31. dec, 2018

Twee jaar en 216 dagen zonder Sunshine

Wat kan een mens zich vergissen soms. Dat had ik vannacht. De laatste paar dagen ben ik weer lekker vroeg aan het wakker worden en dan is het echt nog hartstikke donker buiten. Gewoon nacht, zeg maar. Zondag was het zelfs half zes in de ochtend dat ik al met een bakkie koffie op de bank zat. En ik voelde me ook behoorlijk uitgerust wat over het algemeen betekend dat je goed en voldoende hebt geslapen. Dat vind ik zo lekker hè, want het gebeurt me de laatste jaren zo weinig. In dat opzicht vind ik het wel heel fijn dat het de afgelopen dagen nu zo gaat, dat belooft veel goeds. Je moet er alleen weer niet in doorschieten en laat ik daar nou net goed in zijn.

Vanmorgen werd ik dus weer zo wakker, heerlijk uitgerust en zelfs voor er ook maar ene kat me kon proberen wakker te krijgen. Ik rekte me uit en zei 'goedemorgen mijn harige heerlijkheden'. Dat is normaal toch wel hét teken voor ze, om als gekken op me af te komen. Ja, ook wel omdat ze van me houden en blij zijn dat ik eindelijk wakker word maar toch ook, dat kan ik niet ontkennen, tijd om te ETEN! dat zit er ook echt wel tussen. Dit keer leken ze me totaal te willen negeren en daar zat ik dan, met mijn peen en uien gezicht. Nou ja zeg, dan eerst maar plassen. Ze lagen nog steeds allemaal te slapen en toen kreeg ik het goeie idee om eens een keer te kijken hoe laat het was.

Was het pas 00u58, ma moest er blijkbaar ook om lachen realiseer ik me nu pas, nog net geen één uur in de ochtend? Ja, niet gek dat ze me negeren. Vertel ik hier gisteren, blijkbaar niet toevallig, dat ik altijd zo lig te kletsen of lachen in mijn slaap. Daar heb ik nu bewijs van, ze keken niet op of om. Die ingebouwde wekker van hen, gaf hen al aan, véél te vroeg dit, ze is dus weer eens aan het praten in haar slaap. Vandaar gewoon nul komma niks reactie van mijn cits. Ze zijn dat wel gewend, gelach en gepraat midden in de nacht en hebben geleerd, gewoon niet reageren, dit is niet het echte werk. Ik blijf nog even met grote verbaasde ogen naar mijn gsm zitten kijken, ondertussen is het 01u01. Ik zeg dat ik het snap, ga liggen en voor de rest weet ik niets meer.

Toch ook raar als je je zo uitgerust en uitgeslapen voelde, je dan zomaar kunt gaan liggen en weer weg bent. Voor mij een bekend iets, dat lang is weggeweest. Allemaal van die kleine dingetjes waardoor ik blijf voelen, het gaat steeds beter en de lijn blijft stijgen. Langzaam maar zeker. Na twee van die enorm hectische dagen als gisteren en eergisteren, was ik een jaar geleden niet zomaar doorheen gekomen. Nu ging het als vanzelf. Alleen mijn onderarm rechts is nog een beetje gevoelig van die niet meewerkende nietmachine. De rest is gewoon weg, nergens last van. Heerlijk toch? Dat had ik zelfs een paar maanden geleden nog niet eens durven te proberen.

Gisteren waren er hier al weer van die knallen, het lijkt dan wel een oorlogsgebied. Bizar hoe onrustig het ook allemaal is. Niet alleen door die vroege knallen maar ook de rest. Al drie meisjes vermoord in relationele sfeer in Rotterdam, terroristen opgepakt, mensen neergestoken in een club, jeetje zeg! Het mág wat minder hoor. Ik heb ook net een petitie getekend, tegen vuurwerk. Voor mij hoeft het echt niet. Oké siervuurwerk kan mooi zijn maar laat dit dan lekker doen door professionals! Lekker veilig en mijn beestjes en andere beestjes hebben er geen last van. Ook op het nieuws, gisteren waren brandweermannen mensen uit een brandend huis aan het redden maar raakten zelf gewond omdat er van die idioten waren die vuurwerk, ook van het zware geschut, tussen ze in gooiden.

Serieus??? Dan ben je toch op je achterlijke hoofd gevallen, of niet soms?! Ik kan het af en toe dan ook helemaal niet meer begrijpen hoor. Het zal echt wel van alle tijden zijn, in de middeleeuwen zullen er vast evenveel van dat soort wauzen hebben rondgelopen, alleen tja, geen internet en tv hè. Dan komt het een stuk minder snel de wereld in en zal iedereen die er wel van hoorde door in de buurt te wonen, wel gedacht hebben dat het alleen bij hen zo'n zooitje was. Daar kan ik me zoiets wel bij voorstellen. Maar nu hoor je alles direct van over heel de wereld en dat maakt de wereld zo ontzettend klein. Het gaat allemaal zo snel. Helaas hoor je dan ook heel snel van zulk soort mensen, die er helaas in grote getale zijn.

