1. okt, 2018

Twee jaar en 125 dagen zonder Sunshine

Gisteravond had ik de cits wat later eten gegeven dan anders. Als ze niet geholpen worden door bepaalde triggers, kan het dus gebeuren dat ze geen erg erin hebben dat het al bijna snoepie tijd is. Voor het eerst sinds maanden lieten ze me met rust en zaten ze niet al een half uur van te voren mij aan te staren op de tafel en naast me op de grond. Zoals de laatste tijd het geval steeds is, lagen Moonlight en Aurora lekker bij me de hele avond zowat. Omdat ik zelf moe en slaperig was, keek ik zelf maar op de wekker. Het was iets na negenen en normaal zitten ze dan al in vol ornaat klaar. Goh, misschien wel een goede zet geweest, dat later eten geven.

Toen de wekker uiteindelijk ging, vlogen ze dan ook als een stel gekken overal vandaan, op me af. Vooral Rainbow was zo door het dolle en dan gaat hij een soort van hijgen. Hij stikte er bijna in. Rustig joh, anders verslik je je straks nog. Nadat de snoepjes waren uitgedeeld, wilde Moonlight er al voor de derde avond niet aan. Ik heb hem eergisteren dan ook maar een stokje gegeven. Daar was hij vroeger zo dol op maar toen hij steeds die maagproblemen had, was ik bang dat dat misschien kon komen omdat hij er te grote stukken van doorslikte en had hij die niet meer gekregen. En daar was hij, toen samen met Sunshine, echt wel heel dol op.

Het viertal is nu super gezond, ik merk ook dat ze er baat bij hebben dat er niet meer gerookt wordt. Niemand kucht er meer en alles is in orde. Daarom dacht ik, laat ik maar eens proberen of zo'n stukje wel kan. Dan weet ik nu gelijk dat dat het is. Anders weet je zoiets nooit. Moonlight was helemaal door het dolle en liep dan ook te jagen met zijn stokje. Hij gooit dat zelf door de lucht en gaat het dan ook weer vangen. Zo kan hij wel een tijdje bezig zijn, voor hij eraan begint te eten. Dat is zo leuk om te zien ook.

Gisteren zat hij me dwingend aan te staren, terwijl de anderen zich enthousiast op hun snoepjes hadden gestort. Oh, wil jij weer een stokkie jongen? Dat dacht ik wel! Ik had ze namelijk ook meegenomen, voor het geval dat. Ik pakte er eentje uit en gooide die met een zwaai naar de gang. Hij erachter aan, Moonlight ook weer gelukkig. Hij kan dat soms hebben. Hij is niet echt erg op eten gericht, niet zoals de andere drie. Hij kan enorm genieten van de snoepjes soms en dan volgt er weer een tijd dat hij er niet zo'n zin in heeft. En dat laatste lijkt nu weer zo te zijn. Nu het al drie dagen ongeveer goed gaat, weet ik ook direct, dat zijn maagproblemen van toen, in elk geval niet van de stokjes kwamen. Dat weten we dan ook weer.

Ik moet er wel aan denken van de week weer stokjes mee te nemen voor hem. Ik vind het niet erg hoor. Hij eet die snoepjes toch al langzamer dan de rest. Lekker op zijn gemakkie zit hij dan te kauwen, terwijl de rest er bijna in stikt zo snel willen ze de snoepjes naar binnen werken. Hij is dan ook altijd het doelwit van de anderen, want hij is nog lang niet klaar als zij ze naar binnen hebben gewerkt. Zelfs Aurora doet dan wel eens pogingen om de snoepjes van Moontje te pikken. Skylar durft zelfs gewoon op de tafel te springen en hem weg te duwen. Al doe ik dan weer hetzelfde terug. Skylar weet ondertussen wel, als hij netjes wacht, mag hij samen met de anderen, de restjes van Moonlight hebben. Het is nogal een issue hier, die snoepjes.

Door het gevoel wat het Moonlight moet geven, drie van die aasgieren om je heen, eet hij ze meestal ook helemaal niet op. En die snoepjes zijn echt rete duur! Dat er nu eentje liever een, veel goedkoper, stokje wil hebben, mag van mij best. Dat is geen probleem, wilden ze dat allemaal maar. Dat zal er wel niet inzitten maar ja, een mens mag dromen toch? Het gekke is, dat de anderen helemaal niet naar zo'n stokje talen. Die vinden dat helemaal niks. Moonlight en Sunshine vlogen achter de stokjes aan altijd, die ik voor ze door het huis gooide en gingen er dan allebei ook zelf mee gooien. Het is dus ook nog eens een leuke bezigheid en Moonlight heeft deze opnieuw ontdekt nu. Voor hem voortaan dus maar stokjes, mij best.

Toen alles weer brandschoon gelikt was en ook Moonlight was uitgespeeld en zijn stokje had verorberd, kwamen ze opeens allemaal om me heen zitten. Nou ja zeg! Wat is dat nou? Missen jullie het mij onder druk zetten soms? Doen jullie het nu achteraf? Echt hoor, het moet niet gekker worden hier. Ik heb ze gefilmd alle vier. Ze bleven maar zitten en staren. Ze hadden toch wel door dat ze de snoepjes al gehad hadden? Blijkbaar niet. Toen ik lekker onderuit ging en mijn plaid over me heen trok, dropen ze uiteindelijk allemaal af. Stelletje dwingelandjes! Mij krijgen ze toch niet gek, anders was ik de hele dag snoepjes aan het uitdelen. I am crazy Hanky not!

Ik was er erg vroeg uit, om vijf uur al. Dus heb ik de afwas al gedaan, gewassen en aangekleed en heb ik toch maar even de pc aangezet. Voor zevenen was deze blog al geschreven. Het is wat, dat wordt weer vroeg moe vanavond. Dat geeft niet, morgen moet ik er toch weer vroeg uit. Dan ga ik naar PeeT, paranormaal therapeute. Samen met Kim en ook met een bestelling van Sint- en kerstpotten en een fles met lavendel. Als ik straks thuis kom en ik ben niet totaal bek af, dan kan ik mooi nog wat kandelaartjes doen. Dan kan ik woensdag en vrijdag kijken of ik de Sintpot en kerstpot nog af kan krijgen. Dan heb ik het toch allemaal maar mooi voor elkaar! Oktober begint in elk geval al helemaal goed. Daar hou ik wel van.

Hoe snel iets kan veranderen in een ochtendje, tussendoor kreeg ik een berichtje, PeeT heeft de griep gekregen, dus morgen gaat niet door. Jammer maar al helemaal voor haar, dat is nooit fijn, ziek zijn. Nu heb ik een extra dagje gekregen waarin ik dan toch nog kan schilderen en nu zeker af kan krijgen wat ik af wilde krijgen. Dat moet dan nog maar even wachten, helaas. Komt wel goed, Kim en ik gaan even kijken wanneer we weer samen kunnen straks. Op de foto de snoepjes maffia, zo zaten ze gisteravond zelfs ná de snoepjes, de boeven en boevin! Ik ben benieuwd hoe het vanavond weer zal gaan. Ik ben moe, veel gedaan voor mijn gevoel, in verhouding met de andere dagen dan. Als het gaat, dan gaat het, en het ging vandaag. Ook wel weer fijn. Dat verandert er niet aan, Oktober gaat een prima maand worden, dat weet ik nu echt zeker!