30. aug, 2018

Twee jaar en 93 dagen zonder Sunshine

Dat was weer lekker hoor, gisteren bij mijn broer en San, een ouderwets prakkie andijvie met een balletje gehakt. Alleen kost de andijvie een beetje net zoveel als goud tegenwoordig. Mijn broer was zich een ongeluk geschrokken. Het zal wel door die droogte komen die er geweest is. Er zullen van de winter, of nu al dus, wel meer dingen zijn die erg duur gaan kosten of erg schaars zijn. Hij had voor mij weer opgeschept alsof ik een bouwvakker was. Echt hoor, mijn bordje was zo zwaar dat ik het niet eens met één hand kon optillen. Ik bedoel maar. Ik heb mijn best gedaan hoor maar op een gegeven moment zit de andijvie tot je oren en er kon niks meer bij. Ik heb heerlijk gegeten, dat zeker.

Grappig eigenlijk dat er een kamer vol zat met echt verstokte rokers en dat die nu bijna allemaal eigenlijk niet meer roken maar dampen. De enige die het echt niet van plan is, is Daan, die vindt het niks. Dus die hebben we even zitten pesten. Hij kwam binnen met zijn emmertje met shag om sigaretten te maken en San en ik zaten allebei: "Loser" en maakten de L op ons voorhoofd. Wat later, toen hij een sigaret opstak, zei ik, gatver Daan, je stinkt. Hij kon er gelukkig wel om lachen hoor, want het was ook echt alleen maar een grapje. Maar ik vond het zo erg grappig, omdat ik een paar dagen geleden nooit had verwacht ooit zo'n grap te kunnen maken.

Ik vroeg aan mijn broer hoe hij er eigenlijk toe gekomen was. Tja, geen idee, hij vond opeens dat het tijd werd voor iets anders. Hij heeft er veel over gelezen, niet het nep nieuws dat er ook over rond gaat, en vond het tijd om echt iets gezonder te gaan leven. En toen dat zo goed beviel, vond hij dat ik er ook maar aan moest beginnen en vandaar kreeg ik die E sigaret het weekend van hem cadeau. Ik moet eerlijk zeggen, anders was ik er ook echt niet aan begonnen hoor. Ik vond het veel te veel gedoe allemaal. Er zit toch wel enig flink uitzoek werk aan vast wil je weten wat je aan het doen bent. Wat je moet aanschaffen, wat voor jou werkt, je zal het allemaal moeten uitproberen.

Hij wist dat ik altijd menthol rook, al jaren en daarom had hij ook de menthol liquid voor me meegenomen en dat was precies zoals ik het normaal altijd al rookte. Dus voor mij werd het, totaal onverwacht, een directe vervanging en ik heb nog maar een paar sigaretten gerookt vanaf zaterdag. En dat kwam dan nog meer uit automatisme omdat de sigaretten in de buurt stonden. Nu ik ze heb weggezet, kan ik ze ook niet in gedachten pakken en rook ik dus gewoon helemaal geen sigaretten meer. Er is daar niemand meer verbaasd over dan ik zelf hoor. En ik denk, dat blijft maar in mijn hoofd schieten, dat mijn moeder er een beetje een handje in heeft. Die loopt nu vast vet te grijnzen daarboven. Want het is iets dat ze al jaren zo graag wilde en nooit voor elkaar kreeg bij ons.

Vandaag heb ik nog wat dingen te schilderen die zaterdag mee moeten naar België. Ik mag daar mijn kunstwerkjes uitstallen en ik neem gewoon alles maar mee. Je weet gewoon nooit wat mensen wel of niet leuk zullen vinden. Jammer genoeg heb ik nog geen dingetjes voor de kerst klaar kunnen krijgen. Dat lukte me gewoon echt niet. Wel zo jammer want het verzenden naar België kost altijd duurder dan het verzenden gewoon hier in Nederland. En nu had het een mooie gelegenheid geweest om die kosten te besparen. Maar goed, ik kan nu eenmaal niet toveren, helaas. Anders wist ik nog wel meer dingetjes die ik dan voor elkaar zou toveren.

De cits zijn echt gigantisch aan het dwingen 's avonds, met hun snoepjes. Echt hoor, niet te doen, zo vier voor je neus hebben zitten en dan niet eens meer naar de tv kunnen kijken. Maar ze vinden nou eenmaal dat ze snoepjes mogen zodra het gaat schemeren. Ja, dat was prima als dat zo rond half elf in de avond was maar nu is het echt te vroeg. Ze gaan dan eerst nog een keertje weg, zo van, oké we komen zo wel terug. Ik moet ze dan wel echt duidelijk negeren. Maar na een half uurtje zijn ze het weer zat en komen ze weer met zijn allen voor mijn neus zitten en gaan ze me aan zitten staren.

Dan weigeren ze ook om weer te vertrekken en negeren zo eigenlijk mijn negeren van hen. En ik kan er gewoon niet tegenop, ze zijn met meer en in de overmacht. Dan geef ik ze de snoepjes maar, dan kan ik erna weer gewoon tv kijken. Maar als het nog vroeger donker gaat worden, dan zal ik ze toch echt duidelijk moeten maken dat het feest pas doorgaat zodra ik zie dat het echt tijd is. Misschien ga ik wel een wekker zetten, om half tien of zo. Als die gaat en ik ze dan consequent dan pas hun snoepjes geef, hebben ze dat echt in een paar dagen door. Ik vind dat zo'n gek idee nog niet voor een blondje.

Toen Sammy insuline gespoten kreeg, had ik er ook een wekker op gezet. Na twee dagen liep hij dan al uit zichzelf naar de ijskast om zijn prikje te krijgen. Als het met zoiets kan, dan kan het met lekker snoepjes natuurlijk helemaal. Tenminste, dat lijkt mij wel. Ik ga het vanaf vanavond uitproberen. Kijken wat ze doen. Moet ik wel mijn poot stijf houden en ze niet eerder geven natuurlijk. Al denk ik wel dat ik dat wel kan. Ik ga het in elk geval proberen. Ik heb nou eenmaal een enorm zwak voor smekende dierenoogjes en die krijgen me meestal volledig overstag. Ik ga het toch maar even proberen, ik ga gelijk de wekker zetten! Anders vergeet ik dat vast weer. Op de foto een schilderijtje die zaterdag niet meer verkocht hoeft te worden, die was al direct weg. Geen tijd meer om nieuwen te maken, ook goed toch?