11. dec, 2018

Twee jaar en 196 dagen zonder Sunshine

Toen ik gisteren belde voor een afspraak bij de dokter, werd eerst de verbinding een paar keer verbroken. Wel nadat de huisarts had gezegd dat het te druk was en er met een paar minuten teruggebeld kon worden. Oké, ja tijd van het jaar zeker? Na een paar keer zat ik er in elk geval tussen. Een hele tijd bleef ik beller drie. Schiet eens op zeg, bellers één en twee, dacht ik tussendoor. Ik zat naar het nieuws te kijken, je moet toch wat hè. Eindelijk was ik dan aan de beurt. Ik legde uit dat mijn hiel niet meer spoort en ik kon pas woensdag terecht. Zo, dat is nieuw daar. Normaal bel je en als je die dag zelf niet kan dan moet je de volgende dag weer terug bellen. Iets wat ik altijd heel irritant vond. Ze hebben het dus echt druk, of ze zijn wijzer geworden. Je kan maar een afspraak hebben staan toch? Ik vind het in elk geval beter dan weer terug te moeten bellen.

Morgen dus naar de dokter, ik spoor niet, mijn hiel wel. En daar wil ik vanaf. Want dat doet erg zeer. De oefeningetjes helpen me nog wel maar die zolen maken het erger. Dag vijftig euro. Nou ja, ik heb het in elk geval geprobeerd. Daar zal ik het niet van gaan hebben, dat staat wel vast. Kijken wat de dokter ervan gaat zeggen en wat er dan tegen gedaan kan worden. Want als ik nou weer pijnloos zou kunnen lopen, dat zou me zoveel schelen met alles. Ik kijk er al naar uit! Dat lijkt me zo lekker en ik denk ook dat het veel problemen zal schelen ook. Meer kunnen bewegen en weer met plezier stukken gaan lopen. Dat komt mijn gezondheid alleen maar ten goede. Ik ga ervoor, nou de dokter nog.

Ik krijg de laatste tijd opeens hele rare gedichten in mijn hoofd. Ze slaan echt helemaal nergens op en ik weet ook niet waar ze vandaan komen. Soms zijn ze echt heel stom en soms schiet ik er zelf van in de lach. Maar wat moet ik daar nou weer mee? Het zijn toch echt geen hoogstandjes, al zeg ik het zelf. Misschien ga ik ze straks hier wel plaatsen, in plaats van de quotes. Ik ben al bijna achterin het kattenboekje waar ik de laatste tijd de quotes uit haal. Dan is de kattenkoek op. De snoepjes nog niet gelukkig. Dan gooi ik er misschien wel een keer zo'n raar gedichtje uit. Ik zal er eentje laten 'lezen' hier. "Ik kijk alsof ik heel diep denk, te zien aan mijn gezicht. Veel soeps komt daar niet van, wel een stom gedicht." Ja, dat bedoel ik, slaat nergens op toch? Dit is nog één van de meer normale. Waar die nou toch opeens zo vandaan komen, ik heb geen idee. Ik heb er gisteren al eentje op de site gezet. Vandaag nog maar eentje. Ga naar 'overzicht' onderaan deze pagina en klik daarop. Dan krijg je namelijk, tromgeroffel, een overzicht! Daar kan je zo naar de gedichtjes of de quotes of welke datum je van deze maand ook maar wilt lezen. Dat wordt me regelmatig gevraagd, vandaar even de uitleg weer eens. 

Ik heb gisteren niet veel gedaan. Ik voel me een beetje ontheemd. Heel gek, de situatie is niet zo heel anders dan toen ik mijn baan nog had. Ik was natuurlijk al veel thuis maar toch, je hád een baan. En al had ik me voorgenomen om december te gaan zien als een maand vakantie, kan ik er niet zo mee omgaan blijkbaar. Ik ben wel bezig met mijn CV naar de 21e eeuw te krijgen, de foto's heb ik al. Oh of zou ik er die foto bijdoen waarop Kim een derde oog heeft geshopt, dat ze alvast weten dat ik door ze heen kijk en hun binnenkant scherper zie dan hun buitenkant? Neh doe maar niet, dan krijg ik echt geen baan, daar houden mensen waar je voor werkt niet van, dat weet ik uit ervaring! Op Linkedin heb ik aangegeven weer op zoek te zijn en ik heb er naar een aantal vacatures zitten kijken. Ik merkte wel, niets meer met veel stress zoals leidinggeven, vervoerders, callcenters of dat soort dingen. Hard werken vind ik niet erg, dat vind ik juist prettig maar stress, never nooit meer om maar met Gordon te spreken. Sommige van die vacatures kreeg ik het al benauwd van alleen door ze door te lezen. Daar moet ik maar niet op gaan solliciteren, voor je het weet ben je opeens aangenomen of zo. Dat zou zo typisch iets voor mij zijn!

