30. okt, 2018

Twee jaar en 154 dagen zonder Sunshine

Toen ik gisteren suffig wakker zat te worden, heb ik zo moeten lachen om iets dat in het nieuws kwam. Op een haute couture modeshow lag er namelijk opeens een kat op de catwalk. Ja, ik vind dat niet gek, je zou bijna denken waar had hij anders moeten lopen. Het beestje lag zich uitgebreid te wassen en liep even later nog met de modellen mee ook, waar hij ook nog eens probeerde mee te spelen. Zo grappig. Zo'n frank en vrij beestje, waar zou dat zo opeens vandaan komen. Voor de duvel was hij nog niet bang en voelde zich gewoon heerlijk thuis tussen al die mensen. Ik vond het in elk geval geweldig! Wat een poepie! Zo leuk vind ik dat, als ze gewoon denken dat alles maar kan.

Dat doen ze hier ook maar zo frank en vrij door een menigte lopen, dat zie ik ze toch niet doen. Wat dat betreft zijn het hier enorme schijtebroeken. Als ik onverwachts kuch dan zijn ze al vertrokken. Het ligt er maar aan in wat voor een bui ze zijn. Soms vliegen ze met vier poten wijd en een hoge rug door de lucht en de andere keer blijven ze gewoon lekker liggen. Daar is ook geen pijl op te trekken. Dat is zo wisselend, dat ik ze zelf niet eens meer snap of kan voorspellen. Wel kan ik, nu het wat kouder wordt, merken dat ze me wat vaker opzoeken. Tegen elkaar aan is natuurlijk wat warmer. Het was gisteren zo koud dat mijn verwarming gewoon uit zichzelf aan ging. Die staat op 15 graden en daar kwamen we dus onder binnen.

Dat is best fris, kan ik wel zeggen. Ik heb de thermostaat dan ook nog maar iets hoger gezet. Die staat nu op 19 graden. Voor anderen is dat al heel koud, voor mij niet. Ik trek liever iets warms aan dan dat ik in de hitte van een verwarming ga zitten. Dat vind ik niet zo prettig. Ik weet het, ik ben een rare. Alleen als je visite krijgt, dan zal je daar rekening mee moeten houden. En vrijdag komen de dames van mijn leesgroepje weer gezellig langs. Voor mij altijd een goede graadmeter hoeveel beter ik ondertussen ben geworden. Misschien gaat het de volgende keer lukken om het weer wat verder weg te doen. Dat is voor nu nog te zwaar voor mij, én een stuk rijden en dan ook de hele dag weg zijn. Dat probeer ik eventjes niet meer, dat heb ik wel weer even afgeleerd na vorige keer in Antwerpen. Zo ver ben ik helaas nog niet.Komt wel weer goed hoor alleen het duurt nog even.

Wat ook even duurt, ik ben aan het zoeken naar een bureaulamp, wel daglicht moet dat zijn. Die zijn óf niet te betalen, óf er kan geen daglicht lamp in. Jeetje zeg! Het wordt namelijk wel heel erg vroeg donker nu en dat is lastig, dan kan ik zelfs overdag niet echt goed werken. Daglicht lampen zouden dat gewoon wel weer mogelijk maken. Dan moet je er wel twee hebben ook nog eens, zodat je geen schaduwen krijgt. Maar ja, die dingen zijn echt vreselijk duur! Daar zal ik dan nog maar even mee moeten wachten. Misschien mijn normale lampje en die bril met loepglazen en lampjes. Of ik bestel zo'n leesbril mét lampjes. Ook handig als ik wil lezen in de avond. Dat gaat nu echt niet meer zo soepel met die ouwe oogjes. Ja, ouder worden komt met gebreken, helaas. Gelukkig gaat het boven precies andersom, hoe hoger je komt, hoe jonger je eruit gaat zien. Wat dat betreft is leven op aarde behoorlijk lastig!

Zondag ook, goh wat jeukten mijn ogen weer en ik had het zo benauwd. Ja hoor, medicijnen weer vergeten, zag ik pas toen ik het 's avonds weer in ging nemen. Het zal ook wel aan het weer liggen want ik heb het ook weer wat benauwder. Ik rook niet meer dus daar kan het niet aan liggen. Ik had juist een hele tijd veel minder pufjes nodig maar dat is nu weer helemaal teniet gedaan. Ik puf me de piete. Als het erg warm is dan heb ik het benauwder maar ook als het vochtig is en je kan het niet ontkennen, het is erg vochtig. Het regent hier de hele dag al en het is grijs. Ik voel me alsof ik in schemerland woon, Eigenlijk had ik de hele dag al licht aan kunnen doen. Ik ben lekker aan het fröbelen vandaag. Dingetjes afmaken. Morgen een beetje de boel doen.

Donderdag moet ik voor een gesprek met PZ toch nog langs de zaak. Heel irritant als je speciaal vrij neemt omdat je het anders te druk krijgt. Daar houden ze nog steeds geen rekening mee. Nou ja, het zal wel niet al te lang duren, dan kan ik daarna gelijk door mijn boodschapjes halen. Ik maak dan lekker verse soep voor vrijdag. Kan het heel de nacht trekken, lekker! Altijd zo fijn, met een klein groepje de Rulof boeken bespreken! Van te voren zeggen we waar we het over willen hebben. Maar het is nog maar de vraag of we daar aan toe gaan komen. Meestal neemt het gesprek een eigen wending maar dan hebben we een klein beetje een richtlijn. Het zijn altijd hele fijne dagen en ik ben altijd erg verbaasd dat ze zo voorbij lijken te vliegen. Dat we dan nog niet eens aan de helft zijn toegekomen van wat de bedoeling was.

Het is sowieso altijd fijn om met gelijkgestemden te kunnen praten. Zeker als het om dingen gaat, waar het grootste deel van de bevolking geen weet van heeft. Die boeken zijn mijn passie en wat het je leert zou je wel aan iedereen direct willen doorgeven. Zo werkt het alleen niet want je vindt ze pas als je eraan toe bent. Ook al vindt je ze eerder dan dat, dan kan je ze niet lezen. Dan kom je er niet doorheen. Je merkt alleen wel, dat als je ze wel leest, dat andere mensen, die ze ook lezen, vanzelf op je pad komen. Alsof dat zo hoort te zijn. Heel prettig is dat, want ik praat er heel graag over. Ik leef en adem de boeken, het is fijn als je er met mensen over kunt praten die het ook allemaal al weten.

Ik moet alleen even een beetje orde scheppen, voor vrijdag, hier in mijn werkhoekje. Dat zal ik niet helemaal netjes krijgen hoor, maar ik heb de halve dingetjes allemaal af zitten werken. Nog een paar dingetjes en dan ga ik dat allemaal van het weekend op mijn pagina zetten. Dan kan ik daarna weer gaan beginnen aan wat opdrachten. Lopen de spulletjes voor de kerst hard, dan kan ik dat nog wel bij maken. Het is nog ruim op tijd dan. Op de foto zie je weer een paar dingetjes die af zijn en de catwalk kat. Ik ben ook de foto's al aan het maken van alle spulletjes. Dan hoef ik daar allemaal niet meer zo veel aan te doen. Dan kan ik me op de skatjes richtten. Want de cits zullen, net als de dagen hiervoor, vanavond ook wel weer lang van te voren klaar zitten. Het zal nog wel even duren, wekker of geen wekker, dat ze pas rond de juiste tijd me zullen lastig vallen. Ik ben benieuwd hoe lang ze het vol zullen houden.