23. okt, 2018

Twee jaar en 147 dagen zonder Sunshine

Deze week moet ik drie keer drie uur naar de zaak. Ik krijg het er al bijna benauwd van maar we gaan het proberen. Het was wel fijn om om twaalf uur al weg te mogen. Dan ben ik net nog niet dood moe. Dat is wel zo prettig. Ik had ook gelijk aan iemand bij PZ gevraagd of ze mijn mailtje al bekeken hadden dat ik vrijdag gestuurd heb. Deze donderdag heb ik een afspraak bij PeeT en ze hadden me precies die dag, in de middag bij de bedrijfsarts op de lijst gezet. En met het uur rijden terug meegerekend, ben ik dan gewoon nog niet thuis. Maar ik ben natuurlijk blond en daar denk je dan niet over na. De dame van PZ kwam vragen, of het dan telefonisch kon. Ik, denkend aan de mobiele telefoontjes zei gelijk ja hoor, dat kan wel. Even later, toen de grijze cellen opeens wel hun achterstallige werk gingen doen, dacht ik, oh nee, natuurlijk niet!

Dan ben ik aan het rijden natuurlijk! Anders had ik er net zo goed wel naartoe gekund, als ik dan al thuis was geweest. Ik woon er vlakbij! Dat ik dan bek af ben is een ander verhaal maar met een bedrijfsarts aan de telefoon zitten, als je op de rijksweg rijdt, lijkt me nou niet zo gunstig voor een goed gesprek. Ze zou het gaan aanpassen. Later riep de dame van PZ in het voorbij gaan, ik heb het erbij gezet hoor Thea. Ehhhh Thea?! Ik héét geen Thea hoor! Oh, nou dan moest ze dat dan maar snel even in orde maken. Ik kon er wel om lachen! Nog een mazzel dat ze Thea tegen me zei, anders was het voor de nieuwe bedrijfsarts een echte Babylonische spraakverwarring geworden donderdag. Daar had ik dan stiekem ook wel om moeten lachen natuurlijk.

Van het weekend heb ik het plastic emmertje, waar Moonlight al jaren uit drinkt, weggehaald en vervangen voor een glazen bak, van ongeveer dezelfde afmetingen. Dat plastic vond ik er niet meer zo fris uitzien en dan heb ik het gevoel dat het geen perfect schoon drinkwater heeft. Ik heb twee fonteintjes staan, eentje in de badkamer, die niet veel gebruikt wordt en eentje in de huiskamer. Daar drinken ze allemaal van, behalve Moonlight dan. Die snuffelt er af en toe aan en dan loopt hij naar de badkamer, waar zijn kleine emmertje staat. Rare gozert, die Moonlight. Hij drinkt nog steeds raar, aangezien hij en Sunshine dit blijkbaar niet van hun moeder hadden geleerd.

Hij staat er vlak langs te graven of zo, met zijn poten wijd, en zakt dan een beetje om te drinken, al gravend. Het ziet er niet echt handig uit hoor maar hij drinkt nou eenmaal zo. Hij likt ook niet maar zuigt het water naar binnen, ffffft! Toen ik de fonteintjes net had, had ik zijn emmertje weggehaald maar daar liep hij toch echt om te jammeren en heb ik het maar terug gezet. Hij heeft nou eenmaal zo zijn rare gewoontes, moet kunnen. Ik kreeg van mijn broer zo'n dikke glazen pot, waar zo'n buitenkaars in had gezeten. Opeens dacht ik, nou, die kan ik mooi gebruiken als glazen vervanger voor dat emmertje van Moonlight. Aangezien mijn prullenbakje in de badkamer ook vol zit met goudvissen, dacht ik, dan maak ik die daar ook op. Dan zie je het water er doorheen, dat is wel grappig. Ik heb Moonlight nog niet naar visjes zien hengelen, helaas.

Zelf weet ik het ondertussen wel. Ik ga niet alleen verhuizen, ik ga ook gewoon emigreren. Alleen zit de kans er dan in dat ik lichtelijk pyromaan word. Ik zag gisteren namelijk bij iemand de 2019 editie van een dierenkalender voor het goede doel met brandweermannen uit Australië. Mijn hemel! Ik heb nog nooit zulke leuke dieren gezien zeg! De kerels die ze vasthouden zijn ook niet verkeerd, maar dat zag ik pas veel later uiteraard. Als dat bij je komt blussen dan zit de dag erna natuurlijk je kat weer in de boom, ruik je een gaslucht, gaat je brandalarm spontaan, zitten je twee katten in de boom en valt er later eentje in een diepe put of nou ja, ik zou wel zoeken naar redenen om de brandweer te laten uitrukken.

Ik ben creatief genoeg om er dan ook nog eens hele nieuwe bij te verzinnen of desnoods een brandje te stichten. Maar komen zullen ze. Dan kan het toch niet echt helpen dat er opeens van allerlei brandjes geblust moeten worden. En als ik dit stukje dan ook nog eens dubbelzinnig lees, dan hou ik er maar helemaal over op. Dat is ook weer niet goed. Ik heb er een paar foto's van die kalender bijgedaan hier, dan snap je me wel... Ongeacht, het is sowieso voor een goed doel, zelfs al zijn het alleen maar je ogen. Wat een leuke diertjes!

Vandaag moet ik vanmiddag even weg en voor de rest moet ik echt een beetje op gaan ruimen. Met die drie keer in de week, heb ik dan geen dagen om bij te komen, alleen in het weekend. En daar ging het vorige keer bij mis, dat werd me te veel en te benauwend. Dan vraag je je toch af, hoe deed ik dat vroeger dan? Jarenlang heb ik dat gewoon gedaan en dat niet alleen, mijn huis was geen vies zooitje, alles netjes schoon en opgeruimd, ik ging ook nog wel eens weg en deed nog van alles ook. Opeens ga ik het snappen dat ik op een burn out ben afgerend. En daar heb ik dan ook nog eens een jaar of twee meer doorgewerkt. Dat weet ik wel, dat ik het die laatste twee jaar, voor ik deze ziekte kreeg, ook echt niet meer wist hoe ik het vol moest houden. Alleen dat ik het vol moest houden. Het kon niet anders, ook niet met mijn moeder, die had me ook nodig om mee te gaan naar het ziekenhuis steeds.

Dus ik ging maar door en ik weet nog heel goed dat ik toen, als ik dan eenmaal thuis was, helemaal nergens meer puf voor had. Ik was zo op, ik kon niet meer maar toch sleepte ik me door de dagen heen. Tot mijn lijf, al heel lang voor vorig jaar, met van alles begon te protesteren. Ik had mijn huisarts in tien jaar lang hooguit een keertje of vijf gezien. En opeens kreeg ik van alles zowat tegelijk. En dan heb je het nog niet door. Bizar eigenlijk, nu zie ik het zo duidelijk. En als je het zo bekijkt, dan is het ook niet raar dat dat niet opeens met een paar weken weer over is, zelfs niet na een jaar.

Al had ik dat nog zo graag wel gehad. Ik hoop wel ooit weer een beetje in de buurt te komen van die dame, die alles aankon. Niet zo ver over je grenzen gaan natuurlijk, maar gewoon, genoeg energie hebben om naar je werk te gaan, je huis netjes te houden, voor je diertjes te zorgen en te schilderen en een klein beetje je sociale leven bij te kunnen houden. Meer hoeft dat niet te zijn toch? Alleen weet ik niet hoe ik daar moet komen, dat is blijkbaar toch nog net iets te ver weg voor nu.