22. sep, 2018

Twee jaar en 116 dagen zonder Sunshine

Zo grappig, ik heb een nieuw vermaak voor Rainbow. Als ik zit te 'dampen', wat het ook met recht is met die grote wolken, dan blaas ik het richting Rainbow. Die gaat er dan in zitten graaien met zijn pootje. Nee, daar heeft hij geen last van. Van sigarettenrook moesten ze niets hebben en dan gingen ze snel weg. Nu vinden ze het juist leuk, die grote wolken damp. Het is ook zo weg, je ruikt het niet en je ademhaling wordt er niet door belemmerd. Allemaal redenen waarom de cits er dan direct vandoor gingen. Nu is het nog grappig geworden ook. En ik moet zeggen, ik geniet van mijn een stuk schoner blijvende huisje. Geen vieze stink asbakken meer ook en niet alles onder de as. En dan nog eens een hengelende Rainbow op de koop toe? Ik ben er nog steeds blij mee.

De cits zitten nog steeds ruim voor de wekker gaat klaar voor de snoepjes. Echte kleine dwingelandjes zijn het zeg! Ik hoop dat ze het een keer af zullen leren. Tot die tijd maak ik geen enkele aanstalten om iets voor ze te pakken tot de wekker gaat. Dat zullen ze toch echt een keer moeten accepteren en mijn adem is wat dat betreft langer dan die van hen. Denk ik toch. We gaan nog wel zien wie van ons aan het langste eind trek. Zie de foto die ik erbij doe. Zegt genoeg toch? Al heb ik er wel een klein beetje mee gespeeld natuurlijk. Aurora zat gewoon te geeuwen en ik maakte de foto op het juiste moment. Maar het voelt wel zo hoor!

Vandaag loopt mijn dag weer eens in de soep. Geen idee waarom maar hij gaat gewoon anders dan ik had gedacht. Ik had nog willen gaan winkelen vandaag. Ik moet namelijk een stuk of 30 van die kleine kandelaartjes, voor waxinelichtjes, maken. Nou denk je misschien, nou, die zijn klein dus zo klaar. Dat zou ik ook denken als ik ze niet zou maken. Maar het is juist niet zo. Tenminste, als je er iets mooi van wilt maken, met dots. Juist omdat het dan zo klein moet zit je behoorlijk te priegelen. Ik ben nog zo kippig als de pieten aan het worden ook, zonder bril kan dat niet meer. Zeker niet als het licht minder is. Ik heb er maar een stuk of twaalf dus ik zal er nog aan een stuk of achttien moeten komen. En die had ik vandaag willen gaan halen, tenminste, als ik eraan kan komen. Dat hoop ik toch wel.

Anders heb ik een groot probleem met kleine kandelaartjes. Maar goed, we gaan het wel zien. Voorlopig heb ik er hier een heel stel waar ik aan kan beginnen. En dat heb ik dan ook gedaan. Eerst moet er een laagje verf op. Maar dan schijnt de hele boel nog door en dan is het nog niet mooi. Dus als ze dan droog zijn moet er nog een laagje op. En soms, ligt er een beetje aan, moet er nog een derde laagje op om het mooi dekkend te krijgen. Alleen al daaraan ben je dus al tijd kwijt. En ik heb ook nog andere dingen die af moeten. Maar dat geeft niet, ik wissel het gewoon af. Als het ene droogt, kan ik aan het andere werken. Rommelig maar je kan wel doorwerken. En dat moeten we dan ook hebben.

Dan eerst deze lading maar en als ik van de week naar de zaak ga, dan kan ik erna kijken of ik niet te moe ben. Anders ga ik dinsdag wel kijken. Kan natuurlijk ook. Maar ik wil ze wel zo snel mogelijk in huis hebben. Als ik dan even tijd heb dan kan ik er gelijk weer een paar beschilderen. Eer je aan het dotten toe bent, ben je al een heel stuk verder. Ik moet nog 3 potten maken en ik zou ook graag wat dingetjes voor de kerst af willen hebben. Dan heb ik ook nog cadeautjes die ik moet maken. Dat zijn er, even denken, een stuk of tien en dan krijg ik het schilderij dat mijn broer wil hebben er ook nog bij. Allemaal geweldig leuk hoor, ik klaag absoluut niet!

Nee, ik vind het geweldig. Ik hoop alleen dat ik het allemaal op tijd af krijg. Ik doe het schilderen dan ook niet in een sneltreinvaart. Dat gaat niet als je iets moois af wilt leveren en dat wil ik natuurlijk ook. En dan gaat er gewoon flink tijd in zitten. Dat is nou eenmaal zo. Vooral het dotwerk, enorm leuk om te doen maar je moet niet snel klaar willen zijn. Want een foutje is zo gemaakt. En dat zie je gelijk, of in elk geval, ik zie dat gelijk. Ik had een hoop leukerdjes voor de kerst willen hebben maar dat ga ik gewoon niet redden. Een paar dingetjes zullen wel lukken en mocht ik dan nog even tijd hebben, komt er misschien nog wat bij ook. Zo niet, dan is dat jammer.

Straks krijg je de na de kerst weer Pasen, misschien dat ik daar dan vast in januari aan kan gaan beginnen. Al vraag ik me dan af, is daar wel veel vraag naar. Met de kerst altijd wel maar met Pasen? Ik weet wel dat ik, tussen de opdrachten of ideeën en cadeautjes door, altijd wel iets voor de kerst kan maken. Dan heb ik volgende jaar misschien een berg kerst spulletjes. Ook een idee toch? Ik zag gisteren op Facebook iets voorbij komen, waar ik erg om moest lachen. Hij was raak. Er stond: Voel je je nog jong? Bedenk je dan dat de Lion King alweer van bijna 25 jaar geleden is. :-) Graag gedaan!