Ik wil wel iets waar ik nog die laatste elf jaar, of bijna tien ondertussen, prettig kan doorbrengen en met alle plezier mijn werk ga doen. Ga dat maar eens vinden ja. Maar dat komt vast wel goed. Daar ga ik gewoon van uit, dat dit me gaat lukken. Ik heb gisteren zelfs nog een skill erbij gekregen, vloeren leggen. Jawel. De katten waren zo tekeer gegaan met het rennen door het huis, dat ze het laminaat van de gang boven totaal los hadden gekregen. Echt hoor, kan je nagaan hoe hard ze aan het rennen waren! Als beesten gingen ze tekeer, oh ja, dat zijn ze ook. Ik heb de vloer weer losgehaald maar was erg blond bezig toen ik hem weer in elkaar zette. Zo raar, maar sommige planken pasten opeens niet meer. Nou moe!

Ja doos, sprak ik mezelf even later streng toe, dit huis loopt totaal scheef en je kan de langere planken niet tussen de smallere kant krijgen. Het duurde even maar ik kreeg dat spontaan door. Ook dat er een plank was met een hoekje eruit. Toen ik dat opeens zag, scheelde het al veel. Echt hoor, b l o n t. Maar het vloertje zit er weer in, netjes nu. Ik ga die twee voorste plankjes straks nog even een likje lijm geven aan de onderkant. Dan kunnen ze tenminste de boel niet meer los rennen. Hoop ik toch. Ik kan echt zo de bouw in ook, als het moet. Dat zag ik maar weer. Ik heb nog een berg dozen uit mijn slaapkamer gehaald. Dan heeft Karina meer plek als ze komt logeren. Ik heb een strategie bedacht voor mijn zolders. Anders komen ze nooit leeg.

De dozen gebruik ik om te vullen met spullen die stuk zijn of gewoon weg kunnen. Die stapel ik op de gang op. Dan kan ik hulp vragen aan broer en cleanson met het weggooien ervan. Steeds als er een paar staan geef ik gewoon een gil, dat scheelt teveel tegelijk moeten doen ook. Zo zal ik ze de komende maanden heus wel leeg gaan krijgen. Eerst die hier aan de binnenkant maar en dan later kan ik die zolder buiten om doen. Al doe ik maar elke paar dagen een doos of zo. Nu kan het nog. Ik lijk me opeens echt een stuk beter te voelen, daar moet ik maar van profiteren. Bovendien komt er vanaf januari een strenge planning aan voor en van mezelf. De kilo's moeten eraf, mijn boek moet af, cursus One Stroke Certified Instructor moet worden gevolgd, deel I en II met goed gevolg uiteraard, zolders leeg, solliciteren, UWV gedoe en al wat daarbij hoort, een huis zoeken, eens gevonden dan snel verhuizen, liefst nog voor de baan gevonden wordt.

Dat is nog maar een deel ervan. De dagelijkse dingen blijven natuurlijk ook gewoon doorgaan en ik wil ook blijven schilderen. Het nieuwe jaar wordt voor mij dan ook behoorlijk pittig, dat begrijp je zo wel. Daar kijk ik eigenlijk nog naar uit ook. Ik moet mezelf niet gek maken, ik weet dat ik zelfs voor mezelf over grenzen stap en al helemaal voor anderen en dat moet ik wel voorkomen en goed in de gaten houden maar voor de rest? Lekker aan de slag! Een nieuw jaar en een nieuw begin en voor je het weet een nieuwe Ria met een nieuw leven. Let maar eens op! Morgen eerst even wat aan die hiel gaan doen, dan gaat dat ook wat makkelijker allemaal. Ik kom er wel. Ik zal me niet vervelen in het nieuwe jaar, dat is een ding dat zeker is.