12. okt, 2018

Twee jaar en 136 dagen zonder Sunshine

Ik kreeg weer zo'n lief mailtje van A3ana. Ik had, zoals beloofd, het eerste kaartje dat door mij gemaakt was in dat kaartenblok, naar haar gestuurd. Het tweede kaartje heb ik natuurlijk aan Karina gegeven, die had mijn adres aan A3ana gegeven, zodat het voor mij een echt grote verrassing was, toen ik de waterverfjes kreeg. Voor de één een koolmeesje, die vind ik gewoon zo leuk om te schilderen. Voor de ander een roodborstje. Eigenlijk vind ik alle vogeltjes wel leuk om te schilderen. Ze zijn zo schattig als ze klaar zijn, dan vind ik ze zelf ook erg leuk. Dan zegt Adriana ook nog, ik zou dat zo niet kunnen. Nee, maar wat zij kan, zal mij ook nooit lukken. Als profielfoto heeft zij een zelfportret, waar ik al vaak bewonderend naar gekeken heb.

Vooral bij mensen en dieren die je kent, vooral jezelf, is dat zo moeilijk. Ik kan wel gezichten hoor, als het moet en dieren ook zeker. Alleen als je iets of iemand schildert die je kent, dan moet je dat karakter erin zien te krijgen, die ziel. Tenminste, dat vind ik. En ik vind dat echt reuze moeilijk. Als ik zoiets probeer, dan wordt het direct meer een karikatuur maar dan net niet. Een karikatuur, een echte, is ook zo makkelijk niet. Bloemen en beestjes die ik niet ken, dat is veel makkelijker. Maar mijn koolmeesje had wel karakter, vond ze. Dat is dan ook weer erg leuk om te horen. Dat was ook wel de bedoeling maar je weet nooit hoe anderen het zien, als je iets maakt.

Het is een vervelend virusje dat ik heb opgepikt. Het rennen naar het toilet heeft plaats gemaakt voor een soort van doffe maagpijn en af en toe flinke buikpijn. Toen ik niet naar buiten kon en dus ook niet onder de mensen kwam, werd ik ook niet ziek of zo. Gelukkig maar, alsof je dat er dan nog bij kunt hebben. Maar nu, nu ik weer vaker weg ga en buiten ben, onder de mensen ook, vang je gelijk weer van die virussen van anderen. Het is niet anders. Ik ben al blij dat ik niet meer hoef te spurten maar die maag- en buikpijn is ook niet prettig. Ook vandaag ga ik niet veel doen, gewoon kalm aan.

Ik moet er alleen wel even uit, naar de apotheek om de hoek. Het maakt gelukkig niet uit hoe laat ik dat doe. Het staat in de automaat, ook al is de apotheek dicht, dan kan ik het met een code eruit halen. Heel handig vind ik dat. Misschien voel ik me vanavond pas wat beter en dan kan ik het alsnog gewoon lekker gaan halen. Zelfs al zou het midden in de nacht zijn. Daar hou ik wel van, als het zo geregeld is. Maar vandaag is de derde dag al dat het er staat, dus ik moet opschieten. Anders moet ik alsnog naar binnen om het op te halen. Maar ja, ik had er ook niet op gerekend dat ik niet naar buiten kon, de afgelopen dagen. Misschien ga ik straks wel eventjes.

Sinds zijn redding van het koude balkon, door Moonlight een paar dagen geleden, toen het nog koud was, is Skylar vaak te vinden bij Moontje. Zou hij nog steeds dankbaar zijn? Zo grappig, gisteren lagen ze in het hangmandje bij de verwarming. Dat is nou niet echt een plekje voor de twee grootste katten in huis. Het ging wel en Moonlight ging Skylar zelfs een wasbeurtje geven. Nou ja, rare jongens, het was wel grappig om te zien, zo lekker krapjes bij elkaar. Even afkloppen op mijn hoofd, oud hout, want de laatste paar dagen gaat het prima. Ik heb ze niet meer horen vechten met elkaar.

Ja, Aurora reageert echt wel veel te snel, dus daar zeg ik ook af en toe wat van, zo van, zeg Roortje, doe eens even normaal. En gisteren, toen Aurora nog snoepjes aan het eten was, kwam Skylar zelfs heel dichtbij. Ze gaven allebei een soort prrrrt tegen elkaar maar dat was het dan. Geen hysterisch gegil van haar of een aanval van hem. Poe poe, dat is even wat anders! En ook gisteren, wat blijkbaar een goeie dag was, lag Rainbow al op de bank, op het plaid en sprong Aurora er gewoon bij. Niet dicht tegen elkaar aan, wel met wat afstand maar toch, ik vond het al heel wat hoor! Ze bleven zo ook nog een hele tijd liggen. Nog een keertje afkloppen op dat oude hout, omdat ik hoop dat het zo blijft op zijn minst en liefst nog veel beter zal worden.

Dan heb ik toch eindelijk een filmpje van Rainbow zijn 'kleppertanden', zo noem ik dat maar, kunnen maken. Het is een soort kruising tussen watertanden en klappertanden, wat veel katten doen, als ze een prooi zien. In dit geval een vogeltje aan de overkant. Hij klonk niet zo luid als hij anders kan doen, vooral op het balkon kan hij er ook nog zo'n beetje bij gillen, zo opgewonden kan hij daarvan raken. Of zo zit hij lekker voor het raam, ook zo grappig. Ik zal het filmpje wel eens op de site zitten. Al hoop ik dat ik hem nog eens een keer kan filmen als hij zo volledig uit zijn plaat gaat. Dat is helemaal grappig.

Ik heb een enorme grote fles Vodka, leeg hoor, gekregen van mijn broer. Het is een zes liter flesje. Het ding is niet te tillen. Hij is al half matglas en de bedrukking die erop zit, kan ik er niet afweken of zo, dat zit erop en kan er niet af. Toch wil ik er iets leuks mee doen. Ik ben alleen nog aan het verzinnen hoe. Misschien hou ik hem zelf wel, een mooie afbeelding erop maken en dan lichtjes erin. Hm, best wel leuk eigenlijk. Ik hoop dat de buren van mijn broer meer van dat soort flessen gebruiken, en ze ze dan weer buiten zetten. Ik kan er errrrrug leuke dingen mee doen. Nou, nog maar even door met verzinnen. Dan ga ik de cits eten geven, even douchen en dan moet ik natuurlijk nog langs de apotheek. Maar dat kan morgen ook nog wel, ik heb gewoon geen zin om me daar helemaal voor aan te kleden.