30. dec, 2018

Twee jaar en 215 dagen zonder Sunshine

Als je ooit iets wilt bekleden, dan raad ik absoluut een fluffy stof af. En al helemaal niet eentje die statisch lijkt te worden als je ermee bezig bent. Ik ben bek af en ik ben er de hele dag mee bezig geweest maar ik kan mooi zeggen dat ik het toch maar even gedaan heb. Nou, even, was maar waar. Volgens mij moet ik gewoon ook een iets professionele nietmachine hebben hoor. Ik bekleed wel eens meer wat en volgens mij is deze gewoon niet sterk genoeg meer om ergens met goed fatsoen een nietje in te jassen. Dat viel me de laatste keer bij de bank ook al op, dat was in de zomer van 2017 en tot nu toe had ik hem niet meer nodig gehad.

Dat is dan ook de pest, wat gebruik je zo'n ding nou? Alleen als je hem dan gebruikt dan wil je wel graag dat het ook goed werk. Ik heb echt behoorlijk pijn mijn rechterarm nu omdat ik, ik schat, zo'n tien keer meer heb moeten proberen te nieten dan nodig was. Alleen maar omdat hij het niet deed of er een nietje dubbel kwam te zitten. De keren dat ik gillend het ding door het raam wilde smijten, telde ik tot twintig en probeerde ik mijn mondhoeken toch enigszins tot een glimlach omhoog te laten komen. Dat werkt in zoverre, dat ik er opeens helemaal dubbel om lag door het idee, stel dat iemand je ziet en niet weet wat er aan de hand is en wat je aan het doen bent.

Sinds Big brother kijk ik dan toch altijd even rond, geen camera? Nee, oké dan ga ik gewoon door. Ik heb echt gewoon veel mazzel dat die dingen niet in mijn huis hangen. Ook met slapen is het de laatste tijd weer raak, ik klets of lach wat af en ik heb geen idee verder. Dat moet toch ook een raar gezicht zijn, of gehoor. Ik zie de katten wel eens naar me staren met zo'n licht verbijsterde blik op hun snuitjes, dat zegt genoeg. Vandaag heb ik echt alles maar dan ook alles onder de vezels van de stof gekregen, toen ik die ging knippen. Het leek wel alsof ze overal tegenaan gezogen werden. Een soort van statisch of zo, ik heb geen idee maar ik vond het heel vervelend. Ik wist dan ook, we gaan niet stoppen voor we het af hebben want dit wil ik niet nog een keer.

Daardoor ben ik de hele dag bezig geweest. Ook omdat die nieter het niet zo deed zoals ik graag wilde. Daarom heb ik ook nog op veel plaatsen van die kleine spijkertjes gedaan. Die moet je dan wel weer met een tangetje vasthouden wil je niet je vingers plat en vierkant meppen. Ja, inderdaad, het deed zeer. Maar goed, uiteindelijk heb ik maar drie plankjes en twee hokjes bekleed. Onder de plankjes zitten al plankdragers, daar gaan ze mee aan de muur. Eén hokje staat onder de krabpaal en de ander komt ook aan de muur. Ik had echt geen zin meer om te kijken of ik genoeg goeie pluggen heb, voor de pisbakken muren hier, en schroeven die goed genoeg zijn.

Dat kan ik morgen nog wel doen en ik moet toch wat dingen gaan halen, om die palen aan de muur te kunnen bevestigen. Dan kan dat eventueel ook gelijk meegenomen worden. Dan moet ik nog even kijken, hoe en waar ze aan de muur boven gaan. Door de palen op te hangen hebben ze, tot de nieuwe krabpaal er komt, toch ook weer krabbel mogelijkheden boven. Maar voor vandaag, ben ik er wel klaar mee. Alles doet zeer, ook nog van gisteren. Ik werkte in de gekste houdingen met die krabpalen, dat voelde ik vandaag wel. Maar nu is mijn rechterhand, of zelfs de hele arm gevoelig. Van het kracht zetten bij het nieten wat vaker niet dan wel lukte ook nog. Ik denk dat ik wel wat rust verdien vandaag.

Hoe moe ik ook was, door al dat aan de meubels plakkende stofjes, moest ik wel stofzuigen en dat heb ik dan maar gedaan. Niet al te enthousiast maar goed, het is wel fijner nu het allemaal weg is. Oh wat heeft mijn neus gekriebeld vandaag want dat spul ging echt overal in en aan zitten. Zelfs het glas van mijn gsm leek een vachtje te hebben, om je een beetje idee te geven wat een rot spul het was. Het resultaat is leuk hoor, ik denk ook niet dat je hier veel kattenhaar op kan zien, het ís een soort van kattenhaar. We gaan het wel zien, je weet dat nooit echt van te voren hoe een stof het gaat doen als je veel katten hebt. Van de week eerst maar op gaan hangen en hopen dat ze er dan ook gebruik van maken. Dat is ook maar afwachten. Voor hetzelfde geld zit ik hier de hele dag voor Jan Jurk aan te werken en halen ze hun kattige neusjes ervoor op. Alles is mogelijk.

Behalve dat mijn haar net zo lang als vroeger wordt. Ik vind het maar raar hoor, de laatste keer dat mijn haar geknipt is, was het december 2013. Het is niet aan het splijten of zo maar echt veel langer wordt het niet. Of dat lijkt zo, ik heb geen idee. Het is wel allemaal zo'n beetje ene lengte nu, behalve de stukken op mijn achterhoofd, die zullen altijd af blijven breken. Dat komt helaas nooit meer goed maar dat weet ik en het is zo. Het is daarom toch raar dat de korte stukken nu lang zijn gegroeid maar de toen al langere stukken niet zo gek veel langer zijn geworden. Vroeger had ik ook erg lang haar dus waarom nu niet meer? Het zit prima hoor en ik hoef er niks aan te doen, best fijn en lekker makkelijk. Ik klaag dus zeker niet maar ik vraag me gewoon af hoe dat kan.

Volgens mij gaat het met Rainbow wel beter, ik heb er niet veel meer van gemerkt. Gisteren nog wel wat zachtere keutels gevonden in de bak maar geen water meer. De pilletjes hebben nu sneller geholpen. Vanavond de laatste halve maar geven en in de gaten blijven houden. Ik durfde hem gisteren dan ook geen melk te geven, al liep Skylar daar natuurlijk flink om te mekkeren. Hij accepteert het wel, als ik zeg nee maar dat vind ik ook weer zo zielig. Ik wilde Rainbow alleen niet al te veel vocht extra geven nu. Hij drinkt goed, dus tja. Als ik zo de bakken ga doen, hoop ik dat alles weer in orde is. Anders kan ik er morgen nog een dagje pillen aanplakken, dat is toch de laatste van het jaar. Nog maar één dagje en dan is het alweer 2019. Wat vliegt het toch, of je nou lol hebt of niet!