Die zullen nog een paar levens te gaan hebben, voor ze normaal kunnen voelen. Dat kunnen ze namelijk niet. Want als jij kan aanvoelen wat een ander voelt, dan wil je niet iemand zoveel pijn doen of kwaad doen. Net zoals er van die mensen zijn, die maling hebben aan wat dieren meemaken, die door omstandigheden buiten rondlopen en bang zijn voor dat oorlogsgeweld dat plaatsvindt in nieuwjaarsnacht. Van mij mogen ze het totaal verbieden. Mensen die voor duizenden euro's dingen kopen, die in een paar seconden weg zijn geknald? Geef dat lekker aan iemand die honger heeft of zo? Weet je hoeveel kindjes je daarmee kan helpen met een opleiding of eten? Ach ja, ooit wordt iedereen liever, hoger in gevoel en willen ze ook anderen geen kwaad meer doen. Alleen daar zijn we nog heel ver van verwijderd maar komen gaat het, ooit. Laat ik het maar over iets leukers hebben.

Ik ben vanmorgen namelijk enorm verliefd geworden. Op een eendje. Elk jaar heb je altijd wel een paar van die prachtige reclames en deze, ik zag hem voor het eerst vanmorgen, gaat echt een prijs winnen voor algemene schattigheid. Echt hoor, Disney heeft zichzelf overtroffen dit keer. Ze spelen hem nu bijna elke reclamepauze, dus ik ren zelfs hard naar de tv om hem te kunnen zien. Zuchtend kijk ik ernaar, in gedachten het kleine eendje aan mijn hart drukkend. Echt genieten, wil je zelf ook zien waar ik zo van smelt, dan kan je  HIER  klikken. Ik zou zeggen, smelt maar lekker weg, is het niet koddig?! Dat is er toch (een) eendje om verliefd op te worden?!

Voor mij een rustig dagje, deze laatste in 2018. Alles is straks schoon, inclusief ik zelf. Een rare afwijking altijd van mij, alles spic en span het nieuwe jaar in. Heerlijk vind ik dat maar toch een afwijking. Als ik klaar ben, dan spring ik lekker onder de douche. Voor mij een avondje op de bank, zoals de laatste jaren steeds het geval is. Heerlijk lachen om Guido Weijers met zijn oudejaarsconference. Ik kan daar zo om dubbel liggen. De knallen beginnen hier altijd al vroeg en vorig jaar was het de eerste keer voor Skylar en Rainbow. Rainbow heb ik de hele avond niet gezien, Skylar wel, die bleef wel bij mij in de buurt. Moonlight komt altijd bij me liggen dan, sinds die eerste keer samen met Sunshine van 2015 op 2016. Toen heb ik daar zo van genoten.

Een jaar later was ik zo verdrietig omdat Sunshine ergens buiten moest lopen. Aurora was er toen al wel bij en die is, qua vuurwerk dan, nergens bang voor. Hoe zal het dit jaar gaan? Ze vinden het allemaal prettig als ik tegen ze praat, zo tijdens en vlak na van die knallen, het stelt ze gerust, het geeft ze vertrouwen. Daarom komen ze meestal rond of naast me heen liggen als het spannend wordt voor ze. Ik geniet van deze avondjes in mijn uppie, bij mijn diertjes, ze kunnen troosten als het nodig is. Al zou ik voor het grootste feest worden uitgenodigd, ik ga niet al kreeg ik geld toe. Ik hou van mijn beestjes en ik waardeer mijn diertjes zo, dat ze mij zien als veilige haven, dat ik ze rustig krijg door tegen ze te praten. Dat ze me dan met van die oogjes vol liefde aankijken, daar krijg ik zo'n goed gevoel van.

En is het dat nou niet precies wat je van zo'n avond zou willen? Je goed voelen door de liefde om je heen omdat je die kan voelen? Voor mij is dat het perfecte avondje. Daarom blijf ik thuis maar dat ben ik. Doe jij maar lekker waar jij van geniet! Ik wens iedereen de avond van het jaar, ieder op zijn eigen manier, als je er maar van geniet! Hou het veilig, denk ook aan elkaar en vooral geef liefde aan elkaar. Beter nog, probeer dat het hele jaar vol te houden! Fijne jaarwisseling, maak er wat moois van in 2019!!! En op deze laatste dag van het jaar geen quote maar een nieuwjaarsrecept, als iedereen dat eens zou maken, dat zou het pas echt feest worden, alle jaren!