9. nov, 2018

Twee jaar en 164 dagen zonder Sunshine

Ik begin me al iets beter te voelen! Heel fijn want dan kan ik naar Rotterdamp, vragen of ze mijn dopje los willen maken. En misschien, heel misschien, koop ik dan zo'n ander apparaat, direct lung. Dat dampt veel fijner. Ja, op een gegeven moment ga je er toch steeds meer verstand van krijgen. Ook dat die coils van mij zo snel 'op' zijn, ligt aan het feit dat ik er de verkeerde vloeistof voor had. Nu ik die vloeistof van Rotterdamp erin damp, gaan ze inderdaad langer mee. Je moet het even weten allemaal. De apparaartjes die ik nu heb, damp je mouth to lung mee. Dat is net zoals roken eigenlijk. Alleen vind ik dat direct lung veel prettiger.

Dan haal je direct in, alsof je zou doen bij een snorkel zeg maar. Die coils zijn anders en daardoor is de smaak van je vloeistof beter en lekkerder ook. Er is ook daar weer enorm veel verschil in maar door wat uitleg te krijgen, toen we daar waren, weet ik daar nu ook weer wat meer over. Het beste kan je dan een mod nemen, zo heet het ding waar de batterij in zit, waar de batterij los in zit. Die kan je dan ook extra kopen, de batterijen, zodat je niet zonder energie komt te zitten. Zit zo'n batterij erin vast, dan kan er ook niets gerepareerd worden als er iets kapot gaat. Dan moet je gewoon een nieuwe als hij het niet meer doet.

De mod die hij me liet zien, is er zo eentje met een losse batterij. Dat lijkt me wel handig. De tankjes die daarop moeten, verkopen ze daar ook. Daar hoef je er niet persé meer van te hebben, al is dat handig als je een paar smaakjes apart wilt dampen. Je moet ook een lader hebben, voor die batterijen. Het kleine AA of AAA ladertje dat ik zelf heb, is niet voor dat soort batterijen. Al met al, toch weer aardig wat kosten. Als ik was blijven roken was dat voor mij een stuk goedkoper geweest. Aan de andere kant, ben ik zelf gaan zitten klooien en heb daar een hoop geld door uitgegeven voor niets. Of nou ja, niet niets maar wel zonde. Dan had ik me beter direct goed voor kunnen laten lichten.

Maar goed, al doende leert men. Ik ga eens even goed kijken, als ik dat ding straks heb, hoeveel het me nou effectief kost in de maand. Is dat me teveel dan kan ik ook beslissen om daar ook mee te stoppen. Om de nicotine gaat het niet echt, dat blijkt maar weer. Ik wist eigenlijk al heel lang, dat ik niet verslavingsgevoelig ben. Alleen dacht ik, tot eind augustus, dat ik van het roken nooit af zou komen omdat dit wel degelijk een verslaving was. Dit blijkt nu gewoon niet eens zo te zijn. Raar hè?! Ik zou daar zelf nooit zijn opgekomen. Zeker niet door mensen te zien falen in hun stoppogingen, die lang niet zo fanatiek rookten als ik. Als ik had geweten dat ik er niet eens verslaafd aan was, had ik er misschien al veel langer geleden mee gestopt.

En mijn eigenwijsheid telde hier ook in mee. Ik kan dwars worden als me verteld wordt, en dan vooral door de manier waarop, wat ik moet doen of laten. En met dat roken voelde dat zo, de regering wil bepalen door het te duur te maken. Krijg je me heel eigenwijs door, wie zijn ze dan? Dat gevoel krijg ik daar dan bij. En toen ik zo krap zat, dat ik zelf niet te eten had omdat mijn katten eten moesten, werd ik wild als mensen zeiden, dan moet je maar stoppen met roken. Oké, die logica had ik zelf ook wel, maar deed ik niet omdat ze het zo stelden. Oh ja joh, ik stóp niet op die manier! En ondertussen dacht ik gewoon, ik wist het niet, ik dacht het, dat ik die nicotine nooit zou kunnen missen en daardoor wilde ik niet eens stoppen ook. En de andere reden, ik vond het gewoon lekker!

Dan zie je later pas, dat je het totaal en compleet mis had. Zelfs het lekker vinden, was gewoon een soort van gewenning. Hoe kan je anders na een halve dag opeens die verbrandende rotzooi zo vies vinden? Eerlijk is eerlijk, ik begrijp er nog steeds geen jota van. Ook als je tegen mensen zegt dat je gestopt bent met roken en ze zeggen dan 'goh wat goed zeg van je', dan denk je echt dat daar niets goeds aan is. Het kostte immers totaal geen moeite! Ik heb er niets voor hoeven doen, dat ging helemaal vanzelf. Ligt dat dan aan mij, gewoon gedacht dat ik verslaafd was? Of zou dat bij andere mensen eigenlijk ook zo zijn? Vanaf ik als kind ben gaan roken, heb ik ook nog nooit een poging gedaan om te stoppen. Dat wilde ik gewoon nooit. En dan opeens, in ene dag, is het over met het roken.

Ik blijf me daar nog steeds over verbazen, dat merk je wel. Het houdt me zo af en toe bezig, omdat ik wil begrijpen hoe dat zit. Tot nu toe niet gelukt. Nou ja, er zijn ergere dingen om niet te begrijpen. Het is wat het is en ik ben gestopt met iets waarvan ik dacht er nooit mee te kunnen stoppen. Ondertussen begin ik me dus ietsjes beter te voelen. Dat is maar goed ook, want ik heb genoeg te doen. Bovendien, als het huishouden dan ook blijft liggen, dan heb je zoveel in te halen en dan kom je weer haast niet aan je hobby toe. Maar vandaag doe ik nog even niets hoor! Lekker nog even een beetje beter worden nog. Morgen of zondag zien we dan wel weer verder. De boel blijft heus de boel wel. Wie ziet het, ja ik zelf. De katten lijkt het niet uit te maken.

Dat is maar goed ook want dat zijn eigenlijk de grootste rotzooimakers hier in huis. Ik zelf val reuze mee, ik ruim het ook zelf nog eens op. De cits niet, die maken er af en toe een geweldig potje van. Ach, als ze maar lol hebben. De hele ochtend zitten ze al op het balkon omdat er mensen beneden in de tuin bezig zijn en dan moeten ze dat zien. Het zijn net mensen! Nieuwsgierig zijn ze hoor. Het is niet warm meer dus met die balkondeur open, is het hier echt koud nu. Gelukkig zijn de mannen klaar in die tuin, de cits zijn nu allemaal weer binnen. Dan kan mooi die deur dicht. Er hangen zowat ijspegels aan mijn neus. Ze hebben er namelijk geen erg in dat zij een bontjas hebben en ik niet. Misschien moest ik ze allemaal eens een keertje scheren, kijken hoelang ze dan op het balkon gaan zitten in de winter. Ahhhh, nee hoor, doe ik niet maar wat zouden ze op hun koddige neusjes kijken... En klappertanden...