29. jul, 2018

Twee jaar en 61 dagen zonder Sunshine

Oh wat is een aangename temperatuur toch heerlijk. Ik ben nog niet helemaal de oude maar ik voel me toch echt stukken beter dan in die hitte. Ik ben zelfs niet naar het verjaardagsfeest van mijn broer geweest omdat ik me er te beroerd voor voelde. Stelletje gekkies zijn het wel. Ze stuurden me een filmpje en daar hadden ze mijn hoofd op een poppetje dat aan het dansen was geplakt met de boodschap; je was er toch bij. Ik moest wel lachen hoor, het was dan ook geen gezicht, of ja wel, mijn gezicht. Het zou vandaag alweer warmer worden maar tot nu toe valt het mee. Als we het maar niet meer zo heet krijgen als van de week, dan vind ik alles best.

De katten verharen als gekken, niet normaal meer. Vooral Aurora heeft een aparte vacht. Zo weegt ze ook veel zwaarder dan Moonlight en dat komt door die vacht want ze ziet er veel kleiner uit. Nu vallen de haren van haar af als ze alleen al loopt. Ik aaide haar gisteren en ik had gewoon een witte hand. Of fijn zeg, alsof er al niet genoeg haren van jullie afvallen normaal gesproken. Ze lijkt echt een heel stuk slanker nu en haar vacht is nog vol hoor maar anders. Ik denk dat dit haar zomerjas is. De anderen verharen ook erger dan anders. Die doen ook een jasje uit. De drie broers hebben een zelfde soort vacht, die van haar is anders. Dat voel en zie je en ook de dierenarts zei dat toen. Nu heeft ze die ondervacht eruit gegooid of ze is daar nog volop mee bezig.

Ik was zo beroerd de afgelopen dagen, dat ik allerlei andere dingen helemaal niet meer verteld heb. Maar ja, dat is dan ook niet gek. De hitte overheerste alles hier. Die twee heetste dagen heb ik dan ook niet meer kunnen doen dat ze door te brengen en lijdzaam te verdragen wat ze brachten. En als iets zo overheerst kan je nergens anders meer aan denken. Lichamelijk voel ik dat ik er wel een optater van heb gekregen want ik voel me als een vaatdoek. Ik doe het hoogst nodige maar de rest blijft maar lekker liggen tot ik me weer wat beter voel hoor. Ik heb daar gewoon nog eventjes geen puf voor. Ik ben zo een aantal weken terug geslingerd in mijn herstel en daar ben ik dan ook niet zo blij mee.

Wat ik allemaal niet verteld heb kan ik nu natuurlijk wel doen. Ik zou voor Martin, vriend van de familie, een schilderij maken. Hij had wat dingen aangegeven over de kleuren die hij mooi vond en dus had ik er twee gemaakt. Maar hij kon eerst niet kiezen. Na een tijdje zei hij dat hij de boom met de konijntjes wilde. Dat ik ze maakte is een tijdje geleden al hoor. Vorige week, voor we overvallen werden door die vreselijke hitte, is hij zijn schilderij op komen halen. De andere heb ik op mijn pagina gezet. Ondertussen heb ik nog steeds de webshop niet gemaakt op mijn website. Maar goed, ook dat komt nog wel als ik me daar weer wat beter toe in staat voel. Zo via Facebook gaat het ook wel en of ik die webshop dan nog wel fijn vind, dat moet ik nog maar zien. Ik wil hem toch proberen te maken, kijken hoe dat werkt.

Dinsdag is mijn broer pas echt jarig maar zijn cadeau heeft hij al. Ik had ook nog een fles voor hem gemaakt. De foto's van vandaag zijn van de schilderijen en de fles. Zuiver Rotterdams kraanwater, ik had hem nog gevuld voor hem ook. Had hij nog commentaar dat er nu water uit Spangen in zit. Ja zeg, dat is óók Rotterdam hoor! De volgende jarige wordt dan Agnieszka. Zij vindt het geschilderde glaswerk erg mooi. Ze wil een vaas maar ze kon niet kiezen, of met orchideeën of met pioenrozen. Dan maak ik er gewoon twee en de andere komt dan gewoon weer in de verkoop. Net als met de schilderijen. Ze weet wel wat ze vraagt hoor want pioenrozen zijn zo simpel nog niet om te maken. Ik hou wel van dat soort gerichte werken. Sommige mensen vragen ook aan me of ik iets specifieks kan maken. Ja, dat kan ook natuurlijk. Al zal het maken ervan even moeten wachten tot ik me weer wat beter voel.

Zo vroeg Sonja me gisteren of ik voor Sinterklaas niet van die kandelaars kan maken maar dan met zwarte pieten en Sinterklaas of zo, in dat thema. Ja, wat een leuk idee! Gelukkig is december nog een tijdje weg. Voor die tijd zal ik echt wel genoeg opgeknapt zijn toch? Als het zo warm is, kan je toch ook niet schilderen, de verf droogt gewoon op waar je bij zit. Van een zomermens lijk ik meer een lentemens geworden met al die nadelen van de zomer. Herfst vind ik ook niet erg. Dan vind ik die verkleurende bomen juist weer zo mooi ook. Het weer is dan ook meestal nog wel aardig. De winter vind ik nooit fijn eigenlijk. Zeker niet als het sneeuwt. Maar dat heeft er dan meer mee te maken dat het rijden of fietsen dan niet zo veilig en fijn meer is. Zou je er niet uit moeten dan is het heerlijk. Maar fris koud en droog, dat vind ik dan wel weer heerlijk.

Eén ding is nu wel zeker, ik ben geen hittegolfmens. Dan voel ik me juist helemaal geen mens meer. Lekker weer is heerlijk maar dan wel met nadruk op dat lekker. Voor vandaag valt het gelukkig ook weer mee, tot nu toe dan. Voor mij gunstig, kan ik nog verder aansterken. Misschien ga ik zelfs proberen weer even te schilderen. Voor de rest ga ik gewoon zoveel mogelijk proberen te herstellen. Het zou wel heel fijn zijn om voor de volgende zomer helemaal hersteld te zijn.

Dan raakt het me niet meer zo als het nu heeft gedaan. Normaal gesproken zou ik ook gezegd hebben, wat is nou een beetje hitte. Ik piep nu wel anders. Maar dat is altijd zo, je weet het pas echt als je het ook hebt meegemaakt en tot die tijd moet je gewoon niet oordelen. Aan dat soort dingen denk ik nu veel vaker omdat ik zelf al tegen veel dingen ben aangelopen, waar ik vroeger ook wel een oordeel over had. Ik weet nu wel dat je zulke dingen gewoon niet kan weten en er dus ook gewoon je bakkes over moet houden. Je ziet het, je wordt overal wijzer van, dat is wel zeker.