26. dec, 2018

Twee jaar en 211 dagen zonder Sunshine

Iedereen zal wel aan het uitbuiken zijn, dat is meestal zo die tweede kerstdag. Anderen zijn dan weer gewoon aan het werk, zoals mijn dochter. Ik werk zelf al vanaf 1996 onregelmatig dus voor mij was werken met de kerst ook altijd normaal, tot vorig jaar dan. Vorig jaar was ik totaal out op de tweede kerstdag doordat ze die eerste kerst allemaal bij mij waren geweest. Dit jaar had ik er maar ene dag voor nodig om te herstellen in plaats van de hele week. Ik mag wel zeggen dat dit een grote vooruitgang is en vandaag had ik dat bewijs wel want ik heb lekker van alles gedaan. Geen kerst dingen maar dat geeft ook niet. Ik lag in elk geval niet op apegapen.

Gisteren was echt een crashdag geweest, vandaag heb ik lekker de boel gedaan hier. Lang ben ik aan het stofzuigen geweest, overal de haren weer vandaan gehaald. Echt hoor, waar komt dat toch allemaal vandaan? Om gek van te worden. Op de een of andere manier zie ik ze ook overal tegen kastjes aan plakken. Morgen ga ik met een emmer sop door het huis om dat allemaal af te soppen. Ik weet mezelf wel aan het werk te krijgen hoor. In elk geval, deze laatste twee kerstmissen ben ik eens een keertje niet aan het werk geweest. Dat is wel iets wat ik erin wil houden. Ik wil dolgraag weer een leuke baan en graag ook zo snel mogelijk maar ik heb wel wat eisen op dat gebied.

Nooit of te nimmer wil ik weer werken in continue diensten. Mij niet meer gezien. Ik ben niet zo van de feestdagen, daar gaat het me dus niet om. Al vond ik het wel altijd erg krom, dat als je normale doordeweekse dagen werkt, je dan altijd met een stuk of twee snipperdagen wel een week vrij kon hebben rond de kerst. Dat krijg je niet voor elkaar met continue diensten. Dan krijg je dat helemaal niet zo goed geregeld eigenlijk. Dus nee, dat wil ik niet meer en ik wil ook geen avonden meer werken. Volgens mij is dat wel te doen, de meeste banen zijn niet voor continue diensten, dat heb ik al gezien en dat komt mij heel goed uit. Ik ga er in elk geval heel goed op letten. Dat heb ik na meer dan twintig jaar wel gehad. De avonden en de weekenden zijn voor mij en als het een beetje meezit, de woensdagen ook.

Geen veertig uur meer voor mij, 32 is prima. Of ik het nou leuk vind of niet, ik word er niet jonger op en dan gaan zulke dingen echt wel meespelen. Mijn broer, die toch wel elf jaar jonger is, zat ook te vergaan van de rugpijn. Die heeft ook zo'n beroep dat je moet betalen omdat er feestdagen zijn. Ja, met de kerst of pasen en dat soort dagen, zijn ze vrij maar dan moeten ze wel de dagen ervoor én erna dubbele diensten draaien. En hij had de dag ervoor de hele dag moeten lopen sjouwen ook en dat ga je op een gegeven moment toch wel voelen. Of neem de mannen in de bouw, of vrouwen zullen daar ook wel in zitten al is dat een stuk minder. Op een gegeven moment ga je kracht verliezen, op vele gebieden.

Ouderdom komt met gebreken, dat spreekwoord blijft een groot deel van je leven toch een beetje ver van je bed maar opeens is het er dan. Je merkt dat dit echt niet voor niets een spreekwoord geworden is. Lullig maar waar en vanaf dat moment wordt het nog alleen maar erger ook. Dat is eigenlijk best ironisch. Heb je het in je hoofd eindelijk echt een beetje allemaal op een rijtje, houdt je lijf er gewoon een beetje mee op. Als het nou andersom was, dat lijkt me stukken beter. Dat je met een langzamer lijf begint, dan kan je ook niet van die stomme beslissingen maken want je bent daar ook niet snel genoeg voor. En als je dan ouder wordt en dat lijf wordt steeds maar beter en mooier, dan zit het in je hoofd al goed en kan je van die combinatie gaan genieten.

Als je het helemaal omdraait in de tijd, dan krijg je een geweldig verhaal. Je springt je kist uit en daar zijn allemaal mensen met bloemen voor je, is dat niet even leuk? Dan ga je er steeds meer op vooruit, lichamelijk dan, je wordt alsmaar jonger en het werk en alles eromheen wordt alsmaar makkelijker te doen voor je. Je volwassen kinderen worden alsmaar kleiner tot ze er opeens niet meer zijn. Dan wordt je kind en je wordt heerlijk verzorgd en hoe kleiner je wordt, hoe meer je verzorgd wordt en met alle liefde en plezier. Je wordt nog kleiner en eigenlijk eindig je dan als een orgasme. Nou, niet verkeerd toch? Klinkt eigenlijk leuker dan zoals het nu gaat. Want als je oud en hulpbehoevend wordt, dan zorgen ze niet zo graag en liefdevol voor je.

Ach ja, wat kan je toch een rare dingen verzinnen. Het klinkt leuk maar je moet het niet willen, dan leer je niks en dat is nou juist de bedoeling van het leven. Leren en wijzer worden en dat neem je allemaal mee naar een volgend leven. Daar ben ik wel goed in, rare dingen verzinnen, zo kan ik mezelf daar wel eens in verliezen, gewoon zitten denken. Net als met lezen. Dat heb ik de afgelopen twee dagen ook lekker gedaan. Alleen de pc aan om te schrijven hier en dan weer uit. Heerlijk in een boek gekropen. De drie boeken van Jeus van moeder Crisje zijn toch zo mooi en leuk om te lezen. Ik schiet regelmatig in de lach en buiten dat, er zit zoveel wijsheid in. Daar kan ik lekker van genieten en dat heb ik dan ook gedaan. Boek één heb ik bijna uit. Daar ga ik straks nog even mee verder.

Ik heb ook lekker tv gekeken. Een net uitgekomen film, op Netflix dan, met Sandra Bullock die in elk geval helemaal niet ouder lijkt te worden, Bird box. Een echte spannende film wel, een soort van apocalyptisch verhaal. Tenminste, dat is hoe iedereen een apocalyps ziet maar dat klopt eigenlijk helemaal niet. Het betekent helemaal niet het einde van de wereld. Het betekent eigenlijk letterlijk 'oplichten van de sluier'. Met andere woorden, dat we kennis krijgen van wat er nog meer is, dat we achter die opgelichte sluier kunnen gaan kijken. Dat we zien dat er nog zoveel meer is, dan alleen deze wereld en dat er geen dood is. Dat is wel het einde van de wereld zoals die nu is, want dan zal alles en iedereen gaan veranderen door die kennis. Dan is het geen geloven meer maar weten. Wat dat betreft, ik kijk er wel naar uit, naar die apocalyps, dat einde van het niet weten. Kom maar op, zou ik zo zeggen!