24. dec, 2018

Twee jaar en 209 dagen zonder Sunshine

Ik vind het een rare dag vandaag. Omdat het eigenlijk nog geen kerst is maar ik wel voor de kerst bezig ben. Vanavond vieren wij het hier, omdat dan iedereen op zijn gemak kan zitten. Kim moet de tweede kerstdag om zes uur beginnen en dan zou ze, als we het morgen zouden doen, heel vroeg alweer weg moeten. Het nadeel is dan nu weer dat zowel mijn broer als Daan moeten werken en heb ik geen idee hoe laat ze allemaal hier zullen zijn. Nou ja, het maakt allemaal niet uit. Mijn broer zijn auto is ook stuk dus dat wordt even heen en weer rijden straks. We hebben allemaal dingen voor het eten gedaan en ook dat moet allemaal meegenomen worden. En dan de cadeaus nog, er gaan er ook weer een zooitje mee terug dus dan heb je al snel een volle wagen en die van ons die zijn niet zo groot.

Maar dat mag de pret niet drukken. Dat komt wel goed. Ik heb alleen nog helemaal geen kerstgevoel. Het ruikt hier wel lekker, de stoofpeertjes staan te stoven en daar ga ik een beetje van kwijlen. Ik ben benieuwd hoe ze zullen smaken. Die van mijn moeder waren altijd zo lekker en ze zou dat recept, en nog meer recepten, nog voor ons opschrijven. Daar is alleen helemaal niets meer van gekomen. Niet gek natuurlijk, we waren wel met andere dingen bezig maar nu vind ik het toch wel erg jammer dat dit niet gebeurd is. We zijn het gewoon vergeten. Ik vond die van mijn moeder altijd het lekkerste en ik heb echt geen idee hoe zij ze maakte. Dit is dus een vrij experiment. We gaan het zien of meer proeven dan.

We gaan gourmetten en we hebben allemaal wat gehaald. Ik maak weer een grote salade en Kim heeft weer zo'n echt prachtige taart gemaakt. Zo eentje waarvan je het zonde vindt om hem aan te snijden. Een verborgen talent dat opeens bij haar naar boven komt of zo. Ik weet in elk geval al wel dat hij heerlijk zal zijn. Ik moest wel lachen, ze had er speciaal zo'n taartdoos voor gekocht, waar je hem ook in kan bewaren. Maar omdat ze er zo'n kunstwerkje van gemaakt heeft, past hij daar niet in. Ze zal hem op schoot moeten houden, denk ik. Ik weet zelf niet goed waar ik mijn salade moet zetten. Mijn harige dieven vinden dat namelijk ook best lekker. Op de ijskast staat al van alles en in de ijskast is er ook geen plek.

Ik moet daar nog even goed over nadenken waar ik hem dan moet zetten. De eieren zijn al gekookt ervoor. Ik moet hem nog opmaken ook, vind ik altijd wel leuk. Alleen de katten moet ik dan steeds wegjagen. Daarom moet ik het ding wel ergens kunnen zetten, waar zij er niet bij kunnen. Dat is bij katten echt niet zo gemakkelijk. Die van mij kunnen volgens mij overal wel komen. Ik heb nog even maar ik moet toch echt iets verzinnen. De tafel ga ik straks ook nog even uitschuiven. We zijn met zijn zessen en twee gourmetstellen moeten er op tafel. Dan al het eten nog, salade, brood en weet ik het allemaal. Aurora en Moonlight zullen wel boven blijven maar die twee dieven, Rainbow en Skylar, maken de boel hier vast onveilig want die zijn dol op eten.

Ondertussen nog change of plans ook. Ik ga straks Kim alvast halen met de spullen. Mijn broer heeft tijdelijk even geen vervoer en dan kan die straks met zijn gezin en alle spullen met Daan meerijden. Opgelost en dan is Kim gezellig al wat vroeger, dat vind ik wel leuk. De tv gaat straks op een YouTube haardvuurtje met klassieke kerstnummer en natuurlijk gaan we de Sound of Music niet vergeten op te zetten om half negen! Al was het alleen maar om San d'r gezicht te zien. Dat is altijd wel lachen. We maken het altijd wel gezellig en ik heb natuurlijk nog Vertellis ook. De gsm's gaan van tafel, dat is wel zeker, ik vind dat zo vreselijk ongezellig! Nu hebben we wel iets leuks ervoor in de plaats, dat scheelt.

Op de foto zie je één van de honden van mijn broer. Ik vond Max zo grappig bezig, toen ik van de week op San haar verjaardag was. Ik had al lol omdat ik haar cadeau gewoon vergeten was in alle haast. Maar Max was echt dé max. Die bedelen natuurlijk ook zo graag, samen met zijn broer. Zeker als er lekkere worst op tafel komt. Dat mogen ze natuurlijk niet maar toen San iets ging inschenken, schoof Max zo haar stoel op en ging, alsof zijn neus bloedde, met zijn poten op het tafeltje liggen. Met van die schuine oogjes lag hij naar de worst te kijken maar hij wist wel beter dan te pikken, dat mag niet van de baas. Ik lag dubbel en Kim maakte snel een foto.

Over een half uurtje zijn de peren wel klaar, dan kunnen ze eruit en kook ik het vocht wat dikker in nog even. Dan gaan ze in een schaaltje met de steranijs, de kaneelstokjes en de wat dikkere sap erbij. Heerlijk, hoop ik toch. Ik ga me zo maar eens even aankleden ook. Dan kan ik in de auto springen, zodra Kim daar klaar voor is. Toch nog de trappen vandaag. Die hiel kan ik niet volgen. Gisteren braaf op de laarzen gelopen de hele dag maar omdat ik een boodschap heb gedaan, deed die vandaag toch weer erg zeer. Heel irritant en ik denk dan ook maar dat ik na de kerst toch een afspraak moet maken bij de manuele therapeut. Het is niet anders. Elke keer als ik denk, nou dat gaat best goed, dan doet het opeens weer erg zeer. Ik vind dat niet te volgen. Nou ja, ik ga maar opschieten met alles. 

Ik heb een kersttrui en accesoires, ik geloof dat we allemaal wel 'kersterig' gekleed zullen zijn. Beetje make up kan ook geen kwaad, zag ik net. Vanavond gezellig met zijn allen cadeautjes uitpakken en eten. Morgen nog een dagje luieren en de boel opeten. Dan gaat voor mij de tweede kerstdag het begin zijn van anders leven. Niet alleen moeten de kilo's eraf maar vanaf dan laat ik ook die dagplanning ingaan. Kijken hoe dat zal gaan. Ik kan me er nog geen voorstelling van maken, maar ik ga een heel ander leven tegemoet en daar wil ik hier zelf al mee beginnen. Daar moet je heel wat voor doen en ik wil er ook klaar voor zijn als ik die nieuwe baan ga vinden. Want dat dit gaat gebeuren, daar ben ik van overtuigd. Een goeie standaard sollicitatiebrief maken, mijn CV opleuken en dan kan ik daar ook mee aan de slag. Ik krijg nog wel tot februari mijn loon maar het zou toch wel mooi zijn om zo snel mogelijk te gaan proberen weer aan de slag te kunnen. Ik ga ervoor!