22. dec, 2018

Twee jaar en 207 dagen zonder Sunshine

Mijn hiel is een rare. Niet gek natuurlijk, het is mijn hiel. Dinsdag was het geen goed idee om de hele dag toch op blote voeten te lopen. Woensdag had ik echt braaf de hele dag mijn speciale trippies aan. Zo noem ik ze dan maar, dat scheelt een end typen elke keer. Volgens de huisarts moet het dan binnen een week of zes wel weg zijn, als ik daar consequent op blijf lopen. Ik begin er een beetje aan te twijfelen maar goed, ik kan altijd nog naar de manuele therapeut. Ik ging met Kim donderdag gezellig shoppen en dat viel wel even tegen. Ik had echt behoorlijk veel pijn en dat werd steeds erger. Ik was erg blij om thuis te komen en die trippies moesten echt uit! Het leek alleen maar erger te worden.

Toen ik ze uitdeed, leken allebei mijn voeten te zuchten van opluchting. Nou ja, wat gek, vanaf ik ze heb was dit nog niet voorgekomen. De rest van de avond, als ik van de bank af kwam, hobbelde ik zo dat ik de hiel niet belastte. Niet handig maar ja, die schoenen aandoen, zag ik even niet zitten. Ik voelde het 's avonds nog heel erg. Gisteren viel het dan weer mee maar toen ik naar buiten moest, twijfelde ik dan ook wat ik zou doen. Ik besloot de laarzen maar aan te trekken, die ik ook voor dit doel gekregen heb. En dat was een goede zet want nu deed de hiel geen pijn. Ik ga het van de week toch eens uitproberen om uit te vinden of het weer zo mis kan gaan met de gympen.

Vandaag heb ik nergens last van en ik loop voorzichtig toch maar op mijn blote voeten. Dat vind ik toch het prettigst als ik de deur niet uit hoef. Alleen als ik, zoals van de week, veel heen en weer aan het lopen ben, zal ik wat aan mijn voeten doen. Ik denk nu dan gewoon die laarzen te pakken. Kan mij het schelen, niemand die het ziet dat ik een paar laarzen onder mijn pyjama aan heb. Als die hiel maar over gaat, dan ben ik allang blij. Of dat nou met de laarzen of de gympen is. Bovendien, als de kilo's er weer af gaan vliegen in januari, dan zal dat zeker ook schelen. Ik weet in elk geval, dat het van teveel binnen op die blote voeten lopen gekomen is. Komend jaar gaat dat niet gebeuren, daar ga ik zelf wat aan doen.

Gisteren heb ik ook al veel van de boodschappen gehaald, voor kerst. Morgen nog wat dingen halen. Ik had al veel gedaan gisteren en ik ging met lege dozen en een vuilniszak naar beneden. Na de boodschappen zou ik doorgaan naar mijn broer en schoonzus, nog voor haar verjaardag. In de winkel moest ik ook batterijen hebben want die moesten ook in haar cadeau. Zaten daar nou AA of AAA in? Ik wist het niet meer en ik nam ze daarom allebei maar mee. Dat kan geen kwaad, tegenwoordig gaat alles op batterijen en ik kan ze altijd wel gebruiken. Toen ik met een volle boodschappenkar bij de auto kwam en alles had ingeladen, kwam ik tot de ontdekking dat ik haar cadeau thuis had laten staan. Ja hoor, echt weer iets voor mij.

Ik was zo druk met de dozen en de zak, dat ik helemaal vergeten ben het cadeau mee te nemen. Bij mijn broer keek ik snel in mijn tas. Mijn doosje, waar alles voor mijn damper in zit, zou ik ook wel vergeten zijn dan. Gek genoeg, zat die wel in mijn tas. Ook wel weer raar omdat het cadeau voor San ernaast stond. Nou ja, heeft zij met de kerst een extra cadeau uit te pakken, ze weet dat ze een blonde schoonzus heeft. Dat scheelt.

Ik heb, toen ik met Kim op stap was, ook gelijk zo'n nieuwe set kaarsen gekocht, als die waarvan ik de afstandsbediening kwijt was. Volgens mij zou die afstandsbediening dan ook werken bij die kaarsen waarvan ik hem kwijt was. De volgende dag pas, ging ik kijken of de kaarsen wel werkten. Anders kon ik ze alsnog terug gaan brengen. Maar ze deden het prima en nadat ik de batterijen in de andere kaarsen had vervangen, werkte de afstandsbediening daar ook bij. Zo, opgelost. Vlak daarna gebeurde er, wat ik al wist dat zou gebeuren. Opeens lag de AB die ik kwijt was, vlak naast het kastje op de grond. Natuurlijk! Ik wist dat wel, zo gaat dat hier altijd.

Heel irritant hoor, al moet je er dan toch een beetje dom om lachen. Ik had onder de bank en zo ook gezocht en toen lag hij er niet. Nu ik de situatie had opgelost, lag hij er opeens wel. Alsof er iemand lol in heeft om me met dit soort dingen te plagen. Nu heb ik dus twee van die sets met kaarsen, dat geeft niet. De nieuwe heb ik terug in de doos gedaan, die ga ik beschilderen en die zet ik op Ria's Art Corner. Geen man overboord alleen een beetje overbodig als die AB gewoon netjes in het kastje was blijven liggen. Het ligt niet eens op een plek waar de katten aanzitten en daarom blijft het voor mij een raadsel hoe dat ding zo op de grond terecht kwam. Maar zo zie je maar, ik ben echt niet voor één gat te vangen.

Kreeg ik ook nog eens een brief van de gemeente, het parkeergeld gaat omhoog. En niet zo'n beetje ook! Hier in deze buurt heb ik er gewoon eentje nodig maar op zich viel dat wel mee. Ik betaal per kwartaal 16,50 en dat valt op zich nog wel mee. Al vind ik het achterlijk dat je moet betalen om je auto neer te kunnen zetten voor je eigen deur. Nu gaat het gewoon met 71% omhoog! Zo dan! Dat is toch echt wel heel erg veel, voor zo in ene keer. Rotterdam vindt dat ze anders achterblijft, bij andere grote steden. Zo ken ik er nog een paar zeg, 71%. En wat doe je ertegen? Helemaal niks. Je zal wel moeten.

Alles gaat omhoog en als ik niet snel een baan vind in het komende jaar, gaat mijn inkomen flink achteruit vanaf maart. Geen handige combinatie, als je daar even over nadenkt. Ik maak me geen zorgen, wie dan leeft die dan zorgt. Ik wil gewoon wel snel een baan vinden, voor mijn diertjes wil ik namelijk toch ook goed kunnen blijven zorgen. Dat komt allemaal wel goed hoor, alleen zo'n prijsverhoging, daar schrik je wel even van. Het moet niet gekker worden. Stel dat ze de huur opeens zoveel omhoog gooien, dat kan toch ook zomaar niet? Ik ga de kattenkopjes maar eens even eten geven, daarna mezelf. Dan heb ik morgen weer genoeg te doen. Lekker voor de tv of ik pak een boek, ik denk het laatste. Ik kan mezelf verliezen in lezen, ik verdwijn in een boek. Zeker in de door mij zo geliefde boeken, nu Jeus van moeder Crisje. Dat is 'my super power', wat is de jouwe?