3. sep, 2018

Twee jaar en 97 dagen zonder Sunshine

Vandaag is het, ook weer, drie jaar geleden dat ik Sunshine en Moonlight ben gaan halen bij Stichting zwerfkatten Rijnmond. Mijn lieve Sam was de vrijdag ervoor naar de andere kant van de regenboogbrug gegaan en deze datum viel toen op donderdag. Volgens mij liep ik al te trekken met mijn ene oog en hing er een sliertje speeksel uit één van mijn mondhoeken. Zo erg vond ik het om volledig zonder levend wezen om me heen te wonen. Ik miste Sam natuurlijk ontzettend maar het was meer dan dat. Voor het eerst in mijn leven, was ik echt volledig alleen in huis geweest, bijna een week. Ik werd echt een klein beetje gek. Maar daar zou die derde september 2015 gelukkig een eind aan komen.

Nou, dat heb ik inderdaad geweten want die twee waren echt meer dan een handvol samen. Moonlight zo ontzettend bang voor me, dat heeft maanden geduurd. Gelukkig was Sunshine niet zo en volkomen onverschrokken. Hij sleepte Moonlight in alles mee. Ik heb maar acht maanden van Sunshine mogen genieten. Goh wat is dat weinig als je daar eventjes over nadenkt. Acht maandjes vol met liefde en plezier van die boef. Het was wel genoeg om een eeuwigdurende onvoorwaardelijke liefde te kweken en hem in mijn ziel te prenten. Ik blijf hopen dat ik hem ooit weer zal zien in dit leven maar zo niet, dan is het zo maar vergeten zal ik hem nooit. Die acht maanden zaten vol liefde van hem naar mij en van mij naar hem. En juist door zijn verdwijning heb ik zo'n diepe band met Moonlight gekregen omdat we samen zo'n verdriet hadden en dat voelden van elkaar.

En nog geen maand later kwam Aurora ons allebei afleiden, ons witte balletje angst dat maar niet onder de bank vandaan wilde komen. Als je haar dan gisteravond zag, bovenop me geklommen en dan boos kijken als ik teveel beweeg! Ook alweer zowat tweeënhalf jaar geleden nu, dat zij erbij kwam. Alle drama's en rampen begonnen in 2013, oh goh, 13, daar had ik nog niet over nagedacht. Ik hoop dat ruim vijf jaar ellende wel genoeg is geweest in elk geval. Dat vanaf nu alles met een dikke vette lijn omhoog gaat lopen. Er komen nog wel wat dingetjes aan maar daarna vind ik wel dat het klaar moet zijn. Nu mag het ook wel weer eens een keertje leuk gaan worden. Ik vind dat wel kunnen. Ik vind dat wel moeten eigenlijk. Genoeg is genoeg. De kilo's eraf, en dan de rest, wat er ook nog niet klopt, ook weer kloppend krijgen en weer onbezorgd kunnen genieten. Daar ben ik wel aan toe. Ik vind wel dat het mag.

Vanaf vandaag weer goed op gaan letten dat ik weer netjes drie maaltijden ga eten, zodat ik weer kan gaan afvallen. Ik heb mezelf het weekend wel misselijk gegeten aan het doosje Leonidas bonbons die we kregen van Karina, met weer een heel lief kaartje erbij. Ze waren heerlijk, het voelde dan ook echt als zondigen. Ik ben nooit zo van de bonbons maar deze waren toch wel erg lekker. Een afsluiting van een paar weer erg ongezonde weken. Maar vanaf vandaag ga ik weer netjes gezond doen. Ik wil niet zo blijven natuurlijk. Er zal nog genoeg af moeten voor ik mezelf weer prettig voel en dat is waar ik het voor doe. Voor mezelf, zodat ik me weer lekker in mijn vel voel en niet omdat er genoeg vel is om in te zitten. Moet kunnen, gaat ook gebeuren.

Vandaag ga ik mijn sigarettendoosjes even op de Facebook pagina van Ria's Art Corner gooien. Die heb ik gewoon gekocht en beschilderd. Eerst eigenlijk omdat ik dat verzoek kreeg van iemand maar toen heb ik er maar een paar gekocht. Zij mocht als eerste kiezen en ze koos voor het doosje met de vlinderdots. Ik grapte nog dat als ze blinde vrienden had, die daar dan leuke verhaaltjes op konden lezen. Of de andere doosjes zullen lopen weet ik natuurlijk niet. Grappig genoeg gaan er opeens veel mensen uit mijn omgeving aan de E sigaret. Maar dan nog, je kan je vulflesjes er mooi in meenemen en je stekker om te laden. Daar gebruik ik nu mijn eigen sigarettendoosje voor. Ik moet er nog eentje in opdracht maken, een beetje zoals het pakje Camel eruit ziet. Wel grappig om te doen. Ik moet alleen nog even een groot doosje gaan kopen daarvoor.

Ik zal ze dan ook zeker ondertekenen. Ik heb zo gelachen zaterdag, toen Nicky dat aan me vroeg. Zij had een karaf gekocht en zei, hij is toch wel ondertekend hè? Ja, dat had ik gedaan. Daar was ze blij mee want dan kon ze zeggen, als ik straks beroemd ben, ik heb een echte Niemeijer in huis. Ik moest daar erg om lachen. Ja, gooide ik er nog een schepje bovenop, dan kan je zeggen, deze is uit haar beginperiode dus dan wordt hij extra veel waard. Dat vond zij ook wel een goeie. Zo kwam mijn eigen verzonnen slogan, be smart buy my art, weer omhoog. Ik zou erachter kunnen zetten, nu je dit nog kan veroorloven! Als ik straks beroemd ben, dan wordt alles natuurlijk stukken duurder.

Ik grap er nu wel over natuurlijk maar je weet maar nooit! Als ik wel eens kijk bij mensen op hun website waar ze hun kunst verkopen, dan schrik ik me lam hoor van die prijzen die ze ervoor rekenen. Maar ja, als je er van moet leven en je er dus een uurloon bij moet rekenen, dan kom je daar inderdaad wel aan. Ik doe dat nu nog niet, ik reken de verf en de penselen zeg maar. Al moet ik ook nog mediums kopen, lak om een beschermlaagje te geven, gesso voor de ondergrond en zo kan ik nog wel een hele lijst opnoemen die ik er ook voor nodig heb. Dus ik zit nu wel aan de heel goedkope kant en moet ik er misschien zelfs nog op toeleggen.

Ik geniet er alleen zo van om het te maken en ik geniet er nog meer van als de mensen die het gekocht hebben er zo blij mee zijn. Gisteren had ik daardoor alleen al een geweldige dag. En omdat ik nu ondertussen van heel veel mensen heb gehoord, in het echt is het eigenlijk veel mooier dan op de foto's, moet ik misschien ooit toch eens een soort winkeltje gaan bedenken. Maar wie weet, als ik ga verhuizen, en dat gaat op zeker gebeuren, kom ik in precies het juiste huisje terecht waar ik er dan speciaal een ruimte voor kan maken of zo? Ik zie het al voor me en dan gaat het ook gebeuren. Misschien niet eens in Rotterdam meer, dat kan ook nog natuurlijk. Afijn, alles in een stijgende lijn vanaf nu, behalve mijn lijn in een grafiek bij mijn kilo's. Dat is de enige waarvan ik die omlaag zie gaan! Ik word dan eindelijk weer meer mezelf.