27. dec, 2018

Twee jaar en 212 dagen zonder Sunshine

Vandaag loopt weer helemaal anders dan gepland. Ik had me al geestelijk voorbereid op een hoop gedoe met de krabpalen. De losse stukken sisal vliegen hier door de tent en daar is geen herstellen meer aan. Er moeten nieuwe palen met touw dat nog heel is op. Ik had het lumineuze idee om dan die zwarte van boven helemaal uit elkaar te halen en die palen voor hier beneden te gebruiken. Ik had alleen even verkeerd in mijn hoofd hoe die paal boven eigenlijk in elkaar zit. De overvloed aan touw-palen, die ik in mijn hoofd had, die heeft dat ding helemaal niet. Twee hele grote die dan te lang zijn eigenlijk, daarachter twee hele kleintjes omdat die op een huisje rusten en dan hebben de drie waarop de bakjes zijn gemaakt wel dezelfde afmeting maar dat is niet de afmeting van de palen die ik beneden heb.

Terwijl ik dit zit te typen zie ik toch mogelijkheden, dus misschien ga ik het straks toch nog eventjes proberen. Die zwarte gaat in elk geval toch wel uit elkaar. Ik kan ook even wachten tot de nieuwe paaltjes er zijn, die ik nu moet gaan bestellen. Dan bestel ik ook gelijk de stof waarmee ik de bakjes en plankjes van de zwarte ga bekleden. Die ga ik met plankenhouders aan de muren in het trapgat maken. Dan hebben ze er ook weer wat klimruimte bij. Ze hebben pech dat ik geen inspector Gadget armen heb, zo hoog kan ik ze niet maken daar. Ik kan er gewoon niet bij. Ik heb al hele stunts uitgehaald om het daar toch in de verf te krijgen met zo af en toe net geen snoekduik de trap af. Daarom zit gaatjes boren op die hoogte er niet voor ze in. Toch zullen ze dan lol kunnen maken in het trapgat in de rondte of zo.

Ik ben nog maar even gaan kijken en ik ben er wel uit, dat gaat hem vandaag niet worden. Eerst die nieuwe palen maar bestellen. Ik denk er zes nodig te hebben. De twee lange van boven, die kunnen onder de 2 mandjes van de grootste witte beneden. Dan wordt hij wel nog hoger maar dat zullen ze vast wel leuk vinden. Enkele palen zijn alleen boven los aan het rafelen, die zou ik misschien om kunnen draaien. Maar eigenlijk moet ik eerst maar even wachten met het uit elkaar halen, tot die nieuwe er zijn. Dan kan ik alles naast elkaar gaan leggen. Kijken wat er echt weg moet aan palen, of die 'onthaar' ik en bewaar ze, dan kan ik ze eventueel een keer proberen met touw te omwikkelen, kijken wat dat doet.

De rest moet ik heel georganiseerd gaan doen. Er zitten niet voor niets van die ingewikkelde bouwtekeningen bij die grote krabpalen. Die van boven uit elkaar halen en in gedeeltes naar beneden. Dan die twee van beneden ook uit elkaar halen. Ik zie de zooi al helemaal voor me, dat wordt wat. Natuurlijk zal ik ontzettend worden geremd door de katten, die zulke dingen echt vreselijk interessant zullen vinden. Ik weet zeker dat ze aan die palen gaan klauwen, zodra ik ermee bezig ben. Ik ken ze ondertussen meer dan goed. Dat worden mijn hindernissen want ook netjes gesorteerde schroefjes en kleine dingetjes zijn ontzettend leuk om op de grond te worden gegooid. Oké, daar kan ik bakjes voor gebruiken. Je ziet wel, ik moet me daar helemaal op voorbereiden.

De stof en de palen zijn ondertussen besteld. Dan komt daar binnenkort een echte grote krabpaal bij, een nieuwe en die moet dan wel voor grote katten zijn. Skylar kan namelijk niet echt meer comfortabel in de mandjes van die ik heb staan nu. Die is maatje hond ondertussen en dan krijg je dat. Vorige keer dacht ik, hoe zit dat nou bij dat mandje waar hij in ligt? Het zag er gek uit. Die mandjes kan je er namelijk afhalen om te wassen en hij is zo groot, dat de zijkanten naar buiten vouwen als hij erin ligt. Zo kwam dat mandje er gewoon bijna af. Ik klapte de zijkanten weer terug, Skylar zuchtte even, alsof hij wilde zeggen 'dat klapt straks toch weer terug'. Het gebeurt dan ook regelmatig nu. Wel tijd om voor hem ook weer genoeg plek te maken.

Het zal alleen nog heel even moeten wachten, die grote zijn behoorlijk prijzig. Dan hebben ze boven wel even geen paal maar ze hebben daar dan wel nieuwe klim dingen in het trapgat en op de gang. Dat heb ik weer goed geregeld, al zeg ik het zelf. Daar ben ik wel goed in, zo praktisch mogelijk dingen voor elkaar krijgen. Dan geniet ik daar nog van ook. Ik ga dan zo ook maar even met een emmer sop het huis door. Overal lijkt haar op te zitten, daar kan ik niet tegen. Dan de ramen ook nog gelijk even doen. Door de aanslag van het dampen, die plantaardige glycerine is dat die door het temperatuurverschil op de ramen plakt, die ga ik wassen met erg veel Dreft. Dat voorkomt namelijk ook dat het er direct weer opzit.

Ik damp al veel minder dan in het begin zelfs ondertussen, toen was het ook de nieuwigheid ervan en de lekkere smaakjes. Heb ik nou echt al die jaren gedacht dat ik zo verslaafd was aan de nicotine? Ik gebruik dat nu helemaal niet meer, ga er zelfs van kuchen als het er wel in zit. Raar blijft het wel, ik mis het niet. Het stinkt ook nog eens als de piete, ik denk niet dat ik ooit nog een sigaret aan zal raken. Ik vind dat nu echt smerig. Hoe kan een mens zo omslaan in zo'n korte tijd, in een dag eigenlijk. Ja, dat kan blijkbaar gewoon. Ook op andere gebieden maar omdat ik echt dacht zo verslaafd te zijn, vind ik dit nog steeds raar. Ik ben er blij mee hoor maar toch, het is raar. Ging alles maar zo makkelijk! Dat gaat alleen niet lukken. Maar dat geeft niet, we hebben uitdagingen nodig en ik krijg er nog genoeg de komende tijd. Daar hoef ik niet bang voor te zijn. Mijn Chinese sterrenbeeld is tijger, die komt dan naar boven en die krijgt alles voor elkaar. Grijp die tijger bij haar staart, probeer 't maar! Deze tijger geeft nooit op.