19. nov, 2018

Twee jaar en 174 dagen zonder Sunshine

Ik zag gisteren op Facebook iets voorbij komen, waarvan ik dacht, ja, dat ga ik kopen! Dat is altijd leuk om te hebben en zeker om met de kerst te doen. Het is een spel, het heet Vertellis. Dit spel hebben ze gemaakt om de feestdagen weer leuk, interessant en memorabel te maken. In deze haastige samenleving besteed iedereen steeds meer tijd aan de telefoons of tablets dan mensen om wie we geven. Dus bedachten een aantal mensen een spelletje, op handgeschreven kaartjes om tijdens de kerst, aan tafel of aan de koffie bijvoorbeeld, of tijdens Oud & nieuw te spelen. Dat je dan op een betekenisvolle manier met elkaar en vooral offline met elkaar gaat kletsen.

Toen dat bij hun thuis een succes was geworden, wilden ze het delen met anderen en zijn ze een crowdfunding gestart en binnen een maand hadden ze het op de markt gebracht. Dat vind ik op zich al een leuk verhaal. Het zijn gewoon kaartjes met vragen erop, ongeveer 10x10 cm. Je kan het dus makkelijk opbergen of meenemen. Er zitten 46 kaartje in met vragen erop en ook nog twee blanco kaartjes waar je een zelfbedachte vraag op kunt schrijven. Je kan het doen met familie of vrienden of collega's, wat je zelf wilt. Je kan het een uurtje doen maar ook de uitgebreide versie, die wel drie uur kan duren.

Je krijgt zo veel te horen over elkaar. Soms wat je totaal niet verwacht zou hebben maar ook kan je een bevestiging krijgen van wat je al dacht. Je leert er elkaar beter door kennen en het is ook voor alle leeftijden. Of nou ja, ik denk nou niet dat het iets is voor kleuters maar goed, puber tot bijna dood, zal ik maar zeggen. Ik doe de link er hier bij, voor als je dat ook leuk lijkt. Lees vooral alles even door, ik was om. Vragen zoals, wie ga je verrassen het komende jaar of wat ga je doen dat niemand van je verwacht maar ook, wat is de meest waardevolle les die je hebt geleerd of met de kennis van nu, wat zou je anders gedaan hebben? Mij lijkt het wel wat.

Vorig jaar vond iedereen het al moeilijk om zijn telefoon te laten liggen, ik noem geen namen Ben, en met mens erger je niet, is iedereen die op zijn beurt moet wachten, toch te snel afgeleid en neigen ze er weer naar om dan toch maar weer naar die gsm te grijpen. Ik vind het zo irritant worden. Ja, ik maak me er ook wel eens schuldig aan hoor, maar toch niet op een avond als dat. Ook als je bij sommige mensen op visite komt, dan zitten ze met hun neus in die telefoon. Dat maakt het al moeilijk om een normaal gesprek te voeren en wil je er alles tegelijk uit gooien zodra je even hun aandacht hebt. Nee, op visite? Leg dat ding weg! Ook hier weer, dit keer met kerstavond, gsm verplicht in een mandje in de kast.

Als je nou geen verloskundige bent met een patiënt die aan het bevallen is, dan heb je die NIET nodig. Zou je dat spel ook wel willen, dan moet je snel zijn, want ze zijn meestal ruim voor de feestdagen al uitverkocht! Klik dan hier  Mij lijkt het in elk geval leuk om te doen met de familie. Zulke vragen stel je normaal ook niet aan elkaar, het is weer eens wat anders dan triviant. Ik ben benieuwd of de anderen het ook leuk zullen vinden, ze zullen wel moeten!

Gisteren was het zo leuk, toen ik aan het schilderen was. Normaal zit Rainbow altijd achter me maar dit keer zat Skylar er. En hij zat heel gefocust te kijken naar wat ik aan het doen was. Ik had het eerst niet in de gaten maar toen viel opeens mijn oog op hem. Met zijn kopje schuin, zat hij naar de bloemetjes te kijken die ik op de vaas aan het maken was. Ik vroeg hem; 'vind je het mooi Skylar?' en hij maakte zijn bekende grommetjes waarmee hij altijd communiceert. Het is dus niet alleen mopperen maar zo klinkt het alleen wel. Hij bleef zitten kijken naar wat ik aan het doen was, nog een hele tijd. Wat zou zo'n beestje nou denken hè? Dat zou ik dan wel eens willen weten. Hij zat zo intens te kijken wat ik deed, zo schattig!

Vandaag heb ik in elk geval alles wat ik nog had op de pagina van Ria's Art Corner gezet. Dan ga ik nog een paar van die potten maken, met leuke sneeuwpoppen en kerstmannen enzo. Daar ga ik van de week aan beginnen. Want Karina kwam op een prachtidee, zij wil een hele zooi van mijn potten en dingen voor de kerst, vol doen met snoepjes en chocolaatje en dat soort dingen en dat dan naar het Sophia kinderziekenhuis brengen als ze bij mij komt logeren in december! Dat vond ik zo'n mooi gebaar en zo'n goed idee, dat ik dan zelf natuurlijk ook mee doe! Als de potten klaar zijn en goed gedroogd, dan kan ik een hele grote doos in gaan pakken. Allemaal snoepjes in de potjes doen, ik heb al zo'n hele grote boodschappentas vol in huis. Echt kilo's en kilo's zijn dat bij elkaar.

Zo leuk om te gaan doen! Daar komt tegen die tijd ook vast nog wel een foto van hier op de site. Die van vandaag staan de beelden van de geïnteresseerde Skylar op en de twee cadeaus die ik gisteren gemaakt heb. De maandag is alweer bijna voorbij, het is koud en het kan nog gaan sneeuwen ook morgen of overmorgen. Brrrr, ik ben toch zo geen wintermens! Vroeger kon ik daar veel beter tegen. Ik ben ook geen zomermens meer, zeker sinds de hittegolf weet ik dat nu zeker. Herfst kan ik van genieten, vooral van de kleuren die je dan in de natuur allemaal ziet. De lente, daar geniet ik nog het meeste van. De dagen lengen, knoppen zie je doorkomen, krokussen, narcissen, en het wordt steeds aangenamer buiten. Leuk hoor, die donkere dagen, heel even dan met de kerst alleen, van mij mag het weer heel snel maart worden!