7. sep, 2018

Twee jaar en 101 dagen zonder Sunshine

Als mijn hoofd niet vast zat, dan lag hij nog op tafel als ik weg zou gaan. Dat zei mijn moeder altijd over mij en het zou nog kloppen ook. Ik heb lopen opruimen toen ik pas ziek was, maar ik was zo warrig toen, dat ik praktisch alles kwijt ben. Ik moest iets lamineren gisteren en ik weet dat ik zo'n apparaatje heb ervoor. Maar waar had ik die gelaten. Uiteindelijk werd mijn hele kast hier leeg geruimd, waarvan ik wist dat het daar in moest zitten. Maar toen alleen de ladenbakjes er nog instonden, had ik het ding nog niet. Wel een enorme zooi op tafel. Hoe kon dat nou weer? Ook het kastje bij de bank, dat vol staat met dozen met foto's van mij en van mijn moeder, die ik ook nog steeds moet uitzoeken. Daar heb ik ook allemaal maar in gekeken. Niets.

Ik snapte er niets van. Wat ik niet had gezien, bleek later, was dat achter die ladenbakjes nog een beetje ruimte was en daarachter had ik dat ding gedaan. Het leek alsof de bakjes helemaal tot achteraan kwamen en daarom had ik het niet gezien. Eindelijk! Maar ja, weer een paar uur weg aan niets. Ik weet niet wat er aan de hand is hoor maar als ik me wat dan ook voorneem om te gaan doen, dan komt daar gewoon steeds niets van. Heel irritant eigenlijk. Wat doe je eraan? Helemaal niks, gewoon doorgaan, vooral doorgaan. Dat ga je dan ook weer zeggen als je steeds Barry Stevens op tv ziet.

Ik ben begonnen aan het schilderen van het bruidsboeket. Daar wil ik vandaag graag mee verder, als ik de rest heb gedaan wat op mijn lijstje staat maar of ik erop kan rekenen dat het ook gaat gebeuren, dat is een ander verhaal. Met de afgelopen dagen in mijn hoofd, doe ik dat dan ook maar niet. Je weet het maar nooit hier. Het geeft niet echt natuurlijk, ik zit alleen zelf zo in elkaar. Toch een klein beetje neurotisch dan. Er zijn ergere dingen dus ik ga er niet over klagen. Nergens voor nodig.

Ik ging gisteren douchen en pakte gelijk een schoon ponnetje om aan te trekken erna. Ik hoefde er toch niet meer uit, lekker makkelijk. Ik pakte een ponnetje van mijn moeder, die heb ik allemaal en dat vind ik fijn. Hoe meer ik afval, hoe groter ze worden maar dat vind ik juist prettig. Maar toen ik hem uitvouwde, viel mijn mond open. Dat is ook bizar! Ik heb een tijd geleden, van die opstrijk dingen gekocht, die je op je kleding kan strijken. En daar had ik ook een witte kat, net Aurora, bij gekocht. Die kat steekt 2 middelvingers op, heel grappig vond ik. Laat er nou precies zo eentje op dit ponnetje zitten! Echt, ik moest er zo om lachen. Alsof ze me even gedag zei. Hoe kwam zij nou aan zo'n kat? Heel apart weer.

Van de week liet ik de foto's van Kim zien. Daan heeft er door zijn werk nog niet veel mee kunnen doen. Dat vind ik zo leuk bij hun. Dat ze samen die hobby delen. Daan kan er ook wat van hoor, dus dat zullen ook erg mooie foto's worden. Als je samen zo'n passie kan delen, dat is toch geweldig! En ze doen het allebei zo goed ook. Dat is wel bijzonder vind ik want dat komt niet zo heel vaak voor. Ze gaan ook vaak samen op pad om foto's te maken en ook deze bruiloft hebben ze samen gedaan. Aangezien we nog even op de foto's van Daan moeten wachten, doe ik er hier een paar bij van hem, die niets met een bruiloft te maken hebben, al ziet Kim er wel uit als bruid, maar die ik erg mooi vind van hem. Die van hun tweetjes is gemaakt door iemand anders uiteraard.

Ook iets wat steeds in het nieuws kwam van de week, over een meisje dat zelfmoord had gepleegd met van die zelfmoordpoeders die ze gewoon online verkopen. Echt bizar is dat! Ik Google net op 'zelfmoordpoeder' en dat kan je dus zo in ene keer bestellen! Je hebt zelfs een hele website waar ze je daar ook mee helpen verder, de NVVE. Als die mensen zouden weten wat ze aanrichten, dan zouden ze zich een ongeluk schrikken en hard weghollen van wat ze aan het doen zijn. Maar ja, de mensen weten dat niet. De mensen die hun eigen leven nemen, weten ook niet wat er daarna gaat gebeuren. Geloof me maar op mijn woord, dat wil je echt maar dan ook echt niet meemaken.

Ik heb er wel vaker discussies over gehad, die ik niet van plan ben aan te gaan trouwens, maar al voor ik de boeken van Jozef Rulof vond, die je echt alle ins en outs vertellen over hoe alles in elkaar zit, had ik de rotsvaste overtuiging dat er leven is na de dood. Ook dat er reïncarnatie is, was voor mij alleen maar een heel natuurlijk gebeuren. Alleen, waar haalde ik dat vandaan? Ja, dat wist ik niet en ik kon het dan ook niet onderbouwen maar het zat gewoon meer van binnen, een weten. Toen ik De boeken vond, werd alles wat ik van binnen voelde, wist, alleen maar bevestigd en eindelijk kreeg ik de details erbij. Ik hoefde niet overtuigd te worden dat hier de waarheid in stond, die waarheid had ik al van binnen en die werd nu volledig onderschreven. Zie je wel, had ik steeds.

Er zijn wetten, kosmische wetten, en daar ontkomt geen levende ziel aan. De drie belangrijkste zijn vaderschap, moederschap en reïncarnatie. Eigenlijk man zijn en vrouw zijn, wordt daar mee bedoeld. En nee, als je iets slechts doet, dan kom je niet in de hel en brand je daar voor eeuwig. Dat bestaat niet eens. Maar wel doe je iets wat je een ander aandoet, eigenlijk jezelf aan want je krijgt het echt een keer terug. Misschien niet in hetzelfde leven maar wel in het volgende. Je zal wat je misdoet toch echt goed moeten maken. Oorzaak en gevolg, geen karma. Karma is net iets zwaarder want karma geldt alleen bij moord. Dan zal je dat leven dat je nam een nieuw leven moeten geven en dat kan alleen door moederschap.

Je krijgt je leven van de Albron, Wayti en daar mag je niet aan zitten. Niet door moord maar ook niet door zelfmoord. Leven is heilig, dat lijkt me duidelijk. Wat er na een zelfmoord met je gebeurt, daar ga ik hier niet over uitweiden. Die boeken zijn in een opbouw geschreven en het zijn er 27 en zelfs als je die allemaal al een keer gelezen hebt, dan weet je nog lang niet alles. Maar als je ze in de juiste volgorde leest, groei je er in mee en ga je het stukje bij beetje begrijpen. Laat ik het er voor hier maar op houden, dat wil je niet meemaken. Daarom vind ik het afgrijselijk dat er mensen zijn, ook hele jonge mensen, die dit doen en ook dat het ze zo makkelijk wordt gemaakt. Als je het echt wilt weten, wat er dan allemaal gebeurt, dan moet je de boeken van Rulof maar gaan lezen. Dan weet je echt alles wat er te weten valt, voor nu dan. Ik wilde het alleen toch wel even benoemen.