20. nov, 2018

Twee jaar en 175 dagen zonder Sunshine

Wil ik iets delen op Facebook, kan het opeens niet. Like ik iets, lukt dat ook weer niet. Even later gewoon weer wel. Facebook is weer eens aan het flippen. Dat komt wel eens voor, zo af en toe. Als je er eventjes bij stilstaat dat er miljoenen mensen opzitten, dan is dat eigenlijk niet zo gek en vind ik het al knap dat het meestal vrij vlekkeloos lukt allemaal. Soms even niet maar het was wel snel weer opgelost. Vandaag over de hele dag nog een paar keer tegen dat soort dingen aangelopen. Het zal druk zijn? Niet gek, door het koude weer zitten de mensen liever binnen achter de pc. Ik ben er ook één van.

Het is in elk geval niet zo erg als storing hebben bij je bank, als je iets wilt kopen of je saldo wilt bekijken of zo. Van de week kwam ik erachter dat ook daar weer nieuwe mogelijkheden zijn. Zo kan ik nu inloggen met mijn vingerafdruk, heel handig. Ik ben helaas niet zo rijk dat ik moet vrezen dat ze mijn vinger zullen afhakken om bij mijn geld te komen. Of misschien is dat helemaal niet helaas, nu ik erover nadenk. En toen ik iets wilde betalen, hoefde ik ook geen identifier meer te gebruiken, ik kon met mijn gsm de QR code scannen via de bank app. Ook wel handig, zo hoef je niet eens meer thuis zulk soort dingen te doen of met je apparaatje op zak te lopen.

De technologie staat voor niets! Ik ben nog uit het tijdperk van de draaiende schijf bovenop je telefoon. Toen die eerste echt kleine mobieltjes uitkwamen, vond ik dat van die patsers die daarmee liepen. Niet wetend dat binnen no time de hele wereldbevolking zowat zo zou rondlopen. De autotelefoons van nog iets daarvoor waren echte enorme ondingen die zowat een halve ton wogen. Het vloog gewoon allemaal vooruit, al die technische snufjes die eerst niet waren te betalen, zijn nu standaard voor de meeste mensen. Bizar eigenlijk hoe hard zulke dingen wel niet gaan. Dat is gewoon bijna niet meer bij te houden.

Ook slim want ze kloppen zo het geld je zak uit omdat je vaak je wat verouderde apparaten, van allerlei pluimage, niet eens meer kunt gebruiken daardoor. Zo slim zijn ze ook nog wel. Ik vind dat dan wel weer erg irritant. Ook met de pc's en dat soort dingen, ik ben daar al niet handig in. Ik wil dat aan kunnen zetten en mee kunnen werken maar vraag me niet over de achtergrond ervan. Als er dan iets niet of niet goed meer werkt, dan ben ik zo in paniek. Ik zit net in die tussengeneratie, wat dat betreft. Ik weet er wel wat vanaf maar net niet genoeg.Mijn moeder vond een berichtje sturen al moeilijk en zo erg ben ik nou ook weer niet. Maar als je dan van die kleuters ziet, die jou kunnen vertellen wat je apparaat nog veel meer kan doen, dan zie je wel in dat je toch net wat van de te oude generatie bent.

Wat hier ook niet echt werkt, is het prachtige nieuwe inpakpapier dat ik, samen met Kim, had gekocht. Het is echt heel mooi, je zou er zo mee willen gaan behangen. Het heeft alleen een heel groot nadeel, de plakband plakt er niet op. Heel raar en als je dus cadeautjes wilt inpakken, niet echt handig. Want ja, dat doe je dus met plakband. En die plakt er niet op. Nu heb ik één pakje al ingepakt gekregen maar daar heb ik wel van die grote brede verhuisplakband voor moeten gebruiken. Waar je normaal alleen die grote dozen mee dicht plakt. Tot nu toe zit het nog vast in elk geval. Maar het staat niet zo mooi. Maar toch wil ik er mijn pakjes mee inpakken. Het is echt heel mooi spul.

Vandaag was ik er vroeg uit, nog voor het niet meer donker was, had ik al veel gedaan. Zelfs gestofzuigd maar dan met het licht aan. Mocht ik denken dat ik zo super snel was, viel me dat weer tegen. Het is de hele dag zowat zo donker gebleven. Wat een butweer zeg, en koud! Nou zijn we dat niet meer gewend dus zo'n daling in de temperatuur valt altijd flink tegen. Ik moet zo nog naar buiten ook. Medicijnen halen en de vuilniszak weggooien. Daar zie ik nu al tegen op. Ik zit al heel de dag lekker binnen bij de kachel. Ik heb weer wat dingen af zitten maken, ook wat cadeautjes weer. Terwijl ik lekker zat te werken, zag ik opeens een raadsel opgelost worden. Moonlight kwam bij me op het bureau liggen, niet echt handig als je ruimte nodig hebt maar oké, wel lief. Opeens begint hij de bak met water voor mijn penselen te besnuffelen.

Ik denk, dat doet die nou? Gaat hij er opeens van drinken! Nou ja zeg, dat is toch geen drinkwater Moonlight? Rare gozer. Maar hij is niet de enige blijkbaar want nog geen uurtje later komt Rainbow even bij me zitten. Dat doet hij altijd als hij het tijd vindt voor de lunch, beetje aandacht trekken kan nooit kwaad natuurlijk. Gaat hij toch ook van het water zitten drinken! Echt hoor, het moet niet gekker worden. Nu had ik het vanmorgen gepakt en nog geen penselen in schoon gemaakt maar wie weet doen ze het dan ook! Of acrylverf schadelijk is bij consumeren, geen idee! Ik kan hier ook helemaal niets laten staan! Gekke cits! Hopelijk doen ze het alleen bij schoon water.

Zo lag Moonlight gisteravond een keer niet bovenop de kachel maar er vlak boven. Wel met zijn ene pootje op het hete ding, hij zal een koud pootje gehad hebben. Ik was al blij dat hij er niet bovenop lag, dat vind ik er altijd zo oncomfortabel uitzien! Lag hij daar als een koning de boel te bekijken. Maar dan toch net dat pootje er tegenaan. Ik weet het, als je raar bent dan krijg je ook rare dieren. Daar zijn die van mij toch echt wel het levende bewijs van. Allemaal! Wat kan mij het schelen, er zijn veel ergere dingen in de wereld!