13. dec, 2018

Twee jaar en 198 dagen zonder Sunshine

Het is dat Karina komt logeren vanaf morgen, anders had ik het afgezegd. Daar is zij net even te leuk en te lief voor! Ik zit opeens midden in een golf van inspiratie en wil eigenlijk alleen maar schrijven. Gelukkig weet ik waar ik die inspiratie zo opeens weer heb opgepikt. Als zij maandag weer naar huis is, dan duik ik er weer vol in. Dat afzeggen doe ik wel als ik een echte diva ben. Misschien niet gek, eventjes rust, eventjes weer de boel laten bezinken. Ik heb de afgelopen twee dagen meer gedaan, aan dat boek dan, dan de rest van het jaar. Daar was een goede reden voor hoor, niet dat ik me daar schuldig over voel. Door mijn ziekte zal die drive ook weggezakt zijn. Sinds ik me zo bevrijd voel, de laatste weken, lijkt alles opeens weer beter te gaan. Heel apart om mee te maken want ik ben me zo van alles bewust ook, wat er allemaal gebeurt.

Vandaag heb ik ook geen tijd om er iets aan te doen. Ik heb een heel lijstje wat ik af wil werken, zodat alles lekker fris en netjes is als Karina aankomt. Dat lijstje is extra lang omdat ik zo aan het schrijven ben geweest terwijl ik ook andere dingen had moeten doen. Eigen schuld, lange lijst. Het rijmt niet, het dicht niet maar het klopt wel. Even open doen. Afgelopen nacht had ik opeens last van krampjes, raar! Dat had ik helemaal niet verwacht. Toch te veel spanning? Ik kan het me haast niet eens voorstellen. Ik was daardoor weer later wakker, dus ik moest echt een beetje schop onder mijn kont. Plek zat gelukkig! Kom op joh, ga eens wat doen! En ik luister altijd zo braaf hè, als het me uitkomt dan. Pas bij elven begon ik op gang te komen. Flink afgeleid door van alles en nog wat. Schiet toch eens op mens, als je vanavond nog even op die bank wilt zitten, moet je vooral doorgaan. Makkelijker gezegd dan gedaan maar uiteindelijk kon ik toch bijna alles op de flinke lijst afvinken. Ik heb nog even wat omgegooid in de planning en doe ik nog wat dingetjes morgenochtend.

Om tien uur ga ik Karina van de trein halen en volgens mij halen we drie keer adem en is het weekend al voorbij. Volgens mij zit dat best wel vol. Vrijdag gelijk even voor haar langs Zwoofs en voor mij langs RotterdamP. Dan lunchen bij KFC, daar heeft Karina nog nooit gegeten en ik heb verzekerd dat dat best goed te doen is. Dan naar huis, even bijkomen en ik maak vast saus voor de pasta. Of dat kan ik zelfs vanavond nog doen, juist lekker maar ik denk dat ik daar te moe voor zal zijn. Dat komt morgen ook wel goed. Dan heb je de vrijdag alweer gehad en gaan we doodmoe naar bed, heb ik zo'n vermoeden van. Zaterdag naar de kerstmarkt, kunnen we vast kijken of dat voor volgend jaar leuk is om te gaan staan.

Daarna naar Kim en Daan want die is zondag jarig. Geen idee hoe laat we thuis gaan zijn en of we dan honger hebben nog of niet. Zo ja, dan bestellen we wel wat. Komt vast goed. Dan gaan we zondagmorgen met de doos met potten en lekkers naar het Sophia. Dat geven we dan af en daar zullen we vast geen uren mee zoet zijn, al weet je niet hoe dat zal lopen. Dan gaan we zondagavond uit eten met Kim en Daan erbij. Ik heb nog geen idee waar eigenlijk maar dat zullen we vanaf vrijdag wel besproken krijgen, denk ik zo. Maandag gaat ze redelijk vroeg al terug en dan is het hele weekend alweer voorbij. En dan is het nog maar precies een week voordat wij kerst vieren. Daar ga ik zaterdag de laatste boodschapjes voor doen hoor, ik vind het prima.

