3. jul, 2018

Twee jaar en 35 dagen zonder Sunshine

Gisteren kreeg ik wat links opgestuurd, over dat braken van Rainbow en ook het geen brokjes eten. Zoals ik ook al dacht, is het bij Rainbow gewoon omdat hij schrokt. En eigenlijk ben ik heel stom geweest. Normaal, als ik nog wel eens brood at, dan at hij daarvan mee en zo kreeg hij tussen de middag ook nog wat binnen. Ik maakte altijd zelfs een extra boterham voor hem en Skylar. Aangezien ik nu meestal een shake neem, krijgt hij zo natuurlijk na het ontbijt niets meer binnen! Daar heb ik helemaal niet over nagedacht. De anderen vullen hun maagjes met brokjes tot de volgende natte maaltijd in de avond. Rainbow heeft niets. Ach arm ventje, wat zorg ik eigenlijk slecht voor je! Ik moet de tien geboden nog maar eens goed doorlezen!

Gisteravond kwam dit opeens allemaal bij me binnen. Maar ik denk een oplossing te hebben en die zal sowieso werken totdat ik weer hele dagen aan het werken ben. Maar zover is het nog niet en tegen die tijd vind ik dan wel weer een oplossing voor dit probleem. Rainbow is namelijk helemaal gek op de brokjes in saus van Sheba. Skylar lust dat ook wel maar is er niet echt gek op. Moonlight en Aurora trekken daar hun neusjes voor op. Daarom heb ik hem gisteravond, zo'n kuipje Sheba gegeven. Ik nam hem bij me op de bank en liet hem rustig eten door het kuipje elke keer weer even weg te halen.

Hij had natuurlijk niets meer in zijn maag nu en hij had dus echt wel weer trek. Ziek is hij natuurlijk niet, hij is voor de rest ook al zo heftig en schrokkerig. Je zou het eens moeten zien hier, als ze de avond snoepjes krijgen. Die geef ik met gevaar voor eigen leven! Hij krijgt als eerste want hij graait het zo uit de pot en heeft soms een vinger van mij te pakken. Waarschijnlijk is dit het gevolg van het weigeren om brokjes te eten, al vanaf hij geboren is. Hij heeft natuurlijk vaak trek maar eet toch niet de brokjes die overal in het huis staan voor ze. Zelfs als ik een cracker eet met smeerworst, iets dat hij onweerstaanbaar vindt, dan neemt hij het niet omdat de consistentie van de cracker met brokjes te maken heeft. Brood wel, brood is zacht. Maar ja, dat eet ik bijna niet meer.

Hij had gisteren het hele kuipje leeg, wel rustig en in etappes, en ging daarna verzadigd liggen slapen. Zie je wel, dat is het natuurlijk! Nu heb ik hem net, tussen de middag, weer een kuipje gegeven en dat heeft hij driekwart leeg gegeten en Skylar heeft het netjes leeggemaakt. Daar moet ik wel mee uitkijken, dat die dan weer niet te dik gaat worden. Die eet gewoon alles omdat het eten is. Alsof ze ooit één dag iets tekort zijn gekomen zeg. Maar goed, dit moet het probleem van Rainbow's lege maag de rest van de dag, toch een beetje oplossen en valt de hele laag vis niet plots in een volledig leeg maagje. Ik zal zien wat dit vanavond gaat doen bij hem. Ik denk dat ik dit wel moet volhouden voor hem zo. Hoe, als ik straks weer hele dagen weg ben, dat weet ik nog niet. Misschien toch de bakjes met timer ervoor gebruiken of zo?

