8. dec, 2018

Twee jaar en 193 dagen zonder Sunshine

Poe hee, wat een reacties gisteren, op de mooie foto's die Kim van me gemaakt heeft. Ja, dat kan ze wel, dat is echt een talent van haar. Veel mensen dachten dat ze voor me moesten kiezen, maar dat doe ik zelf wel natuurlijk. Bovendien, iedereen zei zowat weer wat anders. Dan had ik er nog niet uitgekomen, bij zoveel verschillende meningen. Grappig is dat toch altijd. Je weet eigenlijk helemaal niet hoe anderen dat zien. Ik heb dat bij mezelf al, dat iemand een foto mooi vind die ik zelf vreselijk vind. Dat ik denk, hoe kán je dat nou mooi vinden! Maar ook andersom, dat iemand er een foto van zichzelf op zet, waarvan ik weet dat ze er in het echt veel en veel beter uit zien dan die lelijke foto die ze van zichzelf hebben geplaatst.

Of van die snapchat foto's, waarop ze er dan niet eens meer uit zien als zichzelf. Daar moet ik ook wel om lachen. Maar wat ik al zei, je weet echt niet wat anderen zien als ze ergens naar kijken. We zijn allemaal uniek en we kijken ook op die eigen unieke manier naar alles in de wereld. Bijzonder eigenlijk wel, vind ik. Wat de één mooi vindt, vindt een ander weer spuuglelijk. Het is al fijn dat smaken nou eenmaal mogen verschillen want als we allemaal hetzelfde zouden willen dan zou het allemaal een stuk minder makkelijk zijn. En dat het zo is, dat is altijd al heel snel duidelijk. Die houdt van rood en ander kan het niet zien. Zo werkt het hier nou eenmaal.

Ik heb me vorige week toch maar eens even op die hielspoor gestort. Want er begon me iets te dagen. Ik heb namelijk steeds gezegd dat het dat niet kan zijn omdat iedereen die dat had, of had gehad, sprak over die scherpe pijn. Het voelt bij mij niet als een scherpe pijn. Maar, en dat was ik even vergeten, ik heb een hele hoge pijngrens. En wat voor een ander aan zal voelen als een scherpe pijn, voelt voor mij zo niet aan. Het lijkt misschien handig, zo'n hoge pijngrens maar dat is het echt niet. Neem dat maar van mij aan. Ik ga ook altijd veel te laat naar de dokter als er echt iets mis is. Ik heb dat gewoon niet zo snel in de gaten en ga gewoon door als er iets pijn doet. Dat negeer ik dan gewoon.

De laatste weken werd de pijn in die hiel steeds meer ondragelijk. Toen ik er ook nog eens die pijngrens van mezelf bij had gehaald, dacht ik, ik ga eens even zoeken. Genoeg te vinden zo op het internet hierover. Hoe het komt, wat je kan doen om het te voorkomen, hoe je er vanaf komt. En in één van die artikelen stonden een paar oefeningen die je kon doen, waardoor het al snel minder zou worden. Ik ga heus wel naar de huisarts hoor, ik ga maandag bellen voor een afspraak. Maar toch, als ik nou die oefeningen eens zou doen, dan heb ik al heel snel door of het wel of geen hielspoor is. Dat is toch slim voor een blondje, vond ik zelf. Mijn haar wordt opeens een stuk donkerder daarom word ik natuurlijk steeds slimmer!

En verrek! Binnen een dag was de pijn al minder. Dat is snel! Het beste is om elke dag een stuk te gaan lopen op het strand, op blote voeten dan wel. Dan ben je er zo vanaf. Maar ja, om nou elke dag even naar het strand te rijden, is wat mij betreft toch echt een beetje teveel. Al doe ik niets liever dan langs de zee lopen. Het is teveel gedoe en je moet altijd zo ver van het strand af parkeren, dat je je al rot loopt voor je er bent. Dat is wat mij eraan tegen staat want anders liep ik wel degelijk elke dag even langs de zee. Heerlijk vind ik dat. Maar op blote voeten in deze temperaturen, nee, dat is ook geen doen. Lopen met schoenen aan, dat helpt dan weer niet.

Ik zag ook dat ik er hele andere zooltjes voor kon bestellen. Daar zit ook water in, wat je voeten zo masseert, dat die pees wat losser wordt. Want dat is wat echte hielspoor is, het verkalken van die pees daar waardoor stukjes kalk aan het hielbot komt te zitten, als een soort hard puntje. Maar meestal is dat niet eens het geval maar gaat die pees, doordat hij verkalkt, ontsteken. Dat is dan wat zo'n zeer doet, niet dat er al zo'n stukje bot bij gekalkt is. Je kan het ook losmaken door tegen een muur te gaan leunen en dan met je 'goede' kant een stap naar voren te maken. Zo rek je de been met je zere hiel dan goed op en maak je de pees weer wat losser. En dat kon ik me toch goed voelen gelijk.

Jeetje zeg, ik zat eigenlijk helemaal vast. Ik voelde ook in mijn knieholtes, dat het erg stijf vast zat. Dat is ook de plek waar ik, als ik krampen krijg, vast schiet. Ik kreeg er bijna nu ook kramp van. Er is nog een oefening, je houdt je vast aan een tafel of zo, je zakt alsof je op je hurken wilt zitten en je stopt op het moment dat je voelt dat je hielen van de grond komen. Dit hou je zo'n vijftien seconden vol en herhaal je een keer of tien. Deze oefeningen een paar keer per dag doen en die moeten dan helpen. Bij mij hielpen ze echt gelijk! En helemaal toen ik de zooltjes uit mijn laarzen had gehaald. Ik voelde, toen ik gisteren naar Kim ging, helemaal geen pijn eventjes. Zo, was me dat even heerlijk zeg!

Ik kreeg het eigenlijk toen ik begin dit jaar moest gaan lopen van de bedrijfsarts. Na al die maanden haast niet bewegen, was dat misschien opeens een overbelasting? Ik las ook dat op blote voeten lopen binnen, ook niet zo goed is. Het ontstaat juist doordat we onze voeten niet meer zo laten bewegen als zou horen. We hebben wegen, vloeren, schoenen, daardoor loop je heel anders dan dat je de hele dag buiten op blote voeten zou lopen. Vandaar dat die pees verkalken kan. Ja, ik snap hem wel, ik heb maar toffeltjes aangetrokken ook nu. Ik dacht juist altijd goed te doen aan dat op blote voeten lopen. Weer wat geleerd!

De zooltjes die ik besteld had, nu speciaal om hielspoor tegen te gaan, waren vrij duur. Gek genoeg ging gisteren daardoor opeens mijn hiel wel weer heel erg pijn doen. En het loopt raar, want het beweegt, zo'n zooltje. Heel raar lopen is dat. Ik heb gisteravond veel oefeningen gedaan om weer van de pijn af te komen, dus weet ik niet of die zooltjes wel zo'n goed idee waren. Dat rare lopen wen je wel aan, het is niet eens een rot gevoel, gewoon even raar. Ik ga het zo toch nog eens even proberen, in mijn laarzen. Gaat hij dan weer zo erg pijn doen, dan haal ik ze eruit gelijk. Gisteren dacht ik, ik loop gewoon door maar dat had ik beter niet kunnen doen. Nee, niet handig hoor, zo'n hoge pijngrens! Geloof me maar. Volgens mij heb ik dus wel hielspoor, maandag maar naar de dokter! Kijken of ik hielspoor of niet.