15. okt, 2018

Twee jaar en 139 dagen zonder Sunshine

Ik ben een beetje laat vandaag, maar ik was zo moe dat ik direct de bank op ben gekropen. Ik moest vandaag weer een uur langer maar dat heb ik niet helemaal gered. Ik ben om half 2 weggegaan, in plaats van twee uur. Ik voelde al een tijdje mijn lichaam weer verstijven maar ik dacht, gewoon doorgaan. Ja, tot het te erg werd, toen dacht ik, nu moet ik weg voor ik vannacht weer in de krampen lig. Toen ik, ja ik weet het eigenwijs, toch snel mijn boodschapjes wilde halen, moest ik na de eerste winkel toch weer afhaken. Helaas moet ik dat morgen dan toch weer doen. Ik had het kunnen weten natuurlijk, ik verstijf niet voor niets. Eenmaal thuis snel de bank op en proberen los te komen.

Dat is niet helemaal gelukt maar wel ging het verstijven niet meer verder. Te moe en te stijf om te schilderen terwijl het daar altijd toch wel een beetje van los komt. Maar goed, dat moet ik morgen gewoon gaan doen. Het is zoals het is, ik kom er wel maar niet zo snel als ik zelf wil. Ook iets dat ik al meer dan een jaar weet en waar ik toch ook nog altijd een klein beetje eigenwijs in blijf. Nou ja, dat is gewoon mijn aard. Blijven proberen, blijven doorgaan. Vandaar dat de rem erop gegooid wordt, dan moet ik wel luisteren. Eigenlijk best wel bijzonder, dat je lijf de boel zo kan regeren. Beetje bazig is ze wel.

Maar goed, de cits moeten zo eten, ze worden al onrustig merk ik. Dus ik dacht, dan eerst maar even mijn blog schrijven. Kan ik daarna eten geven, mijn pyjama vast aandoen en dan zelf wat eten en koffie zetten dan kan ik daarna de bank op en ben ik lekker klaar voor vandaag. Oh nee, de bakken moet ik ook nog doen. Daar zouden ze ook iets op moeten vinden. Daar zou je goud mee kunnen verdienen, een zichzelf reinigende kattenbak. Echt hoor, ik weet het zeker! Zo eentje die op de één of andere manier zit aangesloten op het riool of zo, en daar de drollen en plasjes naartoe stuurt of zo. Eens in de maand een nieuwe laag korrels en verder geen omkijken naar. Als ik dat eens zou kunnen uitvinden, loop ik enorm binnen. Daar ben ik zeker van!

Helaas, ik kan veel maar dat nou weer net niet. Dat is even pech hebben want het is een kattengat in de markt hoor! Hoe ziek je je ook voelt, net als met kinderen, je zal ze toch moeten verzorgen. Nou ja, je krijgt er veel voor terug, dat scheelt. Maar als je ze allemaal op het toilet kan laten gaan, dat zou ook mooi zijn. Gaat mij niet lukken, ook daar ben ik niet goed in. Al leek vroeger Casper daar wel eens naar te kijken, of die mogelijkheid erin zat. Deze vier hebben daar geen behoefte aan om hun behoeften daar te doen. Jammer!

Vanmorgen in alle vroegte de meneer van de MUD kit nog gemaild. Het was natuurlijk ook in Engeland zondag, gisteren. Ergens vond ik het dan ook wel logisch dat ik niets had gehoord. Ik heb nogmaals mijn extra bestelling doorgegeven en gezegd wat er miste. Ik kreeg een mailtje terug met excuses. Hij stuurt de extra dingen op en de missende dingen ook, bovendien krijg ik de zwarte mud gratis. Die Mud is zo duur eigenlijk niet hoor, iets van 15 Engelse ponden en je kan er lang mee doen. De zwarte, staat bij hun op de site, is eigenlijk al over de datum en kan je met korting kopen. Maar je kan deze nog heel lang gebruiken, volgens hen dan. Daarom wel fijn dat ik die gratis krijg, voor hetzelfde geld krijg je er weinig mee voor elkaar, dat moet ik nog even afwachten natuurlijk. Ook moet ik het eerst nog gaan leren ook. De fles zal niet direct "bemud" kunnen worden. Eerst zorgen dat ik het een beetje kan.

Het ziet er alleen uit alsof het heel erg bij mij hoort, het is gewoon echt iets voor mij om te gaan doen. Ik vind het zo mooi en als je dan ook nog eens zoiets zelf kan maken, ja dat wil ik wel heel graag. Zo jammer dat die oventjes zo duur zijn. Volgens mij is een pottenbakoventje zo’n beetje hetzelfde. Kiln fire noemen ze het, maar de vertaling is dan oven vuur maar dat is niet hetzelfde. Ik zoeken, heb je dus een keramiek oven nodig. Mijn hemel, die dingen zijn niet te betalen! Daar ging mijn hoop op permanente mud. Het is wel permanent als je het aan de lucht droogt. Het zit dan muurvast alleen mag je het niet nat laten worden en is het dan ook alleen maar decoratief bedoeld. En dat vind ik nu juist zo jammer. Anders kan je het prachtig combineren met elkaar. Nu wordt het dus of alleen verf waardoor je ook een sopje kan geven of in combinatie met Mud of alleen mud maar dan mag het niet nat worden.

Nu zijn er dingen die je toch nooit af zal wassen, en voorzichtig af zal doen met een doekje. Daar kan ik dan mooi de mud op doen sowieso. Ik heb nu twee van die lantarentjes gekocht, maar dan met van die lampjes erin, op batterijen. Het zijn witte, daar kan ik mooi die zwarte mud op doen, dat lijkt dan net zwart kant, als je het goed doet. En op het glas ervan, kan ik een patroon met de witte maken. Nou ja, ik moet het eerst nog even binnen krijgen en dan ook nog even leren. Maar dat komt wel goed. Verder heb ik twee enorme kerstballen, zilveren, die ik ook ga bemudden, ik verzin hele nieuwe Nederlandse woorden zo. Het is hier dan ook helemaal niet bekend en daar ga ik wat aan doen. Misschien zelfs ooit wel les in geven, je weet maar nooit! Oh dat lijkt me ook leuk!

Dan zal ik het zelf toch eerst wel heel erg goed onder de knie moeten krijgen. En het schilderen blijft natuurlijk ook erg leuk. Toch, schilderen is al algemeen bekend. Het 'mudding' had ik hier nog nooit gezien. Het ziet er zo sierlijk uit, zo breekbaar, ik weet niet goed hoe ik het uit moet leggen. Ik zal er hier een paar voorbeeldjes bij doen, als foto. Ik zie mezelf dat soort dingen al zo maken, als ik het geleerd heb dan. Dat zal in het begin nog wel mopperen worden. Ik smeer zelfs met verven nog regelmatig iets wat heel mooi gelukt was, met de onderkant van mijn hand weer tot een blur. Kan ik opnieuw beginnen en wordt het nooit zo mooi meer. Dat zal daarmee net zo goed gaan gebeuren. Maar als het lukt, dan wordt het echt prachtig! Ik zal elke dag naar de postbode uitkijken!