgooit ook nog... Dat lijkt me dus ook weer niet zo goed. Katten horen de hele dag met tussenpozen te eten. Zo doen ze dat in de natuur ook. Maar ja, ik heb altijd net zulke gekke katten als ik zelf gek ben. Dat Rainbow brokjes weigert is gewoon erg lastig. Ook als je eens een dagje weg moet, dan kan dat nooit eigenlijk. Dan zit hij gewoon zonder eten. Dat heb ik al gedeeltelijk opgelost door van die voerbakken met een timer te kopen voor het geval dat ik eens weg moet zo lang. Maar ja, dat is ook niet alles. En nu heeft hij er alles weer uitgegooid dus heeft hij straks ook weer trek. Geen idee hoe ik dat nou weer op moet lossen. Daar moet ik nog maar even over nadenken. Arme jongen, hij is ook gelijk helemaal ontdaan van zijn eigen gedrag. Ik moet hier toch wat mee gaan doen. Alleen wat? Komt tijd, komt raad zeggen ze, nou kom maar op met die raad, het is tijd!