3. okt, 2018

Twee jaar en 127 dagen zonder Sunshine

Ik had wat van die lichtjes voor in flessen besteld. Zowel bij Wish als bij Ali Express. Leuk voor de beschilderde flessen en niet zo heel duur ook nog eens. Alleen het duurt zo lang voor je wat binnen hebt. Gisteren kreeg ik een pakketje binnen, van drie van die lichtjes. Het grappige was dat er eentje aan was gegaan onderweg. Het scheen door de enveloppe heen, gekleurde lichtjes. Hopelijk is de batterij niet helemaal leeg gegaan onderweg en heb ik er nog wat aan. Bij Ali moet je het ontvangen hebben van je bestelling altijd bevestigen. Of dat bij Wish ook moet weet ik eigenlijk niet. Het probleem is namelijk dat ik nu niet weet van welke bedrijf deze af zijn gekomen. Je krijgt pakjes uit China en ik niet kan lezen wat erop staat. Gokken wordt dat.

Ik zal het straks wel even nakijken. Ali houdt dat zelf altijd wel goed bij, of het al binnen is of niet want dan gaan ze drammen dat je het moet invullen. Ja ja joh, het zal wel in de bus zitten maar ik heb het nog niet opgehaald hoor. Ik hou niet zo van drammen, ook niet van Ali. Ik zoek het wel uit als ik in een verloren momentje daar opeens weer aan denk hoor, als het mij uitkomt. Maar goed, het is in elk geval binnen. Als het pakje inderdaad van Wish is, dan zijn ze daar wel een heel erg groot stuk sneller. Toch gek als je je bedenkt dat het van beiden uit China moet komen. Waar zit hem dat dan in? Want ik heb nog iets anders binnen ook. Bij Wish heb ik weken nadat ik bij Ali had besteld, dingen besteld en die zijn er dus bijna allemaal al.

Heel apart allemaal, maar goed, het zal wel. Vandaag had ik nog een heel groot irritatiepuntje. Ik heb er zelfs een klacht over ingediend en daar ben ik nooit zo van. Er werd gebeld, ik doe open na een heleboel gedoe door het parlefoontje. Bleek het de timmerman van de woningstichting te zijn. Hij moest de plafondplaten van de gezamenlijke hal hier vervangen, boven mijn verdieping nog, naast mijn buitenzolder. Later belt hij weer, of hij even een trapje of zo mag lenen. Ik geef hem mijn trapje van vier treetjes, die ik zelf overal voor gebruik. Zeker voor de ramen zemen en klussen. Hij zou hem zo terug komen brengen.

Prima hoor, ik ga weer verder met de kerstpot. Die moet en zal ik vandaag afkrijgen want dan kan het drogen en dan kunnen er een paar potten tegelijk in de oven morgen. Na een tijdje wordt er weer aangebeld. Dat bleek de postbode te zijn met een pakje. Oké, ik had volgens mij nog niets verwacht ergens van, maar goed. Straks maar even kijken, eerst die pot. Alsof het niet mocht, werd er weer gebeld. De timmerman, hij geeft me mijn trapje terug en zegt, 'je moet er wel op uitkijken hoor, je trap is levensgevaarlijk. Je kan hem alleen nog maar gebruiken als je hem schuin zet.' Hij duwt de trap in mijn handen, die van ellende opeens helemaal in elkaar en door elkaar schiet. Wat is dat nou?! Hij is helemaal stuk, zeg ik. Hij was al stuk hoor, zegt de man en loopt door naar beneden.

Is hij helemaal besodejanust? Die trap was helemaal heel toen ik hem gaf hoor! Hij zal hem wel zelf kapot hebben gemaakt, dat kán gewoon niet anders, want ik gaf hem heel en heb hem pas nog gebruikt en toen was er niks mee aan de hand! Hij valt nu zo uit elkaar, dat ik hem nog niet eens normaal teruggezet krijg op de plek waar hij altijd stond. Kijk, als hij nou had gezegd, sorry, kapot gegaan, dan had ik me heel anders gevoeld maar nu ben ik ronduit pissig! Is hij belatafeld! Ik bel direct naar Woonstad. Ook weer zo'n gedoe, voor je aan de beurt bent alleen al. Blijkt, dat ik dus via de site een klachtenformulier moet indienen. Ik heb potverdorie toch iemand aan de lijn hier???

Maar goed, ik zal het schuim maar even van mijn lippen vegen, ik word er weer pissig over. Ik heb dat toch gedaan, want dat vond ik wel nodig. Je kan niet zomaar iets van iemand lenen en kapot teruggeven en net doen alsof het al zo was. Niet bij mij in elk geval! Ik hoop echt dat ik er nog wat van hoor want anders hang ik gewoon weer aan de bel. Dan kennen ze mij nog niet want ik kan heel slecht tegen dingen zoals dit. Wat dan weer wel grappig was, dat een vriendin van mij vanmiddag een stippel workshop had. Ik had haar al gezegd, dan kan je eens zien dat het niet zo makkelijk is als het lijkt. Dat dit ook zo was, daar kwam ze dan ook vanzelf achter.

Ik lag helemaal dubbel toen ze me een foto stuurde, van waar ze mee bezig was. Haar commentaar erbij was, ik ga wat jij doet steeds meer waarderen. Ja, het lijkt zo simpel, wat stippeltjes zetten, maar dat is het niet. Zeker niet als je het netjes wilt doen. En als je dan ook nog patronen moet ontwerpen, dan ben je er helemaal mee bezig. Het moet kloppen ook en je patronen moeten doorlopen. De foto die ik hierbij doe, dat zijn de 30 kandelaartjes waar ik zo op heb zitten zwoegen. Alle 30 zijn ze anders en de meesten zijn 'gestippeld'. Toch heb ik er een paar beschilderd, en een combinatie van die twee heb ik er ook nog tussen gedaan. Dat heb ik toch maar mooi voor elkaar gekregen. De cits snel eten, en ik snel nog even verder aan mijn kerstpot. Bijna alles af, ik ben op tijd ermee!