Aan de ene kant kijk ik er altijd naar uit en aan de andere kant ben ik dan ook weer blij dat het weer voorbij is. Ik weet dat ik daar niet de enige mee ben. Wat een geren en gevlieg altijd. Ik ben wel stukken en stukken beter dan vorig jaar, dat scheelt alles al. Ik ben er nog net niet helemaal maar dat scheelt niet veel. Al calculeer ik dan wel in dat ik niet meer zo ga worden als eerst. Maar dat is een goed ding, niet verkeerd, alleen anders. Nu heb ik best veel cadeaus staan. De grote doos voor Daisy ga ik komende week al brengen bij haar, samen met Kim. De grote doos voor een vriendin, die zal nog even moeten blijven staan maar daar zoek ik na de kerst wel een plekje voor want ik weet nog niet wanneer ik die kan gaan brengen.

De doos van Sophia is zondag weg, ook lekker weer plek door. En dan nog de enorme doos van Karina die mee naar huis gaat maandag. Het ruimt lekker op in huize El Cato Molesto. Dan kerstavond al de pakjes weg, en dan is er weer wat plek. De kerstspullen die nog niet verkocht zijn ga ik in een grote doos doen. Samen met alle andere dingen die nog verkocht moeten worden. Die ga ik dan boven wel wegzetten. Ik zal een mapje foto's maken wat er in die doos zit, wel zo handig. Dan weet ik waar het gebleven is mocht er iemand voor zijn. Ik ben daar wel handig in, zulke dingen. Zo wordt het dan toch weer een beetje opgeruimd hier beneden. Ik heb het wel handig weggewerkt allemaal, het is geen rommeltje.

Ik hou alleen van lekker opgeruimd, dat staat netjes. Wel grappig, heb ik wat maanden in het nieuwe jaar alvast klaar gezet hier op de site, hebben die allemaal flink wat bekijks gehad. Nou ja, die moet ik toch nog schrijven, die blogs? Of zouden ze denken dat ik vooruit werk. Niet dus! Ik heb ook mijn homepage weer even een update gegeven. Er zijn weer dingen veranderd en dat moet er dan wel een keer bij. Dit keer dat ik nu werk zoek. Je weet maar nooit wie dat toevallig opeens leest. Het gaat dan wel zoals het toch gaan moet, je mag een handje meehelpen natuurlijk. Dat kan het wat versnellen. Het zal heus wel goed komen. Van mijn tv weet ik dat zo net nog niet. Allemaal aardig hoor die medewerkers maar hij valt nog steeds erg vaak weg. De code die hij dan geeft is iets waar ze me toen al een nieuwe kabel hebben gestuurd zodat het signaal dan sterker zou zijn. Na ze me vorige week een mail hadden gestuurd in de nacht werkzaamheden te gaan doen, is dit begonnen.

Lekker dan. Nu moet ik nog mijn kabels allemaal losmaken en weer vastmaken en als het dan nog niet werkt dan sturen ze een monteur. Zou het dan toch bij mij liggen, dan moet ik die nog betalen ook maar ja, dat vertrouw ik dan niet zo. Die man kan wel zoveel zeggen, ja ja ligt aan die kabel mevrouwtje, ja dat heb ik nu al gemaakt, dat is dan 100 euro. Kan aan mij liggen hoor maar ben genoeg getild in mijn leven. En nu had ik geen puf meer, na alles wat ik gedaan heb vandaag. Die kabels komen wel weer als Karina weer naar huis is maandag. Of dinsdag, kan ook. Ondertussen is het weer oorverdovend stil hier, de tv is weer eens een kwartiertje stil. Ik erger me er ondertussen rot aan. Zit je net iets te bekijken of te luisteren, hup weg.

Nu mijn laatste ergernis dan ook maar erbij, heb ik het er allemaal uitgegooid voor vandaag. Ik zit te wachten op DHL voor de gympen, tussen 14 en 18 uur. Ja, bijna 18 uur nu. Dan komt tussen 17u30 en 18u30 nog Picnic met de boodschappen en dan kan ik pas gaan douchen. Sjonge jonge zeg. Als die DHL-er nou een beetje vroeger was geweest, dan had ik dan tenminste al kunnen doen. Ik durfde niet want zal je zien, stap ik net in het water en is mijn hoofd nat, wordt er gebeld. Dat risico durfde ik nou net niet te nemen. Daarom loop ik nu nog steeds in mijn ochtendjas rond. Maar goed, straks douchen dan maar en daarna lekker vroeg gaan slapen. Ik moet er weer vroeg uit want ja, dan moet ik toch die woeste bos weer fatsoeneren. Daar heb ik vandaag geen zin meer in, voor vandaag vind ik wel dat ik genoeg gedaan heb. Ik ben er klaar mee, op een goeie manier!