14. nov, 2018

Twee jaar en 169 dagen zonder Sunshine

Gisteren kwam, nadat ik mijn blog had geplaatst, mijn kerstcadeau binnen. Alleen weet ik niet wat ze dachten dat Karina op had gestuurd want het pakket was echt helemaal kapot. Er zaten zelfs stickers op met 'opnieuw verpakt door PostNL'. Ik heb dat nog nooit gezien. Zou de douane hebben willen kijken of zij mij geen drugs heeft gestuurd of zo? Dat zou ik andersom nog wel een beetje logisch vinden, met al de vrijheden in Nederland wat wiet betreft en zo. In dit geval vond ik het erg raar. Bovendien had PostNL het blijkbaar niet zo heel goed gedaan want het hele pakket hing zowat uit elkaar.

Aangezien er de daglicht bureaulamp in zat, maakte ik me dan ook wel een klein beetje zorgen. Dat was alleen niet nodig, het lampje deed het gelukkig! Het was nog niet aan het schemeren, of niet genoeg in elk geval. Ik kon niet wachten om het uit te testen, ik moest alleen heel even geduld hebben nog. Ik zou bij mijn broer en schoonzus gaan eten, ja natuurlijk weer andijvie met een balletje. Maar voor hun doen waren ze zowaar een keertje laat. Om zes uur eten en dat kwam mij veel beter uit. Ook met de cits eten geven, die hebben dan rustig en op de juiste tijd gegeten voor ik weg ga.

Ondertussen was het lekker donker aan het worden en kon ik eens even kijken wat daglicht lampen voor je doen. Nou, heel wat! Ik heb even zitten klooien met de juiste plek om het ding neer te zetten maar ik heb hem nu bovenop de printer staan. Op die manier staat hij precies boven het plekje waar ik altijd zit te werken. Met de kleinere dingen dan wel. Maar ik heb al een versie gezien, dankzij Sonja, van eentje die je weer op je ezel kan klemmen dus die komt er ook ooit nog wel een keertje bij. Tot die tijd moet ik gewoon de grote dingen in het echte daglicht doen en de wat kleinere dingen gewoon waar ik het altijd doe, aan mijn bureautje.

Wel apart om te zien trouwens, als je een stukje verder staat. Dat licht schijnt recht naar beneden maar eromheen is het donker. Alsof het niet uitstraalt of zo. Door de plek waar het lampje staat, een stuk erboven, heb ik geen last van schaduwen van mijn eigen handen of zo. Dus ik kan er geweldig mee werken. Een vervroegd kerstcadeautje maar wel eentje die heel goed van pas komt nu al. Ik had nog een aantal agenda's liggen en daarvan heb ik er twee zitten doen in het kunst daglicht. Ik moest toch wachten tot Ben en San thuis waren en zo kon ik die tijd lekker nuttig besteden. Ik zeg, een geslaagd cadeau! Ik ben er dan ook heel erg blij mee!

Daarna ben ik lekker naar de andijvie, eh mijn broer gegaan en ook hier viel me weer iets op. Ik hoefde niet direct na mijn prakje bek af naar huis. Kijk, ik ben niet al te fris, zeker niet na vijven maar dit, zo laat, had ik vorig jaar niet eens gekund. Toen vond ik het al een opgave om de deur uit te gaan, om vijf uur te eten en daarna moest ik met spoed naar huis. Daar zakte ik dan uitgeput op de bank, alsof ik een marathon gelopen had, in plaats van gewoon een lekker maaltje te eten. Bizar eigenlijk hè. Als ik het niet zelf had meegemaakt, dan had ik nooit kunnen geloven, dat zoiets kon. En ik denk dat daar meer mensen, die met een fikse burnout zitten, tegen aan lopen. Maar je ziet het ook pas echt goed, als je weer wat aan het opknappen bent, hoe diep je wel niet zat. Maar we zijn al een aardig stuk op weg naar een betere plek!

Bij mijn broer alvast wat dingen voor de kerst zitten bespreken. We gaan gourmetten, heel cliché maar wel lekker. Wie neemt er wat mee en wie haalt er wat en dat soort dingen. Kim en Daan kwamen ook nog gezellig even langs. Ook lekker zitten dampen met zijn allen en elkaars smaakjes zitten proeven. Wel de reden dat ik vandaag naar RotterdamP ben gegaan. Ik ben gewoon meer toe aan het direct lung dampen en daar heb je dan toch echt een andere soort E sigaret voor nodig. Mijn broer doet dat en dan neem ik gelijk zijn mod in beslag, zolang ik er ben omdat ik dat echt veel lekkerder vind. Tijd om er dan zelf maar eentje te halen.

Gelijk maar goed doen dan, dan kan ik er voorlopig tegenaan. Het smaakt er veel beter door en je krijgt er veel en veel grotere wolken damp uit. En laat ik dat nou juist zo lekker vinden. Mijn broer rookt er nog wel een aantal sigaretten bij per dag trouwens. Ik snap dat niet want ik vind me dat nu toch vies! Ook ben ik erachter dat ik nicotine erin ook niet zo heel lekker vind. Geef mij maar gewoon een lekker smaakje en dan ben ik tevreden. Mijn broer heb ik weer laten proeven van mijn Freezy tricks en die is ook om. Die houdt ook wel van dat heftige Iced, en dat is hier wel behoorlijk bij.

Dus nu heb ik dan ook een grote mensen mod, om het zo maar te zeggen. Die andere dingen zijn dan ook voor als je net begint, is me gezegd. Oké, het zal wel, ik ben al lang blij dat ik van de sigaretten af ben. Daan die dacht, ik stap ook gewoon zo over. Die had er ook eentje gekocht maar die krijgt er juist nog meer zin in een sigaret door. Voor mij toch weer een beetje bewijs dat mijn moeder er mee te maken heeft. Die wilde haar kinderen al jaren en jaren van het roken af hebben en dat is haar bijna helemaal gelukt. Door Daan weet ik nu dat het niet zomaar bij iedereen even makkelijk overstappen is. Volgens mij ben ik gewoon nooit verslaafd geweest, dat dacht ik alleen maar. Bizar toch?! Zo lekker dampen, het staat alleen een beetje blauw nu. Zal me vanavond maar een beetje in houden!