3. aug, 2018

Twee jaar en 66 dagen zonder Sunshine

Als het goed is worden de koelmatten bezorgd vandaag. Joepie! Ik ben benieuwd of ze erop willen, de cits, maar zo niet, dan is het geen weggegooid geld. Dan gebruik ik ze zelf. Al lijkt het voor de cits nog enigszins mee te vallen, deze temperaturen. Het is meer dat ik er zelf zo'n last van heb en dan denk je dat iedereen in huis dat wel zal hebben. We gaan het vanmiddag beleven want dan worden ze eindelijk bezorgd. Het zou tijd worden na dik een week. Ik ben wel verwend blijkbaar want als ik iets besteld dan ben ik er een beetje aan gewend geraakt dat ik het veel sneller binnen heb. Toch, het is nog steeds warm en dus kunnen ze ook nu nog getest worden.

Eigenlijk heb ik ook deze hele week bitter weinig gedaan. Ik voel me dan ook als ik net wakker ben al zo moe als een hond. Geen idee hoe dat komt of waar het vandaan komt. Ik heb toch het idee dat de zinderende temperaturen daar een handje in hebben. Dat vraagt gewoon veel van je en blijkbaar al helemaal als je niet in orde bent. Raar is dat toch eigenlijk. Ik kreeg vroeger juist altijd energie van zulk weer. Nu lijkt het in de tegenovergestelde richting te gaan. Ik hoop echt dat ik het ooit gewoon weer terug krijg en juist in mooi weer lekker actief en energiek ben. Niet zoals nu, alsof je in de 100 bent. Echt hoor, ik moet me soms bedwingen om geen rollator te bestellen.

Ik zal het maar niet doen, de tijd gaat toch al snel genoeg. Kim stuurt me net het filmpje van vorig jaar. Mijn moeder wilde nog één keer met z'n allen weg. Al voelde ze zich toen al heel erg beroerd. En niet zomaar weg, nee ze wilde naar het strand. Nou, dat hebben we geweten. Er stond een enorme wind aan de kust. Hier in de stad viel dat reuze mee maar daar was het echt zowat storm. Lopen ging niet meer en we namen haar dan ook in de rolstoel mee. Het was zelfs zo erg dat toen mijn broer de rolstoel losliet, die vanzelf verder ging. En nog vrij hard ook. Zo moest hij er toch even achteraan rennen nog want ma ging als Speedy Gonzalez. We hebben ons rot gelachen.

Ik merkte toen ook al dat ik praktisch geen meter kon lopen en vroeg me toen al af, wat is er hier aan de hand? Maar dan wil je het daar niet over hebben, het was ma d'r dag. Toen is ook die mooie foto van haar genomen. Ma wilde alle winkeltjes af en Kim en ik zijn dan ook, allebei helemaal doodop, een stuk richting trappen gelopen en daar zijn we maar ergens gaan zitten tot de anderen ook weer terug kwamen. Ik vond er toen een raar sfeertje hangen. Ma was niet in haar hum en het was alsof we ons allemaal een beetje ongemakkelijk voelden of zo. De wetenschap dat dit de allerlaatste keer was dat we zo met ons allen weg konden, maakte dat er niet beter op. Bizar gewoon dat dit al, en pas, een jaar geleden is. Het staat me zo scherp voor de geest en lijkt toch zo ver weg.

Wordt er net gebeld, hè hè, de koelmatten zijn er. Geen goeie beurt voor DPD ook, de bezorgdienst. Ik doe de benedendeur open zoemen en ik roep naar beneden of de deur open is. De bezorger houdt link zijn mond, bleek later. Na nog een keer roepen, zucht ik en pak de sleutels en loop naar beneden waar de man doodleuk staat te wachten. DHL en PostNL doen het dan toch wel beter, die komen netjes naar boven. Hij had het denk ik te warm, ja ik ook en het is mijn werk niet. Het is hier op het moment ook weer verstikkend warm. Ik pak de doos van hem aan en ben niet blij met hem. Al is hij best aardig hoor, dat dan weer wel.

Even later gaat weer de bel. Ik denk nog, als hij me de verkeerde doos heeft gegeven mag hij die mooi zelf boven komen halen. Een beetje verlegen legt hij uit dat hij zichzelf buiten de auto heeft gesloten, al staat er gelukkig wel een raam open. Of ik iets langs heb, waarmee hij de sleutel uit het contact kan trekken en naar zich toe kan halen. Oh, en hij loopt dan zelf wel even naar boven. Ja, dat moet er nog eens bijkomen. Ik denk even na en denk dan aan de grijper die ik heb liggen. Of ik ook nog een kratje heb of zo. Nee die heb ik niet maar probeer eerst die grijper maar voor ik ladders mee ga geven en dat soort fratsen.

Even later loopt hij weer naar boven, ik had even uit het raam staan te koekeloeren, ook al stond de boom in de weg om echt iets te kunnen zien. Ik zag in elk geval, dat hij er weer aankwam. Het was gelukkig gelukt en een beetje lachend als een hoer met liespijn, of nee, boer met kiespijn, liep hij weer naar beneden. Toch een klein beetje entertainment vandaag. Ik kon er wel om lachen. Gelukkig moest hij nu voor straf zelfs twee keer de trappen op en af. Wie zei dat je lang moest wachten op oorzaak en gevolg? Hier niet hoor, instant repayment. Gerechtigheid rocks.

Ik ging maar gelijk die matten uitpakken. Goh die kleintjes zijn echt wel kleintjes en die medium is daar net het dubbele van. Ik heb Skylar al moeten terug fluiten, die wil de matjes graag omdraaien maar dan wel met zijn nagels in gebruik. Na twee keer streng zijn naam te hebben genoemd, had hij er wel genoeg van. Hij ging er weer bij weg. Ik keek even en alleen Rainbow had het door, die lag er lekker met zijn gat op. Moonlight had alleen maar interesse in de doos en Aurora ligt te zonnen op het balkon. Oké, dan ga ik er straks zelf lekker op. Ik heb mijn voet er op gezet maar ik voel nou niet echt iets verkoelend hoor. Kan aan mij liggen, ik heb het al reuze benauwd nu en dan vind ik niks leuk of lekker meer.

Ik heb de week van de menopauze achter de rug. Denk ik toch hè want ik weet niet echt hoe dat voelt. In onze familie hebben ze daar weinig tot geen last van. Ik had vorig jaar geloof ik 's nachts wat opvliegertjes maar dat was het dan ook. Deze week heb ik er meer last van. Niet echt te vertalen maar in het Engels is hij leuk: The 7 dwarves of menopause: Itchy, Bitchy, Sweaty, Sleepy, Bloated, Forgetful and Psycho. Zo voel ik me nu al een week of drie, misschien wel om het dan toch ook te weten hoe zoiets voelt. Ik weet wel leukere dingen om te voelen hoor. En een lekker koel en fris huis zit daar ook bij. Ik ga nu maar eens even op die matjes liggen. Wie weet helpt het. De cits zijn alweer wat anders aan het doen, nu is mijn kans!