27. aug, 2018

Twee jaar en 90 dagen zonder Sunshine

Ik had al wat last van mijn hiel weer, vrijdag heb ik echt een flink stuk gelopen en dat ging eigenlijk best. Ik was al blij tot ik vrijdagavond die hielen weer zo voelde. Vooral rechts was het nu. Zo raar eigenlijk. Pas gisteren nam dat een klein beetje af. Maar omdat ik me druk had gemaakt om de printer en dat eigenlijk ook nog een kleine reorganisatie op gang bracht, had ik me blijkbaar net even te druk gemaakt. Ik had kramp vannacht. Maar, en daarom ben ik toch blij, het duurde maar heel even. Wat mij betreft dus een enorme vooruitgang. Ik heb wel afgeleerd om daar al te blij om te zijn omdat een terugval altijd op de loer ligt en dat is dan weer zo'n afknapper. Dus ik ben gematigd blij maar desalniettemin blij.

De printer vind ik helemaal geweldig! Die doet gewoon wat ie doen moet en hij doet het prachtig. Ik moet gewoon even goed kijken wat ik de komende drie maanden uit wil printen want zolang krijg ik nog 300 printjes per maand gratis. Dan moet ik er maar uitgooien wat ik eruit wil hebben, lijkt mij. Vooral wat lessen in de onestroke methode en wat voorbeelden die wel handig zijn om offline te kunnen werken. Als ik bijvoorbeeld een meesje wil schilderen, dan pak ik er Google bij en zoek ik daar afbeeldingen van. En als ik nu gewoon een hoop ga uitprinten, dan heb ik dat alvast hier liggen en hoeft niet altijd de pc aan te staan. Wel zo handig voor als die weer kuren gaat vertonen. Zowel Skylar als Rainbow zijn mateloos geïntrigeerd door de printer, zo grappig! 

Van schilderen is het al dagen niet gekomen. Dat mis ik dan wel hoor maar ik kan nog steeds niet zomaar alles doen en ik ben er de laatste dagen gewoon te moe voor geweest. Nu twee weekjes gewoon rust, ik hoef nergens heen behalve dan naar België komende zaterdag en deze woensdag eten bij mijn broer. En dat komt ook nog eens goed uit want ik heb ruzie met een kindersluiting. En dat is echt niet leuk. Die E-sigaretten moeten gevuld worden en ik heb van mijn broer er een flesje menthol bij gekregen. Mét kindersluiting. En ik krijg hem gewoon niet open. Wat ik ook probeer. Goedbedoeld gaan mensen me uitleggen dat ik moet drukken en draaien. Ja, dat wist ik al toen ik kind was hoor. 

Ik krijg mijn fles bleekwater ook gewoon open maar dit kleine rot flesje niet. Ik heb er ondertussen gewoon pijn mijn handen van. Ik kan veel kracht zetten, weinig kracht zetten, ik weet het indrukken én tegelijkertijd draaien maar het flesje blijft potdicht zitten. Met geen mogelijkheid krijg ik het open. Ik denk dat de sigaret wel eerder gevuld moet worden dan woensdag maar ja, als je het flesje niet open krijgt, dan heb je niks. Ik kan daar heel erg gefrustreerd van raken, zei ze heel rustig met schuim op haar lippen. Zo kan ik er niet mee werken natuurlijk. Ik heb al wat rond zitten neuzen en dankzij links van Kim en Ben een goeie site gevonden waar ik alles zo kan bestellen. 

Het bezorgen is gratis dus dat is wel zo fijn. Het smaakje van Kim en Ben vond ik erg lekker maar die zitten wel in hele grote verpakkingen en zijn dus even duur in aanschaf maar je doet er dan maanden mee. Ik heb nu de smaak van Kim besteld en daar ook nicotine bij, want dat zit niet in dat smaakje en moet je dan zelf toevoegen. Er zal nog wel meer lekker zijn en Kim en ik gaan dan ook een keertje naar RotterdamP, waar je van alles mag uitproberen. Het schijnt dat je je smaakje soms moet afwisselen omdat je anders niets meer proeft op een gegeven moment. Dat komt wel goed. Ik heb er ook nog een E sigaret bij gekocht, die Kim en San ook hebben. Die kan je ook meer instellen dan die ik nu heb. Ik heb dat met shag of sigaretten ook, daar moet ik genoeg van in huis hebben en wil ik niet zonder zitten. Dit gaat nu over naar de E spullen. Ik denk dan ook dat het niet lang zal duren voordat ik geen gewone sigaret meer rook. Hij moest net opgeladen worden en dat vond ik al te lang duren. Vandaar kan het bezitten van twee van die dingen nooit kwaad. 

Om het flesje te kunnen openen heb ik nog geprobeerd mijn innerlijke kind op te roepen, het is natuurlijk wel een kindersluiting, zodat ik het misschien open zou kunnen krijgen maar niks hoor. Alleen maar zere handjes. Heel irritant dit! Wat ik ook irritant vind, is dat Rainbow gewoon weer heeft zitten plassen in het bakje met brokjes hier beneden. Wat is dat toch een enorm rare gewoonte van hem. Ja, hij deed het al toen hij net twee weken oud was of zo maar toch, hij weet toch heus wel dat de anderen ervan eten. Hij krijgt nog extra lunch ook omdat hij geen brokjes eet maar ik had gedacht dat hij deze rare gewoonte ondertussen toch wel achter zich had gelaten.

En ik maar tegen Skylar, nee, die lunch is voor Rainbow, jij kan brokjes eten. Want volgens mij stond het al een dag of twee zo, dus die had helemaal geen brokjes om te eten. Ja pisbrokjes en die zou ik ook niet willen. Dat besef je dan opeens, zo van hee, waarom moet ik die brokjes niet meer bijvullen? En dan zie je een natte brij die stinkt naar de kattenpis. Raar beest! Skylar eet alleen de brokjes beneden, en laten die nu toch onder geplast zijn. Vieze vieze Rainbow! Foei! Dat mag toch niet. Ik kan hem er ook niet op betrappen, dat zal hij 's nachts wel doen, denk ik zo.

De brokjes boven worden hoofdzakelijk door Aurora en Moonlight gegeten en die was ik gisteren nog bij gaan vullen. Rainbow doet het gelukkig niet elke week maar ik blijf het gek vinden dat hij dat nog steeds doet. Dan ken je zo'n beestje vanaf zijn geboorte en dan nog zijn er dingen die je niet kan verklaren. Buiten een brokkenpiloot is hij dus ook nog eens een brokkenpisser. Hopelijk kan Skylar nu weer gewoon even genieten van een paar brokjes tussendoor. Arme jongen! Hij zal eerst weer even moeten ontdekken dat het bakje dat er staat niet meer vies ruikt en eetbaar is. Ik probeer er altijd op te letten maar het was nu al zo lang geleden, ik dacht dat het eindelijk over was. Niet dus. Een zeikerdje hoor, die Rainbow.