30. sep, 2018

Twee jaar en 124 dagen zonder Sunshine

We hebben er een nieuw soort ritueel bij, sinds vorig weekend of zo. Op zaterdag- en zondagochtend doe ik kalm aan. Ik heb namelijk gemerkt dat de cits dat wel zo prettig vinden. Nog niet zo lang geleden was het eerste wat ik deed, nadat de ochtend dingen gedaan waren, zoals eten geven, de pc aanzetten. En dan kon ik daar wel eens een tijdje achter blijven zitten. Er is altijd veel bij te lezen in de ochtend, of te bekijken aan schilderijen in de groepen waar ik in zit. Leuk voor inspiratie. Maar de laatste tijd ga ik eerst de dingen doen die in huis moeten gebeuren. Vorige zaterdag zag ik toevallig een programma dat ik erg leuk vind en dat is te zien op de vroege ochtend van het weekend.

Vorig weekend bleef ik daar dus naar kijken, lekker met een mok koffie en Aurora op schoot en Moonlight tegen me aan. Toen ik gisteren checkte, was het programma er inderdaad weer en ben ik dat gaan kijken. Vanmorgen stonden er al twee katten klaar om bij me te komen liggen. Ik mocht nog net even koffie pakken volgens mij. Nou, ik vind het prima en lekker gezellig is het ook. Rainbow kwam er ook een soort van bij. Wat later kwam Skylar ook maar die wierp ene blik op Aurora, mopperde en liep weer weg. Ik kon roepen wat ik wilde, daar had hij geen trek in. Jammer hoor, ik vind dat heerlijk als ze er alle vier bij zijn.

Een paar maanden geleden wilde dat nog wel eens lukken maar dat is al een tijdje over. Die twee kunnen elkaar echt niet luchten of zien. Met Aurora moet ik er toch altijd al een oogje op houden. Als het de diva niet bevalt dan kan ze zelfs mij bijten, al weet ze heel goed dat dit niet mag. Het gaat vanzelf, zoals de vos ondervond, toen hij de schorpioen mee naar de overkant nam op zijn rug. Ja, die zijn allebei verdronken inderdaad. Maar goed, het is nu eenmaal zo en ik hoop echt met alle macht, dat het een keertje zal verbeteren. Dat ze een keertje in alle harmonie met elkaar om zullen gaan, is misschien teveel gevraagd maar een beetje wederzijds respect zou wel fijn zijn.

Aurora is de laatste dagen toch wel weer leuk aan het spelen. Dat was al een tijdje geleden. Ze kan helemaal uit haar plaat gaan met een muisje of een ander speeltje. Meestal 's avonds laat en in het donker. Gisteren was ze heel leuk met Moonlight aan het rennen en gek doen en wat later deed ze dat zelfs ook met Rainbow. Alleen Skylar en Aurora, dat is wel erg beschadigd. Zou het ooit goed komen? Ik blijf het hopen, ik geef nooit op met positief denken. Dat heeft me overal al doorheen gesleept en ik hou daar altijd aan vast. Komt vast goed, juist daardoor.

Ik moet wel uitkijken, want na twee afleveringen van dat leuke programma, komen er nog meer leuke programma's. Vorig weekend ben ik daarin getrapt en heb ik veel te lang gezeten. De cits vonden het heerlijk maar ik liep wel flink achter met alles wat ik wilde doen. Nu doe ik de laatste dagen niet veel anders dan kandelaartjes schilderen. Ik weet ook niet of ik het ga redden allemaal hoor. De kandelaartjes gaan wel lukken, maar de rest weet ik nog niet zeker. Eigenlijk had ik daar vandaag een slag in willen slaan maar ja, het liep weer eens anders. Dat is hier normaal alleen ik zal er nooit aan wennen.

Het zonnetje scheen zo lekker maar daardoor zie je wel dat je een zooitje hebt in huis. Dus ben ik maar aan de slag gegaan. Ik had lekker YouTube op tv aangezet en de prachtige muziek van Blöf, vooral de nummers van Umoja, klonk door het huis en ik heb alles lekker opgeruimd en schoon gemaakt. Morgen weer naar de zaak, die dag is al verloren. Dinsdag ben ik ook al kwijt want dan ga ik, samen met Kim, naar PeeT. Dus ja, dan heb ik alleen nog de woensdag over en donderdag weer werken en de vrijdag dan weer schilderen. Zaterdag is te kort dag voor het spul om goed te kunnen drogen. Dat gaat ook niet lukken dan en dan moet ik ook hier de boel weer even doen. Alle vrije tijd zit ik te dotten tot die tijd. Ik hoop ook nog de potten voor elkaar te kunnen krijgen maar dat weet ik echt nog niet zeker.

We gaan het zien, spannend! Of ik het ga redden, zo'n hele dag lopen, ik ga het gewoon proberen en anders duik ik ergens een kroeg in en spreken we af voor later. Ik wil het toch gewoon proberen. De maandag erna heb ik al vrij gevraagd, want ik heb een vaag vermoeden dat ik dan niet echt goed uit de voeten zal kunnen. Dacht scheelt in elk geval weer, wat het bijkomen betreft. Ik heb nog maar zeven kandelaartjes te gaan, alleen nemen ze wel wat tijd in beslag, hoe klein ze ook zijn. Het zijn er 30 en ze zijn echt allemaal anders, geen eentje is hetzelfde. Ik vind dat erg leuk om te doen. Nog maar een paar te gaan en twee potten. Moet kunnen voor vrijdag, toch?!

Morgen is het alweer oktober. De tweede verjaardag van ma komt eraan, die we missen. Dat zal wel nooit wennen. Dan zie je die reclames voor 'stoptober'. Mensen die dan de maand oktober gaan stoppen met roken. Nou ja zeg, wat maakt dat nou voor verschil dan? Voor mij was het stopgustus for ever! Ik zou er het nut niet van inzien hoor. Als ik een maand kan stoppen, waarom dan niet gewoon all the way? Dan ga je toch niet na een maand weer beginnen? Oh, of ze denken natuurlijk, dat die mensen dan in die maand ook merken wat ik nu allemaal gemerkt heb. Het stinken wat je dan bij anderen merkt, het schoon blijven van alles, geen brandgaatjes en al de andere tweehonderd plus voordelen die ik ook gemerkt heb. Dat kan natuurlijk ook en ik moet zeggen, bij mij werkte dat ook direct. Maar niet voor een maand, dat blijf ik onzin vinden. Gewoon stoppen, klaar ermee. Ga lekker dampen!