Ik heb dan alleen niet in de hand of Skylar er dan het grootste deel van eet. Oh oh, wat heb ik een lastige katten wat eten betreft. Zo te lezen, op een van de links die Karina me stuurde, ben ik niet de enige hoor. Katten zijn lastige eters vaak. Maar ik vind dit wel problematisch want echt een volle dag weg, kan ik zo niet meer. Of ik moet er nog zo'n bakje met timer bijkopen. Eentje voor tussen de middag en die twee die ik al heb voor de avond. Dan gaat het wel lukken, hoop ik toch. Voor nu maakt het niet uit. Ik kan nu toch geen hele dagen weg dus heb ik ook het probleem nog niet. Maar ik ben wel van plan om helemaal beter te worden en dan zou een dagje weg toch echt wel eens in de planning komen te staan.

Ik heb de laatste week van augustus en de eerste week van september vrij gevraagd en zag net een mailtje voorbij komen, dat dit is goedgekeurd. Heel fijn. Want 1 september ga ik een dagje naar België naar mijn Vlaamse Rulof vrienden en vriendinnen. Daar zie ik al heel lang naar uit en daarom heb ik die weken vrij gevraagd. Dan kan mijn bazige lijf geen roet in het eten gooien, ook niet wat het werk betreft. Ik wil vooruit natuurlijk. Zo kan ik in de week ervoor heel rustig aan doen en mocht ik er erg last van krijgen als ik terug ben, dan hoef ik nog niet te gaan werken en kan ik ook in de week erna weer goed uitrusten. Wat een gedoe zeg, deze ziekte. Maar goed, het is nou eenmaal zo en zo werk ik er maar omheen.

Daar in België ga ik dan ook weer wat mensen ontmoeten die ik nu alleen maar van Facebook ken. Zo leuk! Ik heb er wel een weekendje krampen voor over. Het is nou eenmaal zo en ik heb het ermee te doen. Toen Stefan, de therapeut, me van de week vroeg wat ik nou zou willen was dat antwoord wel heel makkelijk. Ik wil gewoon weer volledig kunnen werken en soms ook een middagje of dagje weg kunnen, of zelfs maar een dagje visite krijgen, zonder daarvoor pijn te moeten lijden, zoals nu. Hij waarschuwde me wel dat ik dat nog af moet wachten, of dat ooit weer terug komt. Dat weiger ik gewoon hoor. Ik zit nu al bijna een jaar in mijn eigen gevangenis en ik vind wel dat ik het verdien om daar weer uit te komen. Zo, ik heb gesproken! Heb je het gehoord, lijf?

Ik werd net ook gebeld, door een bedrijf dat hier een vastgoed inspectie komt houden via het woonbedrijf waar ik van huur. Zou dat te maken kunnen hebben met een eventuele sloop? Zouden ze me antwoorden als ik dat zou vragen? Nou ja, dat gaan we wel merken want die vraag ga ik zeker stellen. Dat zou toch echt wel het mooiste zijn, weg moeten terwijl je al weg wilt en dan nog geld op de koop toe krijgen ook! De wonderen zijn de wereld nog niet uit en hoop doet leven! Het huisje waar ik dan terecht wil komen, komt vanzelf naar me toe. Daar ben ik van overtuigd. Iets gelijkvloers, met een groot terras of een klein tuintje. Ruimte genoeg voor alles wat ik mee wil nemen en de cits en goed betaalbaar. Meer moet dat niet zijn.

Misschien een extra kamertje als atelier en opbergruimte voor mijn spullen voor ik ze verkoop of ga beschilderen, ook iets wat wel handig zou zijn. Later, als ik geld met mijn hobby zou kunnen verdienen een baantje voor de vastigheid van inkomen van drie dagen per week of zo. En de rest schilderen en schrijven. Elke ochtend vroeg op, en dan een hoofdstuk schrijven. Daarna even ontspannen door wat in huis te doen zoals schoonmaken. Dan in de middag schilderen en tijd maken voor het verzenden van de dingen die de mensen kopen. Oh wat een zaligheid zou ik dat vinden! Maar alles valt of staat met het beter worden. Daar ben ik dan ook volop mee bezig. Het gaat wel heel langzaam maar het gaat wel. Als dat eens allemaal op zijn plek mocht vallen, dan ben ik een zeer gelukkig mens!